-r 



302 VII. Staphylinidae. — 79 Achenium. — Pseudobium. — 80. Lathrobium. 



70. Acheniiim Guit is. 



Dit ;^ciiiis onderscheidt zich van Lathyobiuin door liet zeer plati^ediukte lichaam , 

 de veel smallere en langere , diep tweclobhige bovenlip en het lange eindlid der achter- 

 tarse?i, dat nagenoeg even lang is als de overige 4 leedjes te zamen. Kop groot, naar 

 voren versmald , frapesiumvortnig , de hals ongeveer half zoo breed als de schedel. 

 Halsschild op het midden gewoonlijk met twee geiuone of dubbele , meer of minder 

 regelmatige stippelrijen ; daartusscheii in den regel glad en daarbuiten onregelmatig 

 bestippeld. Voordijen sterk verdikt, aan den binnenrand, vóór het midden, stomp getand 

 en daarvoor uitgebogen , de voorschenen ook uitgerand. Tarsen kort, de eerste 4 leedjes 

 der voortarsen zeer sterk verbreed en aan de onderzijde viltig. 



Van de 13 Europecsche soorten komen 2 in Nederland voor. 



Kop, lial.sscliild, eciie groote gcmccnscliappclijkc, driehoekige vlek aan de basis van delickicr 

 roode deUscliilden, benevens bet achterlij!' zwart; zelden 7ijn de dckschilden grootendeels zwart. 

 Sprieten rood, de jiooten en soms het uiteinde van bet achterlijf lichtrood. Voorlijl'sterk glan- 

 zig; het achterlijf' minder glanzig, lijn en dicht behaard. Bestippeling vrij sterk en niet dicht 

 op den kop, lijner en onregelmatig op het halsschild, waar drie gladde middenruimten over- 

 blijven-, de dekschildcn zijn in meer ol' minder duidelijke rijen bcstiiipeld. Achterlijf' dui- 

 delijk en dicht bestippeld. Dckschilden iets breedcr en iets langer dan het halsschild. Bij 

 het 3 is het zesde sterniet breed driehoekig uitgerand; ook het vijlde sterniet eenigszins 

 breed uitgerand. Lengte 7—75 mm. Vrij zeldzaam op de schorren langs de Zeenwsche 

 stroomen, onder aanspoelsel. Ook in België i. depressum Grav. 



Kop, halsschild en achterlijf donker roodbruin, de dckschilden meer vuil gcelroodachtig, ge- 

 woonlijk aan de basis en naar de buiten-tophoeken iets berookt. Sp.ieten rood; de pooten 

 en het uiteinde van het achterlijf geelacluig-rood. Deze .soort is kleiner, smaller en minder 

 bestippeld dan depressum. Bij het $ is het zesde sterniet breed en stomp driehoekig 

 ingesneden, het vijfde sterniet iets uitgerand. Lengte 6 — 7 mm. Zeer zeldzaam onder mos 

 en achter boomschors; in bosschen , ook in aanspoelsel. Naarden en Arnhem. In België bij 

 Brussel, in de Rijnprov.bij Clecf"; ook bij Norden 1. humile Nicol. 



Pseudobiiini Muls. c^- Rey. 



Dit genus onderscheidt zich van Lat h r ob i u m door het langer eerste lid der 

 achtertarscn , dat langer dan het tweede , doch korter is dan de 3 voorafgaande leedjes 

 te zamen. Bovenlip in het midden niet diep uitgerand. De eerste 4 leedjes der voor- 

 tarsen sterk verbreed , te zamen aan de onderzijde eene viltige schijf vormend. 



De cenige Europeesche soort komt in het aangrenzend gebied voor. 



Zij gelijkt zeer op een kleinen Leptacinus en ook op Lathrobium longulum. Zij is 

 kenbaar aan den zeer langen, tamelijk breeden, vrij dicht bestippelden kop. Het halsschild 

 is ongeveer de helft smaller dan de kop, dicht bestippeld, met eene breede , gladde midden- 

 strook, welke aan weerszijden begrensd is door eene rij zeer dicht opeenstaande kleine 

 stippels. Dekschildcn elk met 5 of 6 rijen van zeer dicht opeenstaande stippels, welke naar 

 het uiteinde lijner zijn; aan het uiteinde geel- of roodachtig gerand en soms ook op den 

 naad lichter gekleurd. Achterlijf vrij dicht bestippeld. Pooten bruin, de knieün en de 

 schenen lichter; de tarsen geelachtig. Bij het $ is het zesde sterniet scherp driehoekig 

 uitgerand. Lengte 34 mm. Onder steenen, langs rivieroevers en in aanspoelsel. Niet inl. 

 In de Rijnprov. langs de Ahr (labile Er.) 



80. LatTirobiiini Gravenh. 



Lichaam lang gestrekt. Kop met afgeronde slapen. Bovenlip aan den voorrand 

 breed uitgerand , meer of minder diep twcclobbig. Voorkakcn krachtig ontwikkeld , 

 sikkelvormig , in V midden met een kracht igen tand. Eindlid der kaaktasters klein, 

 priemvormig. flalsschild langwerpig , locinig gewelfd , verspreid en slechts inatig dicht 

 bestippeld , /net breede gladde middellijn. Eindlid der achtcrtarsen hoogstens even lang 

 als de 3 voorgaande leedjes te zamen. Bij vele soorten komen gevleugelde en ongevleugelde 

 exemplaren voor. Bij de gevleugelde vormen zijn de dckschilden langer dan of minstens 



