VII. Staphylinidae. — 70. Neobisnius. -- 71. AcTonius. — 72. Othius. 295 



Kop met parallclc zijden cii algeroiulc shpcn, nagcnnci; cvcii brceil als liet liaUscliild. De 

 cersic drie tcrgiteii aan de basis duidelijk iiigedrida. Licliaam slanker dan hij p roce r u 1 ns, 

 kop en lialsscliild Iets langer en smaller. De eerste 3 sprictleedjcs, de dekschildcn, behalve 

 aan de basis en aan de zijden , alsook de pooten rood. Aclncrdijen min ofmcer brnin. Soms 

 zijn de dekscbilden rood en slechts aan den naadwortel of deze geheel zwart. Dekschilden 

 eii achterlijf liiner bcstippeld. Hij het $ is het zesde stcrniet diep driehoekig ingesneden. 

 Lengte 4 mm. Zeer zeldzaam, langs rivieroevers op slib en onder steencn; ook soms rond- 

 vliegende. Langs de Maas bij Roosteren en Maastricht. Ook in België en in de Rijnjirov. 



4. prolixus l>r. 



3 Dekschilden krachtig en niet dicht bestippeld, zu'artbriiin met rood- of geelrood uiteinde. 

 Glanzig zwart, het achterlijf vrij dicht grijs behaard. De eerste 2 of 3 sprietleedjes en de 

 pooten roodaclitig. Kop en halsschild grof en vrij dicht bestippeld, over het midden met 

 eene onbcstippelde smalle ruimte. Achterlijf zeer lijn en diclit bestippeld. Siirietlccdjcs ver- 

 lengd. Dekschilden veel langer en duidelijk brecder dan het lialsschild, vrij dicht geelachtig 

 behaard. Bij het $ is het zesde sterniet iets driehoekig ingesneden. Lengte 4 — 4.I nnn. Langs 

 oevers op slib en ook onder zeewier langs de kust. Zeldzaam. Kralingen, Arnhem, St. Pieter. 



2. procerulus Grav. 



Dekschilden lijn en dicht bestippeld, ecnkleurig zvvartbruin of donkerbruin. Sprieten iets korter, 

 met breedere leedjes. Sprietworiel en pooten lichter of donkerder roodbruin. Dekschilden 

 iets smaller en korter, iets langer behaard. Achterlijf doftcr, sterker behaard. Rij het 

 ^ is het zesde sterniet dieper ingesneden. Lengte 35—4 mm. Verbreid langs oevers, 

 onder dood riet en ook langs de zeekust onder wier. Volgens Ganglbauer eene variëteit 

 van ]iroceruius 3. semipuoctatus Fairm. 



71. Actobius Ganglb. 



(Remus Thoms. nee Holme, Erichsoniiis Fauvel, Actobius Fauvel ex parte). 



Bit genus otidcrscheidt zich van Neobisnius door het verdikte tweede spriet lid, 

 door de aanwezigheid van een driehoekig vliezig lobje over het stigma van den prothorax , 

 door het ontbreken eener dioars lijst op het mesosterniim en door de 4 vcrbrcede leedjes 

 der voortarsen. Bij het $ zijn de voortarsen vrij sterk- , bij het % veel zwakker ver- 

 breed. Het zesde sterniet bij het S is aan het uiteinde uitgcrand. — De soorten van 

 dit genus , welke zich evenals Xantholinus sainenrollcn , leven latigs oevers. 



Van de 4 Europeesche soorten komen 2 in Nederland voor. 



Kop, behalve over het midden, alsook de dekschilden en het achterlijf uiterst fijn en dicht 

 bestippeld. Lichaam zwart, kop en halsschild glanzig, dekschilden en achterlijf zeer dof, 

 ten gevolge van de zeer dichte, geelgrijze beliaring. Sprieten en pooten lichter of donkerder 

 roodbruin, het eerste sprietlid meer geelachtig. Halsschild vrij sterk en niet zeer dicht be- 

 stippeld aan weerszijden van eene gladde middcnruinne. Kop langwerpig, cenigszins vier- 

 hoekig, met zeer stompe achterhoeken. Dekschilden breeder en langer dan het halsschild, 

 soms bruinachtig. Soms zijn de randen der achterlijfsringen iets lichter. Bij het $ is het 

 zesde sterniet iets stomp driehoekig ingesneden. Lengte 4 — \\ mm. Niet zeldzaam onder 

 dood riet en in aanspoelsel; ook tnsschen veenmos i. cinerascens Grav. 



Kop krachtig en verspreid bestippeld, de dekschilden eenigszins glanzig. Deze soort heeft den 

 habitus van Philonthiis nigrittilus en gelijkt ook op Neobisnius villes ui us, doch 

 onderscheidt zich door het tamelijk dolle achterlijf. Sprieten met koriere leedjes, roodachtig, 

 naar het uiteinde meer geel. Halsschild aan weerszijden van het gladde middengedeelte grof 

 en zeer verspreid bestippeld. Dekschilden veel krachtiger bestippeld dan bij cinerascens; 

 ook het achterlijf minder dof, duidelijker en minder dicht bestippeld. Pooten roodbruin , de 

 dijen soms donkerder. Bij het $ is het zesde sterniet ondiep uitgerand. Lengte 4 — 45 mm. 

 Vrij zeldzaam langs oevers op slib en onder plantenal'val. Den Haag, Rotterdam, Loosdui- 

 nen, Utrecht, Haarlem en op Texel. In België bij Denderleeuw. 



2. signaticornis Muls. & Rcy. 



XVÜL Tribus X A ntii o li n i N' i. 



72. Otliiiis Stephens. 



Lichaam zeer lang en smal. Het halsgedeelte van den kop kort , minstens half 

 zoo breed als de halve schedel , de slapen gelijkmatig gewelfd. Bovenlip diep tiveelobhig. 



