274 VIL Staphylinidae. — 63. Quedius. 



uiteinde cii cicn naad gcelrood gerand; soms grootendccis gcelroodaclnig. Acliteriijf zeer 

 sterk iriseerend, vrij sterli en verspreid bestippcid. Dcl<scliildcn iets langer dan liet lials- 

 scliild. Bij lie: $ is liet zesde sternict breed- en eenigszins stomp nitgerand. Lengte 

 7-8 mm. Niet zeldzaam onder steenen, mos, dorre bladeren, in (litwcrpselen en rottende 

 jiaddestoelen (impressns 1'anz.) 12. cinctus Payk. 



13 Licliaam min of meer cylindervormig, nagenoeg met parallele zijden, bet acbterlijl" slechts 

 aan bet uiteinde toegespitst. Dekschilden en achterlijf gewelfd, zeer diclit bestippeld, 

 weinig glanzig onder ecne dichte beharing. Bovenlip min of meer afgerond of slechts zeer 

 llauw nitgerand (Sub-gen. Quedius Thoms.) ifi 



I.icliaam spoelvormig, bet achterlijf geleidelijk toegespitst. Dekschilden en achterlijf min of 

 meer vlakgedrukt. Bovenlip in het midden gespleten of nitgerand (Sub-gen. Sauridus 

 Muls. & Rey) 18 



16 Voorhoofd, belialve de voorste oogstip, met cene dwarsrij van 4 of 6 stippels, vooraan tus- 



scben de oogen 17 



Voorhoofd zonder dwarsrij van stippels tiissclien de oogen; daarachter nabij de basis rnct een 

 enkele stip. Oogen dubbel zoo lang als de slapen. Sprieten rood, de eerste s leedjes op de 

 bovenzijde veelal zwartachtig. Dekschilden zwart of geheel of gedeeltelijk roodachtig. Pooien 

 roodbruin, veelal de schenen of ook de dijen wat donkerder, de tarsen rood. Dekschilden 

 korter dan het balssthild. Ilalsschild smaller dan bij fii 1 i gin osus, naar voren minder 

 versmald; het schildje duidelijk bestippeld. Dekschilden iets dichter-, liet achterlijf, dat 

 gewoonlijk sterker iriseerend is, fijner en dichter bestippeld. Bij het ^ is het zesde sternict 

 zeer diep, boogvormig nitgerand, het vijlde breed, stomp nitgerand en achter de uitran- 

 ding iiigedridit en glad. Lengte 9 — 11 mm. Niet zeldzaam , vooral langs oevers, ondersteenen, 

 |ilantenafval, mos, wier, O]) zeeklei en in koerrest; ook soms in oude boomstronken bij 

 Lasi us f u 1 igin osus 15. molochinus Grav. 



17 Schildje duidelijk bestippeld. Voorhoofd met 6 stippels tusschen de oogen. Lichaam zwart; 



kop en halsschild glanzig. Oogen driemaal zoo lang als de slapen. Dekschilden en achterlijf 

 zeer dicht bestippeld, op de dekschilden rimpelig. Sprieten en tarsen roodachtig, de pooten 

 overigens zwart. Voorhoofd, behalve de in de breedte geplaatste stippels, nog met 4 andere 

 stippels achter de oogen nabij de basis. Halsschild langer dan breed, vooraan aan weers- 

 zijden met twee stip|iels. Dekschilden even lang als het halsschilil. Achterlijf eenigszins irisee- 

 rend. Voortarsen sterk verbreed. Bij het <? is het zesde sternict diep en breed driehoekig 

 nitgerand, achter de uitranding met een gladden indrtdc; ook is het vijfde sternict iets 

 nitgerand. Lengte 10—12 mm. Zeer verbreid, doch nergens gemeen. Onder steenen, plan- 

 tenafval, mos en achter boomschors 13. tristis Grav. 



Schildje onbestippeld. Voorhoofd met 4 stippels tusschen de oogen. Deze soort heeft den vorm 

 van molochinus en onderscheidt zich van tristis door de donkerder sprieten ^ waarvan 

 de eerste 3 leedjcs rood en zwart gevlekt zijn. Voorhoofd, behalve de in de breedte ge- 

 plaatste stippels, nog met 3 andere stippels achter de oogen. Oogen ongeveer driemaal zoo 

 lang als de slapen. Kop iets korter; het halsschild korter en brecder. Dekschilden bijna even 

 lang als het halsschild, iets sterker en wat minder dicht bestippeld. Achterlijf eveneens iets 

 minder dicht bestippeld, eenigszins iriseerend. Pooten zwart, de tarsen roodachtig. Bij het <? 

 is de uitranding van het zesde sterniet meer scherp driehoekig, iets minder diep; ook is de 

 indruk duidelijker en dieper. Lengte 9 — ii mm. Vrij gemeen. Vooral in tuinen onder steenen 

 en bloempotten; ook in koemest, paddestoelen en langs oevers ... 14. fuliginosus Grav. 



18 Het eerste lid der achtertarscn duidelijlu langer dan het laatste. Alle sprietleedjes langer dan 



breed '9 



Het eerste lid der achtertarsen korter of nagenoeg even lang als het laatste 20 



19 De halsvormige insnoeriug van den kop nagenoeg even breed als de afstand der twee achterste 



haarstippels aan den oogrand. Halsschild weinig of niet smaller dan de dekschilden, naar 

 voren iets versmald, met sterk afgeronde achterhoeken, tamelijk glanzig, roodbruin, met 

 lichtcrcn rand of geheel roodachtig. De sprieten, de dekschilden, de pooten en de randen 

 der achterlijfsringen roodachtig. Soms zijn de sprieten naar het uiteinde en de dijen bruin, 

 alsook de dekschilden een weinig berookt. Achterlijf zeer sterk iriseerend. Schildje onbestip- 

 jield. Dekschilden even lang als het halsschild. Achterlijf dicht-, naar het uiteinde ineer ver- 

 spreid bestippeld. Bij het $ vertoont bet zesde sterniet eene kleine driehoekige uitranding 

 en daarachter een zeer kleinen ondiepcn indruk. Lengte 7 — 8 mm. Niet zeldzaam in de heide- 

 streken onder plaggen, mos, dorre bladeren en plantcnafval. (praecox Fauv.) 16. nigriceps Kr. 



De halsvormige insnoeriug van den kop zeer breed, veel breeder dan de afstand der twee 

 achterste haarstippels aan den oogrand. Halsschild iets breeder dan de dekschilden, zwart. 

 Dekschilden, sprieten en pooten lichtrood, de sprieten naar het uiteinde iets meer roodbruin. 

 Overigens glanzig zwart of pekzwart. Achterlijf sterk iriseerend. Kop groot. Bij bet <? is 



