300 VII. Staphylinidae. — 76. Xantholinus. — 77. Leptacinus, 



nzigen .j... .--, -„ , , „ .. 



met nigrijen van 13 tot 15 stijipcls en op de zijden dichter en ^^^. ,^.,.„,„ ^^oi,,.,.^.^,. 

 Dekscliildcii langer, minder grol' en veel diclitcr Gestippeld dan bij distans. Lengte 8 mm. 

 Zeer zeldzaam. Bij Leiden en Noordwijk 6. cribripennU Fanvcl. 



Hals.scliild duidelijk smaller dan de kop en de dekscliilden. Aclnerlijf eenkleurig zwart. Dek- 

 scliilden tamelijk lijn en niet rimpelig bcstippcld. Deze soort is zeer lang en smal, zwart 

 ot' liriiin, bronsglanzig. Sprieten en dekscbildcn meer of minder, benevens de pooten rood- 

 bruin; de knieën en de tnrsen meer roodachtig. Dekschilden en achterlijf vrij diclit behaard. 

 Kop naar voren bijna niet versmald, tamelijk lijn en niet diclit bestippeld, met ccne gladde 

 middenruimte. Halsschild naar de basis duidelijk versmald, met nigrijen van 12 — 15 zeer 

 Hjne stippels en aan de zijden verward bestippeld, S(Mns met cenigc aanduiding van verwarde 

 ' stippclrijen. Dekschilden iets korter dan liet halsscliild. Achterlijf zeer lijn en tamelijk dicht 

 bestippeld. Bij sonnnige exemplaren is het halsschild roodbruin en zijn de sprieten en pooten 

 gelieel roodgeel. Exemplaren, bij welke het halsschild aan de zijden dicht bestippeld en de 

 bestippeling der dekschilden vrij krachtig is, werden als imiliipuiictatus Thoms. geduid. 

 Bij den vorm loni^iventris Heer zijn de dekschilden even lang als het halsschild , bron- 

 zig-zwart, fijner en iets meer verspreid bestippeld dan bij het type; ook is het aantal stip- 

 pels op de rugrij en aan de zijden van liet halsschild wat geringer en het lichaam iets 

 grooter en plomper. Bij het f is het zesde onbedekt tergiet recht afgeknot; het zevende 

 door eene diepe, hoekige insnijding in twee driehoekige zijstukken gedeeld; het driehoekige 

 achtste onbedekt tergiet vult de uitranding van het zevende geheel aan en is vlak ingedrukt. 

 Lengte 5^ — 7i mm. Zeer gemeen onder dorre bladeren, steeneii, mos, op het zand der 

 duinen ed in aanspoclsel 7. linearis Oliv. 



77. Leptaciuns Erichs. 



Dit genus herinnert in habitus zeer aan Xantholinus; de buitenste voorhoof ds- 

 groeven eehter zijn diep, met de binnenste naar voren slechts iveinig divergeerend , in 

 eene iets schuine richting tegen den binnenrand der oogen gericht. Het eindlid der 

 kaaktasters is du7i , priemvormig , even lang als of iets korter dan , doch slechts half 

 zoo dik als het derde lid. — De larven 7'an L. batychrus en linearis zijn door 

 Mul sant & liey ., die va7i par u mpu n c tat us door Rey beschreven. 



Van de 4 Europeesche soorten komen 3 /// Nederland en i in het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 Halsschild aau weerszijden op het midden met eene langsrij van 5 tot 6 grove stippels en 



daarnaast nog eene langsrij van 4 krachtige stippels. Kop aan de zijden zeer grof bestippeld. 

 Bovenzijde glanzig /.wan; dekschilden, sprietwortel en pooten roodachtig. Deze soort herin- 

 nert zeer aan Xantholinus p ti n c tii 1 at u s. Kop naar voren versmald, van voren met 

 4 groef jes. Halsschild naar de basis versmald. Dekschilden iets brccder dan het halsschild, 

 nabij den zijrand met twee Hjne stippelrijeii en eene meer verwarde fijnere stip|>elrij langs 

 den naad. Achterlijf krachtig en verspreid bestippeld, over het midden onbestippeld. Bij 

 het $ is het vijfde stcrniet aan het uiteinde iets uitgerand. Lengte 5—55 mm. Ouder stee- 

 nen, dorre bladeren, plantcnafval, achter Ixiomschors, in keldervuil en in broeikassen, soms 

 bij mieren. Niet inlandsch. In België bij Ostende en Calmptbout. Cpar nm |i u n c ta t us Gylh.) 



Halsschild aan weerszijden op het midden met eene langsrij van 8 of meer lijnere stippels . 2 



2 Halsschild niet twee langsrijen van 8- 10 stippels en daarnaast aan weerszijden met eene 



gekromde zijrij van talrijke stippels. Kop aan de zijden tamelijk lijn bestippeld. Lichaam 

 smal ' 3 



Halsschild met twee langsrijen van 12— ifi stippels en daarnaast aan weerszijden met eene 

 gekromde zijrij van talrijke stip|)cls. Kop aan de zijden vrij sterk bestippeld, naar achteren 

 duidelijk verbreed, aau de voorzijde met 4 diepe langsgroeven. Deze soort gelijkt eenigszins 

 op Xan tb o li n us linearis, doch is veel kleiner. Clanzig zwart, de sprieten en pooten rood- 

 bruin; de dekschilden bruinachtig, aan de buitenhoeken en hij onuitgekleurde exemplaren 

 de geheele achterheUt bleekgeel, zelden nagenoeg eeiikle. rig zwart- of roodbruin. Sfirieteu 

 vrij lang, met vcrbreede leedjes. Dekschilden nagenoeg even lang als het halsschild, vooral 

 naar de zijden met tamelijk regelmatige stippclrijen, overigens dichter bestippeld dan bij 

 parumpunctatus. Bij lat $ is het zesde sterniet eenigszins driehoekig ingesneden, het 



