VII. STAPHVLINinAE. — ASTRAPAEUS. — 6l. HlCTEROTIIOrS. 269 



>iaar hel uiteinde .s^elijli breed , l>ij lui <? naar het uiteinde sterk verbreed en evenals 

 het liptaster-cindlid driehoekis', eenif^szins Idjlvormig. Kin zeer sterk verbreed, breed 

 uit,i;erand. Alle schenen kort ged<xirnd ; de eerste 4 leedjes der voortarscn in beide seksen 

 sterk verbreed , op de onderzijde zoli,i^ 



De eenii;e Enropeesehe soort komt ook in het aaiis^renzcnd f^ebied voor. 



Lidiaaiii zwart, siurk glanzig. Kop en halsschikl (inbestippcld. DcksdiiklL-n niet ccnigc zeer 

 (ijnc verspreide .sti|ipeltics en bovendien met eene naailrij van 5 of 6 en ccnc nMtldenrij 

 van 3 of 4 siip|iels. Aclucrlijf zeer grof en diclu bestippeltl en iriseerend. Sprietwortel, 

 deksc'hilden, de acluerbelft van' den zesden achterlijfsring, benevens de tarsen rood. Uiteinde 

 der sprieten gecliXKid, selienen min of meer roodbruin. Bij liet t? is bet zesde sterniet 

 tamelijk brecti en ondiep nitgesneden en daarachter met een zeer kleinen indrnk. Ook is 

 liet eindlid der kaaktasters sterker bijlvormig dan bij het ?. Lengte 11 — 12 mm. Onder 

 steenen , plantenafval, achter schors en in molm van booinstnniken , vooral van iepen; ook 

 aan booniwortcls. Niet inl. In lielgic bij Rhisnes (Namen) en in de Rijnprov. bij Aken. 



(ulmi Rossi) 



61. Heterotliops Stepli. 



Dit genus is naverwant aan Qucdius en vooral ondersclicidcn door het kleine, 

 priemvormige eindlid der tasters en door het ontbreken der epimeren van den protho-^ 

 rax. Lichaam tamelijk gestrekt , naar voren en naar achteren versmald. Sprieten vrij 

 kort, het eerste lid even lang als of korter dan de ttvee volgende leedjes te zamen. 

 Poolen vrij kort, de middel- en achterschenen weinig gedoomd, de voorschenen in den 

 regel ongedoornd. Alle tarsen '^dedig. De larven van H. praevia en binotata zijn 

 door Mulsant en Rey beschreven — De soorten van dit genus leven op vochtige plaatsen 

 onder afgevallen bladeren , mos en in aanspoelsel. 



Van de 6 Enropeesehe soorten komen 3 /;/ A^edcrlaitd en i in het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 Kop breed, min of meer cirkelroiid, met eenig.szins aangeduide achterhoeken. Dekschilden 



duidelijk langer dan bet halsscbild. Achterlijf tamelijk dof, ten gevolge eener fijne, diclite 



beharing - 



Kop tamelijk smal, ovaal of eenigszins langwerpig, met afgeronde achterhoeken. Dekschilden 

 even lang als het halsschild. Achterlijf tamelijk glanzig, lang- doch niet zeer diclit behaard. 3 



2 Sprieten langer dan kop en halsschild te zamen, krachtig ontwikkeld, de voorlaatste leedjes 



even lang als breed. Dekschilden sterk en vrij diclu rimpelig bestippeld. Lichaam glanzig 

 zwart. De eerste 2 tasterlcedjcs, de eerste 3 sprietlecdies, de pooten en het uiteinde der 

 achterlijfsringeii roodachtig, veelal ook met een roodachtigen , smallen zoom aan het uiteinde 

 der dekschifden; ook zijn de pooteu meestal min of meer berookt. Hij de mij bekende 

 inlandsclie exemiilaren zijn de dekschilden geheel donker. Halsschild naar^ voren sterk ver- 

 smald, met eenigszins stompe acbtcrhncken, aan weerszijden van bet midden vóór op de 

 schijf met een stipiiel. Achterlijf lijn en dicht bestippeld. 15ij het $ is het zesde sterniet 

 aan weerszijden iets ingedrukt en aan het uiteinde met eene kleine, zeer scherp driehoekige 

 insnijding. Lengte 4; mm. Langs de zeekust onder wier en aanspoelsel, ooi; in de duinen. 

 Bij Scheveningen cii'op Texel. Ook bij Duinkerken in Noord-Frankrijk, en op liet eiland 



Borkum ■• b-notata Grav. 



Sprieten iets korter dan kop en halsschild te zamen, de voorlaatste leedjes iets verbreed. 

 Dekschilden fijner en dichter besti|ipeld. Deze soort is meer gewelfd en glanziger dan 

 binotata. Zwart, bet uiteinde der achterlijlsriiigen , benevens de sprietwortel en de pooten , 

 rood. Halsschild meer gewelfd, naar voren minder versmald, met meer rechte zijden en 

 meer afgeronde achterhoeken. Dekschilden iets smaller, bruin met roodachtigen topraiid, 

 .soms naar het uiteinde voor een groot deel roodgeel. Ook is soms het halsschild min ol 

 meer roodachtig. Achterlijf liJBcr bestippeld. Bij he't <? is het zesde sterniet minder scherp- 

 hoekig ingesneden. Donkere exemplaren zijn als uigra Kr. beschreven. Lengte 34 — 4j mm. 

 Onder plantenafval, mos, dorre bladeren, in boommolni, stallen, kelders, en in hoender- 

 hokken; soms bij mieren. Rotterdam, Maastricht, den Haag, Nootdorp, bij Roermond in de 

 nesten van Lasiiis fnliginosus en Formica riifa. In de Rijnprov. bij Aken, Crefeld 



en Diisseldorf. In België bij Brn.ssel 2. praevia Fr. 



3 Sprieten vrij lang, krachtig ontwikkeld, de leedjes even lang als breed, de sprietwortel geel. 

 Dekschilden lijn en dicht bestippeld, tamelijk glanzig. Lichaam zwartbruin, een zoom aan 



