288 VII. Staphylinidak — 68. Philonthus, 



liet eerste spricllid, lic clekscliilden en de pooten roodgeel. Kop zeer klein, l.ingwerpig. 

 Halsschild sterk gewelfd, met tucc rijen van 3 zeer lijne stippels. Dekscliilden dicht en vnj 

 grol-, ccnigsziiis rimpelig tiestippeld, met tiiterst gcringen bronzigen weerschijn. Achterlijl' 

 irisecrend, vrij sterk hestippeld. liij ab.c. 'i^ilripes Er. zijn de dekscliilden donker hronzig- 

 groen. Bij liet g zijn de voortarsen sterker verbreed dan bij liet J en is bet zesde sterniet 

 aan het iiiiciiide scherp driehoekig ingesneden. Lengte 45 — rt mm. Over het algemeen zeld- 

 zaam. Onder steenen , mest, aanspoelsel en op zand, soms bij Lasiiis fuligin osiis. Meer- 

 malen in het voorjaar in de duinen oji liet zand van arzaiiderijen; ook bij Bcrgen-op-Zooin 

 en Ziitplien. Ook in lielgic en in de Rijnprov 18. lepidus Grav. 



Dekscliilden minstens even lang als het halsschild 25 



25 Halsschild sterk gewelfd, ccnigszins cylindcrvormig. Deze soort gelijkt zeer op het S van 

 cbeninns, doch de kop is langer, meer ovaal; de siirietcn eveneens langer, met meer 

 verlengde leedjes. Dekscliilden vrij sterk-, doch niet zeer dicht hestippeld, helder-, min 

 of meer groenachtig-bronskleurig, zelden rood gevlekt, overigens glanzig zwart. Sprieten 

 zwart; de fiootcn pekzwart, zelden geelbruin (var. 'picimdiiiis Ménétr.). Bij een exem|ilaar 

 uit de omstreken van Maastricht zijn de dekschilden bronzig-roodbriiin en ook de pooten 

 roodbruin. Bij het ras limaculiittis Grav. vertooncn de bronskleurige dekschilden elk eene 

 grootere of kleinere roode vlek, welke soms zoodanig kan ontwikkeld zijn, dat slechts de 

 naad, ile basis en de zijden der dekschilden smal bronskleurig zijn f ab.c. nitiiiicollh Boisd. 

 & l.ac). Bij het J' zijn de voortarsen sterker verbreed dan bij het 5 en is het vijfde sterniet 

 niigerand en liet zesde zeer scherp driehoekig ingesneden. Lengte 6 — 7 mm. Zeer gemeen 

 onder steenen, mos, plantenafval, mest, uitwerpselen, in aanspoelsel en rondvliegende, 

 liet ras bimuciilattis zeer zeldzaam; den llaag, Amsterdam, Deventer, Valkenburg, Doorn, 

 Kralingen en op Texel ly. varius Gylh. 



Ilalsscliild weinig gewelfd, niet cylindcrvormig 26 



2Ö Halsschild zwart, met een brceden oranjegelen randzooni. Lichaaiij glanzig zwart; de 

 dekschilden eenigsziiis dof en lang en dicht goudgeel behaard. Het eerste sprietlid 

 gewoonlijk alleen aan de onderzijde, de wortel der tasters en de pooten roodgeel, de 

 acliterschenen en de achtertarscn gewoonlijk meer bruinachtig. Schildje en dekschilden 

 bronzig-zwartbrnin , vrij sterk en dicht-, eenigszins rimpelig bestipjield. Dekschilden iets 

 langer dan het halsschild. Achterlijf iriscerend, niet dicht hestippeld. Bij het $ zijn de 

 voortarsen sterker verbreed dan bij het $ en is het zesde sterniet zeer diep en breed drie- 

 hoekig ingesneden. Lengte 7.! — 8J inm. Gemeen, vooral in bosschcn , onder mos, afge- 

 vallen bladeren, inest, boleten; ook soms in aanspoelsel 20. marginatus Strocin. 



Halsschild geheel zwart. Deze soort gelijkt zeer op kleine exemplaren van varians. Lichaam 

 zwart, de dekschilden meer donker bruinachtig, ten gevolge van de dichte, brinnachtige beharing; 

 soms langs den naad een weinig roodachtig. Achterlijf iriscerend. Pooten roodgcelachtig, de 

 schenen gewoonlijk donkerder. Sprieten kort, pekzwart, aan den wortel nicer pekbruin. 

 Dekschilden en achterlijf vrij krachtig en dicht hestippeld. Halsschild naar voren sterk 

 versmald, met zijdeaehtigen weerschijn. Bij het $ zijn de voortarsen weinig-, bij het 5 

 niet verbreed. Bij het $ is het zesde sterniet half cirkelvormig uitgerand. Lengte 40—5 

 mm. Niet zeldzaam, onder steenen, rottende plantcnstolVen en in koemest. 21. albipes Grav. 



27 Kop niet langer dan breed, ten minste bij een der seksen min of niecr vierhoekig ol' soms 



iets of wat rondaehtig 28 



Kop langwerpig of wel min of meer ovaal. Bij het $ zijn de voortarsen sterk-, bij het ? 

 zwak verbreed "...". 35 



28 Ko|) hetzij zeer sterk verbreed en zonder duidelijke achterhoeken, of iets verbreed en met 



zeer duidelijke achterhoeken, ten minste bij het $ 29 



Kop iets ol' wat rondaehtig of een weinig verbreed, zonder duidelijke achterhoeken, zelfs niet 

 bij liet $ ■ 33 



29 Dekschilden groenachtig of staalblauw. De coxac en de dijen der voor- en middelpooten 



roodgeel. Deze soort heelt den habitus van sordidus, doch is iets grooter, smaller en 

 meer verlengd. Lichaam overigens glanzig zwart. Het eerste sprietlid en de basis van het 

 tweede soms roodachtig. Dekschilden langer dan het halsschild, viij sterk en niet zeer 

 dicht hestippeld; het achterlijf minder grof en verspreid-, aan de basis "der tergiten dichter 

 hestippeld. Bij het $ zijn de voortarsen sterk-, bij het % zwak verbreed. Bij het $ is de 

 kop zeer weinig verbreed, het vijfde sterniet breed uitgerand en het zesde breed en vrij 

 diep stomii-driehoekig ingesneden. Lengte 5e 6J mm. Onder steenen en op grind langs 

 stroomend water; soms in aanspoelsel, vooral in bcrgstrekcn. Niet inl. Inde Rijnprov. 

 bij Aken, IClberfeld en in het Ahrdal (rufimanus Er.) 



Dekschilden hetzij cenkleurig zwart of roodachtig, soms in het bruinachtige overgaande of wel 

 met lichtere randen , soms met dne roode vlekjes 30 



