vil. Staphylinidae. — 68. Piiii.onthus. 291 



Poolen zwarcliniin, de t;irscii roodbruin. Deze soort is kleiner en minder gl:nizig dan fnma- 

 riiis; geliecl zw.irt. Aclucrlijl' zeer weinig iriseerend. De liestippeling is lijner en dicliter, 

 minder rimpelig op de delcscliildcn , lijner en dichter op Iict achterlij!'. Ualsschild smaller, 

 de dckscliilden iets langer. Bij het ^ is het zesde scerniet als hij l'iimarins, doch 

 nüiuler diep uirgerand. Lengte fii mm. Onder mos, dorre bladeren, vccnmos, aan hnom- 

 u'onels en soms in aanspoelsel. Zeer zeldzaam. Zntphen, llecrenveen , Amsterdam, lireda, 

 den Haag en Maastricht 33. nigrita Grav. 



39 Dekschilden evenals hei overige lichaam zwart, dof en tiissclicn de zeer lijne en dichte 



bcstippcling gechagrinccrd, evenals liet dicht en lijn hcsiippelde acluerlijl'grijsliriiin behaard. 

 Kop en halsschild glanzig. Achterlijf vooral naar het niteinde iets iriseerend. Ualsschild met 

 zijdeachtigen weerschijn. Sprieten zwart, het eerste lid soms geelbruin, l'cioten roodgeel. lUj 

 het J' is het zesde stcrniet iets stomp driehoekig nitgerand. Lengte 5-6 mm. Verbreid 

 doch niet gemeen. Onder steenen, tiisschen mos aan boomwortels, onder plantenafval, in 

 aanspoclsel en op oevcrslib 34. micans Grav. 



Dekschilden rood. Lichaam overigens zw^art, zeer glanzig. Dekschilden en achterlijf tamelijk 

 dof onder eene vrij dichte roodachtige beharing. De eerste 3 sprietleedjes, de voor- en niiddel- 

 coxae en de pooten helder gecirood. Bij ab.c. 'yaripus Muls. & Rcy de sprietwortel, de 

 tasters en pooten bruinrood. Schildje bruin. Dekschilden vrij sterk en vrij dicht-, het 

 achterlijf zeer dicht bestippeld. Bij het $ is het zesde sterniet zeer stomp driehoekig 

 ingesneden. Lengte 5—6 mm. Door het geheele land niet zeldzaam langs rivieren, meren, 

 kanalen en duinpiassen, waar zij op het slib of het zand rondloopt. . . 35. fulvipes F. 1) 



40 Lichaam 8—9 mm. lang. Dekschilden groenachtig-zwart, hetzij cenkleurig of met eene breede 



roode vlek aan de buitenhoeken (ab.c btnotatus Er.), of op eene scutellairvlek na, geheel 

 rood (ab.c. "cphippium Nordni.). Deze soort is gemakkelijk te herkennen aan de min of meer 

 verwarde of tamelijk regelmatige langsrijen van dicht opeenstaande stippels op het hals- 

 schild; bovendien bevinden zich een groot aantal (jo-40) verspreide stippels op de zijden. 

 Lichaam glanzig zwart. Achterlijf iets iriseerend. Kop en halsschild verspreid behaard. Dek- 

 schilden en achterlijf vrij dicht en sterk bestippeld en tamelijk dicht behaard. Koji eenigs- 

 zins vierkant, dicht bestippeld, op het midden glad. Dekschilden duidelijk brccder en langer 

 dan het halsschild. Voortarsen bij het $ sterk-, bij het $ weinig verbreed. Bij het $ is het 

 zesde sterniet driehoekig ingesneden. Zeldzaam langs oevers onder aanspoclsel, dood riet en 

 dorre bladeren; soms in de duinen. De ab.c. binotatus Er. bij Amsterdam en op Texel. 



(punctatiis Fauvel, multipimctatus Maniicrh.) 36. punctus Grav. 2) 



Lichaam \\ — -J mm. lang 41 



41 Dekschilden geclkoperkleurig-bronzig. Halsschild met twee rijen van ongeveer 8 stippels en 



daarbuiten slechts met weinige stippels (8 — 12). Deze soort gelijkt overigens zeer op 

 cephalotcs. Lichaam zwart; kop en halsschild iets bronskleurig. Sprieten en pooten zwart- 

 bruin. Dekschilden korter, breeder en veel dichter bestippeld clan bij cephalotes. 

 Voortarsen bij het $ matig-, bij het J niet verbreed. Bij liet $ is de kop breeder dan het 

 halsschild; het zesde sterniet is stomp driehoekig ingesneden. Lengte 7 — y\ mm. Onder 

 plantenafval, vooral in bergstreken. Niet inl. Zij zou wellicht in Zuid-Limburg kunnen 

 worden aangetroffen (p nel la Nordm.) 



Dekschilden zwart, met eene roodgele vlek, welke ongeveer J of 4 der lengte inneemt. Hals- 

 .schild met twee meer of minder verwarde stippelrijcn en aan de zijden eveneens met een 

 aantal stippels. Habitus en kleur van q uist] u ilia r i u s ras inqiibtatus , doch kleiner 

 en smaller. De eerste twee sprietleedjes en de pooten roodgeel. Achterlijf dicht en lijn 

 rimpelig bestippeld, voorts zeer dicht en lijn geelbruin behaard en daardoor dof. Bij het ,? is 

 het zesde sterniet fijn driehoekig ingesneden. Lengte 4j — 5 mm. Deze hoogst zeldzame, aan 

 de Middellandsche zeekust eigene soort, werd in Mei langs het Y bij Sloterdijk op zeeklei 

 en langs de Zeeuwsche stroomen bij Zierikzec en Vlissingen aangetrollen. 



37. dimidiatipennis Er. 



42 Halsschild en het overige lichaam zwart. Dekschilden met cenigen bronzigen weerschijn. Deze 



soort heeft den habitus en de kleur van varius, doch is veel kleiner en smaller. De 

 krachtig ontwikkelde sprieten en de pooten zwartbruin of bruin. Dekschilden zoo lang als 

 het halsschild, evenals het achterlijf lijn en dicht bestippeld en lang en dicht behaard. Kop 

 en halsschild glanzig zwart. Bij het $ is het vijfde sterniet nitgerand, het zesde driehoekig 

 ingesneden. Lengte 4J — 5 mm. Vooral op zandgrond, onder mos, dood riet, hooi en soms 

 in aanspoclsel. Niet inlandsch. In België bij Leuven, Antwerpen en Rodenhof; in Noord- 

 Frankrijk bij Duinkerken (pul lus Nordm.) 



1) De uil EIberl'fld <j|»Kcp*'V''n I'. saliniis Kipsw. zal wei fiilvipi'-^ /ijii. 



2) De opgave van I'. virgu IJrav, ais bij Ellierfeld gevaiiyfu, ht-rusl ulij;cl>vijfeld up cf-ne Ollj^li^llleid. 



