2()o VII. Staphylinidae. — 68. Philonthus. 



^4 Dekscliildeii brouzig, met ucnigsziiis groeiiacluigen-, zeldzamer iets bhuiw-groeneii weerscliijn, 

 soms aan het tiiteinde iets bruinachtig ol' grootendeels lironzig-bruinachtig; bij het ras 

 corriiscus Grav. helder rood, met uiterst gcringen bronzigeii vvcerscluju. Achterlijf sterU en 

 dicht bestipjield. De vleugels wit. 1'ooten zwartachtig o\ bruingeel (ab.c. ochropiis C.rav.)- 

 llalsschild, behalve de rijen van 4 stippels, nog met twee stippels daarbuiten. Dckscliilden 

 vrij sterk en dicht bestippeUl. De eerste tergiten met ecne rechte dvvarsliju, welke in het 

 midden cenc kleine, stompe uitzakking vertoont; bij den gewoonlijk kleineren vorm cnn- 

 chiuiis Grav., bij welke doorgaans "het acluerlijf dichter bestippeld is en de pootcn 

 meer bruiuachtig zijn, is deze dwarslijn recht; bij het ras corriiscus zijn deze dwars- 

 lijncn duidelijk "accoladevormig. Bij het $ is de kop min of meer cirkelrond en het zesde 

 sternict tamelijk breed driehoekig ingesneden. Volgens Ganiilbauer zijn corriiscus en 

 cunciiwus goede soorten. Lengte 5^-8 mm. Deze zeer veranderlijke soort is niet zeldzaam 

 in menschen-uitwerpselen, aas van kleine dieren, onder steenen, dorre bladeren en mos. 

 Het ras corriiscus zeldzaam; bij Scheveningen, Wassenaar, Doorn, Cuyk, Arnhem, 

 EUekom, Rotterdam 27- ebeninus Grav. 



Dckschildcn diep zwart. Acluerlijf lijn en zeer dicht bestippeld. De vleugels bruin. Deze soort 

 gelijkt op middelmatig groote exemplaren van ebeninus; zij is geheel diep zwart, 

 bekschilden en acluerlijf zwart behaard. Koji brceder en grootcr, aan de achterhoeken wat 

 minder afgerond. llalsschild met meer parallele zijden, naar voren minder versmald, met 

 meer afuer(mde voorboeken. De tweede stippel der stippelrijcn staat iets binnenwaarts 

 gericht. "Dekschildcn dichter bestippeld. Bij het i is het vijfde stemlet iets uitgcraiul, het 

 zesde driehoekig ingesneden en ingedrukt. Lengte 7— 7] mm. In Sphagnnm van moerassen. 

 Niet inl. De opgaven uit het omliggend gebied berusten volgens Faiivel hoogst waar- 

 schiinlijk op onjuiste determinatie. In "Engeland en Duitschland. Volgens Bach bij Crefeld 

 en Êlbcrfeld " (corvinus Er.) 



35 Dekschilden op het midden, nabij den naadhoek, met eene bloedroode, min of meer drie- 



hoekige vlek. Lichaam diep zwart, zoo ook de sprieten en pooten. Kop en halsschild sterk 

 glanzig. Dekschilden dicht grijs behaard, dicht en grof rimpelig bestippeld. Achterlijf 

 minder grof en dicht bestippeld. Kop ovaal. Sprieten kort, krachtig ontwikkeld en duidelijk 

 behaard. Halsschild met langsrijen van 4 grove stippels. Dekschilden even lang als het 

 halsschild Bij het $ is het vijfde sterniet in 't midden iets iiitgcrand, het zesde diep en 

 scherp driehoekig ingesneden. Lengte 6J— 7J mm. Niet zeldzaam; onder steenen, koemest, 

 en soms in aanspoelsel (bipustulatus Panz.) 29. cruentatus Gmel. 



Dekschilden eenkleurig, of wel met een rood langsstreepje nabij den schouder 36 



36 Achterlijf sterk zijdeachtig iriseercnd , lijn, dicht en niet diep bestippeld. Lichaam zwart; 



kop en halsschild zeer glanzig; de dekschilden en het achterlijf lang en dicht grijsachtig 

 behaard. Coxae en gedeeltelijk ook de dijen der voorpooten , gewoonlijk ook het eerste 

 sprietlid aan de onderzijde, geelroodachtig. Sprieten vrij lang. Dekschilden even laug als het 

 halsschild, vrij dicht en rimpelig bestippeld. De vleugels witacluig. Bij het $ is het zesde 

 sterniet breed" driehoekig ingesneden. Lengte 7— 7J mm. Op vele plaatsen niet zeldzaam onder 

 afgevallen bladeren, steenen, vooral op vochtige plaatsen; ook langs oevers en in den zonne- 

 schijn rondvliegende. Te Valkenburg (Limburg) gemeen in culttiiir-champignons. 



(scybalarius Nordm.) 30. longicornis Steph. 



Achterlijf slechts een weinig iriseercnd, vrij sterk en niet zeer dicht bestippeld. Deze soort 

 is zeer verwant aan longicornis. Sprieten geheel zwart. De voorcoxae geelachtig 

 met min of meer zwarten rand. Dekschilden lijn en dicht bestippeld, gewoonlijk met 

 een rood langsstreepje op het midden nabij den schouder. Bij minder goed uitgekleurde 

 exemplaren zijn de dekschildcn en de pooten geheel roodbruin. De vleugels bruinachtig grijs. 

 Bij het ras agilts (irav. zijn de voorcoxae gewoonlijk zwartachtig en de dekschilden grover 

 en minder dicht bestippeld, zonder rood langsstreepje, doch soms aan het uiteinde smal 

 roodbruin gezoomd of geheel roodbruinachtig. Bij het $ is het zesde sterniet scherp drie- 

 hoekig ingesneden. Lengte 4—65 "im- Gemeen ondersteenen, koemest, uitwerpselen, plan- 

 tenalval en in aanspoelsel. Ook veelal rondvliegende. Volgens Guiiglbuucr is agilis eene 

 goede soort (opacus Gylh.) 31. varians Payk. 



37 Achterlijf glanzig, dekschilden bronsklem'ig of zwartachtig. Lichaam öj — 75 inm. lang ... 38 

 Achterlijf min of meer dof. Dekschilden zwart of rood. Lichaam 5 — 6 mm. lang 39 



38 Pooten geelrood, de coxae zwart. Lichaam zwart, sterk glanzig. Dekschilden en achterlijf zeer 



lijn grijs behaard. De laatste twee achterlij fsringen roodachtig gerand. Sprieten lang en 

 krachtig ontwikkeld. Kop ovaal. Dekschildcn bronskleurig, tamelijk lijn, dicht en eenigszins 

 rimpelig bestippeld. Achterlijf sterk iriseercnd. Bij het ^ is het zesde sterniet breed endiep 

 driehoekig ingesneden. Lengte öj— 74 mm. Vrij gemeen onder aanspoelsel en dood riet langs 

 rivieroevers, ook onder dorre bladeren langs stilstaande wateren ... 32. fumarius Grav. 



