ïSo VII. Staphylinidae. — 67. Staphylinus. 



7 Sprictüii roodgeel, liet derde lid weinig in lengte van liet tweede verschillend. De eerste 5 



onbedekte tergiten inet 3 duidelijke, zilvcraclitig-grijze vlekjes, welke op liet vierde en 

 vijfde tergiet, evenals dergelijke vlekjes op de sterniten, gedeeltelijk incenvlceien. Deze 

 soort is grooter dan cli al co ce p liahis, met meer parallele zijden en met iets kortere, 

 kraclitiger ontwikkelde sprieten. Zwart, kop en lialsscliild bronzig, de dekschilden rood- 

 acbtig-geelbrnin. Pootcn, behalve aan de basis der dijen, roodgeel. Kop en halsschild 

 minder grol' bcstippeld. Bij het J" is liet zesde sternict iets iiitgerand en minder diep 

 ingedrukt. Lengte 15 — 18 mm. In krengen van kleine dieren, koemest en uitwerpselen. 

 Niet inl. Zij zon in België bij Bandour gevangen zijn. Ook in Westfalen. 



(Uitariiis Grav.) (f la vopu 11 c ta t us Latr.") 



Sprieten pekbrnin oF pekzwart, het derde lid langer dan het tweede. De tergiten doorgaans 

 met kleine, minder duidelijke zijvlckjes 8 



8 Kop duidelijk driehoekig, doordat de slapen naar achteren in 't oog vallend verbreed zijn. Dijen 



zwartbruiii. Schildje en achterlijf zwart, de tergiten met een diiirlclijk, zilvergrijs behaard 

 niiddcnvlekje en bovendien met eenige aanduiding van een zijvlekje. Het vijlde en zesde 

 onbedekt tergiet breed zilvergrijs gevlekt. De tasters, de dekschilden en de schenen rood- 

 achtig, de tarseii donker. Voorlijf rood behaard, de kop en het halsschild grof bestippeld; 

 de dekschilden lijn bestippeld en gecbagrineerd. Bij het g is het zesde sterniet stomp 

 driehoekig nitgerand en duidelijk ingedrukt. Lengte 13 — 15 min. Onder steencn, uitwerp- 

 selen, dorre bladeren, mos, in rottende paddestoelen en op niesthoopen, vooral in bosschen. 

 Niet zeldzaam in Gelderland «1 Limburg 5. chalcocephalus F. 



Kop met nagenoeg evenwijdige zijden , doordat de slapen naar achteren bijna niet verbreed 

 zijn. Dijen roodachtig, de voorsten veelal min of meer bruin gevlekt. Deze soort is na- 

 verwant aan chalcocephalus, doch veel kleiner en iret meer parallele zijden. Kop 

 minder dicht bestippeld. Sprieten zwartbruiii, iets kiachtiger ontwikkeld. Halsschild smaller. 

 Achterlij Isringen op de boven- en onderzijde aan de basis meer of minder duidelijk gevlekt, 

 de vlekjes op de bovenzijde soms nagenoeg ontbrekend. Bij het ^ is het zesde sterniet 

 diep hoekig uitgesneden en daarachter iets ingedrukt en glad. Lengte 10- 12 iiiin. Onder 

 steenen, plantenafval, mos en aan booniwortcls; vooral in bosschen en op dorre plaatsen; 

 soms ook bij Formica rufa. Zeer zeldzaam. Arnhem, Driebergen, Baarn en Zutpben. In 

 België en in de Rijnprov. zeer verbreid 6. latebricola Grav. 



9 Metasternnm tnsschen de middelcoxae zonder gebogen of hoekige du-arslijn. Sprieten vrij 



dik. Dekschilden roodaclitig-geelbruin. Het achterlijf minstens op de laatste 3 tergiten met 

 groote, driehoekige goudgele haarvlekken (Sub-gen. Staphylinus i.sp.) 10 



Metasternnm tnsschen de middelcoxae met eene boogsgewijze of hoekig naar voren gerichte, 

 verbeven lijn, welke de lijnen van den achterrand der middelste coxaalholteii met elkaar 

 verbindt i). Sprieten vrij slank 11 



10 Kop achter de oogen niet- en evenmin het halsschild goudgeel gezoomd. Wortel en uiteinde 

 der sprieten, benevens de paoten roodachtig. Het voorste gedeelte van den kop, de hals, 

 het schildje, het uiteinde der metapleuren en gewoonlijk twee breede vlekken op het vierde, 

 vijfde en zesde onbedekt tergiet goudgeel behaard. Halsschild smaller dan de kop. Bij bet (f is 

 het zesde sternict stoinp nitgerand. Lengte 13—17 mm. Niet zelden in bosschen onder 

 rottende bladeren en paddestoelen; ook onder steenen en koemest . . 7. erythropterus L 



Kop achter de oogen met een goudgelen randzoom; de basis van het halsschild met een 

 goudgelen baarzoom en aan de voorzijde, nabij de voorhoeken , met eene goudgele haarlijn. 

 Deze soort heeft den habitus van erythropterus, dcch is grooter. Ook zeer in bet oog 

 vallend door de roodachtige sprieten, welke slechts aan het uiteinde iets donkerder zijn. 

 Het goudgeel behaarde schildje aan den top met eene lluwcelachtig zwarte vlek. De achter- 

 lij Isringen op onder- en bovenzijde aan weerszijden goudgeel gevlekt. Halsschild bijna zoo 

 breed als de kop; de dekschilden iets langer dan bij erythropterus. Bij het g is het 

 zesde sternict eenigszins half-cirkelvormig nitgerand. Lengte 14 — 18 mm. Niet zeldzaam. 

 Terzelldcr plaatse als de vorige soort; ook o|i wegen in den zonneschijn rondloopende. 



8. caesareus Cederh. 



ri De slapen langer dan de langsdoorsnede der oogen (Sub-gen. Gocrius Stepli., Thoms.) . .12 



De slapen hoogstens even lang als de langsdoorsnede der oogen (Sub-gen. Psendocypus 

 Muls. & Rey) ' 15 



12 Voorschenen aan de buitenzijde gedoomd 13 



Voorschenen aan de buitenzijde niet gedoomd. Ongevleugeld; pekzwart, rr.estrood behaard. 

 Kop en halsschild met bronzigcn weerschijn, de dekschilden tn de pootcn donker rood- 



It Om dil Ie iii'Ai niuelen 'Ir iiiiddt-lci.ixai' vcrwijdciil würdcii. 



