304 VII. Staphylinidae. - 80. Lathrobium. 



Kop vrij kort, lialsscliild even brccil als of iets smaller dan de kop, niet eene breede, 

 gladde liiiddellijii. Dckscliildeii duidelijU korter dan liet halsschild. Vleugels meestal rudi- 

 mentair ol" ontlirekend. Bij den vorin liilci/ics Fanvel zijn de dckscliilden veel langer dan liet 

 lialssehild en de vleugels goed ontwikkeld. Lengte 7.! — 9 mm. Gemeen, vooral in liossclicn 

 onder mos, plantenal'val, dorre bladeren, langs oevers, soms in aanspoelsel en onder doud 

 riet. De vorm liitcipes zeer zeldzaam; Gorknm, Vianen en Breda. 



(ptinctatiim Fonrcr.) 2. brunnipes F. 



6 Oogcn minstens dubbel zoo breed als het eerste sprietlid 7 



Oügen zeer klein, niet ot' sleclits weinig brceder dan liet eerste sprietlid. Bovenzijde lichter 

 ol' donkerder roodbruin, soms geelrood 15 



7 Sprieten plomp, snocrvormig, de middelste Icedjcs eenigszins rondacluig, weinig langer dan 



breed 8 



Sprieten slanker, de middelste leedjes kegelvormig, duidelijk langer dan breed. Bovenzijde 

 zwart, een groot gedeelte of alleen liet uiteinde der dekscliilden, de sprieten en de pooten 

 rood. Het zesde sternict bij bet g zonder langsstrepen van borstelharen 14 



8 Groote, tamelijk breede soorten, 8—9 mm. lang. Het zesde sterniet bij bet g met twee 



duidelijke langsstrepen, uit dicht bijeen staande zwarte borstelharen bestaande 9 



Middelmatig groote, weinig verbreedc of smalle, alsook kleine soorten, 34 — 7 mm. lang. 

 Het zesde sterniet bij het $ zonder langsstrepen van borstelharen 11 



9 Dckscliilden tamelijk gewelfd, met eene zeer duidelijke langsgrocf langs den naad; aan het 



uiteinde te zamen vrij diep uitgesneden. Kop tot aan den voorrand der oogen nagenoeg 

 vierkant, breeder en met meer parallele zijden dan bij elongatnm, op de onderzijde 

 veel lijner en verspreid-, op de bovenzijde iets racer verspreid-, weinig lijiier dan 

 het halsschild bestippeld. Dekschilden roodbruin, aan de basis niet scherp zwart begrensd, 

 zelden geheel of nagenoeg geheel zwart (ab.c. 'volgeiise Hoclih.). Overigens gelijkt deze 

 soort op elongatum. Bij het J" is het zesde sterniet aan het niteinde, tnsschen de zwarte 

 strepen van borstelharen, slechts zeer zwak nitgerand. Lengte 8— 9 mm. Vrij algemeen 

 onder dorre bladeren , inos en in aanspoelsel der rivieren 3. geminum Kraatz. 



Dekschilden tamelijk vlak, met eene slechts zwak aangeduide langsgrocf langs den naad; aan 

 het niteinde meer in een llauwen boog uitgerand. Bij het g het zesde sterniet zonder 

 eenige uitranding 10 



10 Kop nagenoeg vierkant, breeder en korter dan bij elongatum, naar achteren duidelijk 



verbreed; op de onderzijde lijn en verspreid-, op de bovenzijde langs de zijden verspreid 

 en veel lijner dan op liet lialsscliild-, op 't midden krachtiger en meer verspreid dan aan 

 de zijden bestippeld. Dekschilden in den regel even lang als het halsschild, matig sterk en 

 dicht bestippeld, rood, slechts aan de basis hoogstens iets meer uitgebreid zwartaclitig. 

 Lichaam overigens zwart, sprieten rood, de tasters en de pooten, benevens de coxae 

 geelrood. Het derde sprietlid ongeveer de helft langer i<an het tweede, de middelste 

 Iccdjes nauwelijks langer dan breed. Halsschild grof en vrij dicht bestippeld, met gladde 

 middellijn. Bij het $ is het vijfde sterniet over het midden zeer zwak-, het zesde iets 

 duidelijker gegroefd en dit laatste op de achterhelft, aan weerszijden , met zwarte borstelharen 

 bezet, aan den achterraml ternauwernood uitgebogen. Deze soort onderscheidt zich van 

 geminum en elongatum door de roodgele coxae, de aan de basis niet of slechts weinig 

 uitgebreid zwartachtige dekschilden, de veel fijnere bcstippeling van den kop en de 

 minder uitstekende, zwarte borstelstrepen van het, aan het uiteinde bijna recht afgeknotte, 

 zesde sterniet bij liet g. Lengte 7è— SJ mm. Zeldzaam. Bij Zutphen en Valkenburg (L.). 

 Ook op het eiland Borkum 4. ripicola Czwalina. 



Kop met meer afgeronde achterhoeken en nagenoeg parallele zijden, even breed als het 

 halsschild, op de onderzijde vrij sterk en dicht-, op de bovenzijde eveneens krachtig en 

 matig dicht-, iets fijner dan het halsschild, bestippeld. Dekschilden met rechte zijden en 

 rechthoekige, iets afgeronde schouders, rood, het eerste derde basaalgcdeelte vrij scherp 

 zwart begrensd, bij ab.c. *[raudiilcnttim Ganglb. de dekschilden geheel zwart. Lichaam 

 overigens zwart; de sprieten bruinrood, de tasters en de pooten, behalve de bruine coxac, 

 geelrood. Halsschild grof en matig dicht bestippeld, met gladde middellijn. Gevleugeld. 

 Dekschilden langer dan bet halsschild, matig sterk en dicht bestippeld. Bij het $ is het 

 vijfde sterniet over liet midden zeer oppervlakkig-, het zesde sterker gegroeid en aan 

 weerszijden op de achterliellt niet zwarte borstelharen bezet, aan het uiteinde daartusschen 

 scherp hoekig uitgerand. Lengte 8—9 mm. Vrij geineen, vooral langs oevers en in aan- 

 spoelsel " 5. elongatum L. 



11 Lichaam vlak, zwart. DekschiMen, behalve de basis, alsook de Sj)rieten en de pooten rood. 12 



