VII. Staphylinidae. - 67. Stapuvlinus. 281 



bruin, de wrsen lichter, de sprieten met roodgeel uiteinde. Kop groot, Inx-eder dan liet 

 lialsschild, niet lireed afgeronde slapen, tamelijk lijn en dicht liestiiipcld, tnssclien de stipiicls 

 zeer lijn gecliagrineerd. Sprieten, vooral bij bet cf, vrij lang en slanU. llaKscbild even 

 lang als breed, evenals de kop tamelijk lijn en vrij diclit bestippeld en zeer lijn gechagri- 

 neerd, inct meer of minder duidelijke, naar voren uitgcwisclite, gladde middellijn. Dck- 

 scbiKlen veel korter dan bet balsse'liild, naar bet uiteinde verbreed, uiterst lijn en dicbt 

 segriinaditig bestippeld. Achterlijf lijn en tamelijk dicht-, op bet zesde onbedekt tergict 

 veel" meer verspreid bestipiicld. Uij bet ^ is het zesde sterniet iets stomphoekig uitgerand. 

 Lengte 18—23 mm. Niet inlandsch. In de Rijnprov. bij Elberfcld. (m ac r oc e p ha 1 us Crav.) 



13 Gevleugeld. Dekscbildcn even lang of nagenoeg even lang als het halsschild. Het vijfde onbe- 



dekt tergiet aan den achterrand met een smallen , vliezigcu bnidzoom 14 



Ongevleugeld. Dekscbilden korter dan het halsschild. Het vijfde onbedekt tergiet aan den 

 achterrand zonder bnidzoom. Lichaam zwart, zwart behaard. Kop vierhoekig, evenals het 

 halsschild uiterst dicht en vrij sterk bestijipeld, tamelijk glanzig; op den scliedel met eenc 

 gladde raiddellijn. Onderzijde van den kop krachtig en vrij dicht bestippeld. Halsschild 

 meestal met eenc geheel doorloopcnde, fijne, gladde niiddellijn. Dekschilden korter dan liet 

 halsschild. uiterst dicht rimpelig bestippeld, dof. Achterlijf zeer lijn en tot aan het uiteinde 

 dicht bestippeld. Voorschenen aan de buitenzijde slechts naar het uiteinde gedoomd. Bij het 

 <? zijn de eindleedjes der kaaktasters verdikt en is bet zesde sterniet diep hoekig uitgesne- 

 den." Lengte 13 — 19 mm. Zeer verbreid, doch overal vrij zeldzaam. Onder steenen, dorre 

 bladeren, plantenafval, vooral op onbebouwde plaatsen. Öok in aanspoelsel van overstnjo- 

 iningen C' nitens Schrank) 11. similis F. 



14 Kop en halsschild zeer dicbt en lijn bestippeld. Halsschild breeder dan lang, met stomp-afgc- 



roiide achterhoeken. Lichaam zwart, zeldzamer bruinachtig behaard, geheel dof zwart, zoo 

 ook de sprieten en de pooteii; het uiteinde der sprieten min of ineer roestklenrig. Dek- 

 scbilden even breed en nagenoeg even lang als het halsschild. Achterlijf iets verbreed. Bij 

 bet ,? is het zesde sterniet aan het uiteinde zeer stomp en breed uitgerand. Lengte 19 -2y mm. 

 Zeer gemeen in tuinen onder steenen, bloempotten, mos en plantenafval. Ook op wegen in 

 den zonneschijn roiidloopende 9- «lens Miill. 



Kop en halsschild dicht en vrij krachtig bestippeld, iets glanzig. Halsschild even lang als breed. 

 Kop, halsschild en dekscbilden blauw of groenaclitig-blauw; het achteriijf, de onderzijde, de 

 sprieten en de pooten zwart. Kop nagenoeg vierhoekig en ongeveer even breed als het 

 halsschild. Halsschild nagenoeg zonder aanduiding van eene gladde raiddellijn. Bij het ^ is 

 het zesde sterniet stomphoekig uitgerand. Lengte 14—19 mm. Niet zeldzaam in de heide- 

 streken en in de omstreken van Maastricht; onder plaggen, mos, plantenafval, steenen, 

 oud hout en op mesthoopen; ook op wegen in den zonneschijn rondloopende. Ook eene 

 enkele maal bij den Haag gevangen (cyaneus Payk.) 10. ophthalmicus Scop. 



15 Ongevleugeld. Dekschilden veel korter dan het halsschild. Het vijfde onbedekt tergiet aan den 



achterrand zonder bnidzoom. Lichaam smal, eenigszins gewelfd, zwart. De slapen even lang 

 als de langsdoorsnedc der oogen. Kop en halsschild glanzig, meer of minder duidelijk-, soms 

 vrij lang, doch verspreid behaard. Sprietwortel lichtrood, de laatste twee of drie spriet- 

 leedjes geel; tasters en pooten roodgeel. Kop en halsschild sterk en vrij dicht bestippeld. 

 Dekscbilden dof, zeer dicht rimpelig-, het achterlijf tijner en eveneens zeer dicht bestippeld. 

 Bij het i is het kaaktaster-eindlid verdikt en het zesde sterniet breed hoekig uitgerand. 

 Lengte 10—14 mm. Niet zeldzaam in rottende plantenstolfen. onder mos en steenen ; vooral 

 in dinnstreken 12. brunnipes F. 



Gevleugeld. Dekschilden niet of slechts weinig korter dan het halsschild. Het vijfde onbedekt 

 tergiet aan den achterrand met een smallen, vliezigen bnidzoom 16 



16 Halsschild op eene gladde middellijn na, zeer verspreid met grootere en kleinere stippels 



bezet. Buvenzijdc zwart, op bet voorlijf bronzig. Kop en halsschild nagenoeg onbehaard, 

 sterk glanzig; dekschilden en achterlijf dof. Sprieten en pooten zwart, de tasters en de 

 tarsen roodachtig. Kop kort-ovaal. Halsschild breeder dan de kop, sterk gewelfd, met paralltle 

 zijden. Dekschilden iets korter dan het halsschild, lijn en zeer dicht rimpelig bestippeld. 

 De bestippeling op het achteriijf nog fijner. Bij het <? is het zesde sterniet diep uitge- 

 rand. Lengte 12 — 14 mm. In mos en mest, vooral in bosschen, ook op veldwegen. Zeer 

 zeldzaam. Brummen, Breda, Roermond, Venlo en Valkenburg (Limburg). In België bij 

 Namen, Leuven, Fleurus en Vervicrs; in de Rijnprov. bij Crefeld en Diisseldorf. 



13. fuscatus Grav. 



Halsschild min of meer dicht bestippeld i? 



17 Kop groot, naar achteren iets verbreed, met matig afgeronde achtei-hoeken der slapen . . . iS 

 Kop kleiner, naar achteren niet verbreed, met sterker afgeronde achterhoeken der slapen. . 19 



