VII. STAPUViJNinAE. — 63. QuEDius. 271 



lic pop van tristis door Lesne en die van cinctus door Xa>nl>eu bescii reven. — De 

 soorten van dit ,!^entis leven meest in hosschen onder afgevallen bladeren, mos en in 

 paddestoelen , enkelen onder dood riet en bij mieren. Onder het loopen richten zij het 

 achterlijf niet op, zooals bij F hilonthus. 



Van de 84 Eiiropecsche soorten komen 24 in Nederland en 10 in liet aant^rcnzcnd 

 g-e bied voor. 



1 Ongeil zeer klein, Imlt" zoo lang als de slapen, niet uitpuilend. Kop smal, tamelijk verlengd, 



met ccnigszins iiarallelc zijden (Sub-gen. Ediqnus Rey) 2 



Oogen van middelmatige grootte, even lang of slcclits iets langer dan de slapen, niet uitpui- 

 lend. Kop breed, vrij kort, min ot' meer rondacluig (Sub-gen. Microsaurus Stepli., 



Tlioms.) 3 



Oogen groot, 2 tot 3 maal zoo lang als de slapen, min of meer uitpuilend 15 



Oogen buitengewoon groot, meer dan driemaal zoo lang als de slapen, bijna de gelieele zijde 

 van den kop innemend, min of meur uitpuilend (Sub-gen. Rapbirus Stepli.) 27 



2 Sprieten lang, de leedjes niet verbreed. Halssdiild aan de zijden sterk neergedrukt, evenals 



bet schildje weinig glanzig, bij zeer sterke vergrooring gezien uiterst lijn gecbagrineerd. 

 Ilalsscliild even breed als tïc dekscbilden, vóór op bet midden met twee rijen van 2 of 3 

 sti|ipels i). Lichaam donkerbruin, de sprieten, de zijden van bet balsschild, de dekscbilden , 

 de randen der aciiterlijfsringen en de pooten roodachtig. Dekscliildcn nagenoeg even lang 

 als bet balsschild, vrij dicbt en sterk bestippeld. Bij bet ^ is het zesde sternict aan den 

 top iets uitgerand en voor de uitranding iets gegroefd. Lengte 7 — 8i mni. Onder steenen 

 en oud rottend liout in bosschcn. Zeldzaam. Rotterdam, den Haag, Loosduinen, Kralingen, 

 Roermond I. longicornis Kr. 



Sprieten zeer kort, met sterk verbreede leedjes. Halsscliild aan de zijden niet neergedrukt. 

 Deze soort gelijkt eenigszins op een kleinen boops, donker roodbruin, glanzig. Kop 

 zwart, balsschild met zijdeglanzigen weerschijn. Sprietwortel en pooten geelrood. Halsscliild 

 sterk gewelfd, aan weerszijden met twee stippels vóór op bet midden. Schildje inet eenigc 

 verspreide stippels. Dekscbilden even lang en nagenoeg even breed als bet balsscbild, vrij 

 sterk en verspreid bestippeld. Achterlijf bij versche exemplaren iriseerend, veel tijner en 

 dichter bestippeld, de randen der ringen geelrood gerand. Bij liet ^ is bet zesde sterniet 

 breed en vrij diep uitgerand en achter de uitranding glad. Lengte 5 mm. In oude boom- 

 stronken bij Lasius fuligiiiosus. Niet inl. Zij zou bij Bremen en in Wcstfalcn gevangen 

 zijn (cbrysurus Kiesw.) (microps (irav.) 



3 Halsscliild zinider stippelrijen vóór op het midden, aan de zijden neergedrukt. Deze soort 



gelijkt op kleine exemplaren van fulgidus. Lichaam donkerbruin, tamelijk glanzig. Kop 

 zwam; de tasters, de sprieten, de zijden van het balsschild, de dekscbilden, de randen der 

 aciiterlijfsringen en de pooten roodachtig. Schildje onbestippeld. Kop bijna cirkelrond. 

 Halsscliild kort en breed. Dckschildeii smaller, docli even lang als het balsschild, sterk en 

 zeer verspreid bestippeld. Achterlijf een weinig iriseerend, vrij dicht en lijn bestippeld. 

 Bij bet (j is bet zesde sterniet driehoekig uitgesneden en vertoont achter de insnijding 

 een drieboekigen indruk. Lengte 5^—6^ mm. Gemeen in de nesten van Formica rul'a 

 en Lasius fu I igin osii s, ook onder dorre bladeren, in mos en achter scbors nabij 

 mierennesten 2. brevis Ericlis. 



Halsscliild aan weerszijden vóór op bet midden met eene rij van tw'ee stippels (de eerste 

 stippel aan den voorrand niet medegcrekendj, bij booge uitzondering slechts met i stippel 4 



4 Halsscliild aan de zijden neergedrukt. Dekscbilden gelijkmatig bestippeld 5 



Balsschild aan de zijden niet neergedrukt. Sprieten krachtig ontwikkeld, verdikt, bel zevende 

 tot tiende lid sterk verbreed >o 



5 Acliterlijf geliecl zwart, meestal iriseerend. Pooten zwart of zwartbruiii. Schildje onbestippeld. 6 



De randen der aciiterlijfsringen en de laatste ring roodachtig, bij onuitgekleurde exemplaren 

 bet achterlijf soms geheel roodachtig. Schildje onbestippeld y 



Achterlijf roodachtig, aan de basis min of meer donkerder. Schildje met enkele stippels bezet. 

 Lichaam overigens diep zwart, de tarsen roodachtig. Habitus van niesome li n us. Sprieten 

 korter en krachtiger ontwikkeld. Kop aan de acbterhoeken bijna niet bestippeld, met 2 zeer 

 groote stippels nabij de oogen. Halsschild iets langer en smaller, aan weerszijden van de gewone 



1) Bij hel tehen der stijipels van de twee rijet» op het niiihieii van het lialssehiltl liij Quediiis. I' li i 1 on l h ii s en aall- 

 verwanle genera, rekent de stippel aan den voorrand niel mede, daar de^e tut eene dwarsnj lan;;s den voorrand lielioorl 

 en ook hij sourlen zonder stippelrijen (h.v. Q. h re vis) aanwe/.ig is. 



