3o6 VII. Staphylinidae. — 80. Lathrobium. 



ingesneden. Bij het J is liet zevende onbedekt tergict vierliockig ingesneden, welke insnijding 

 even lang als breed is; liet zesde sterniet is afgerond. Lengte 7 — 8 mm. Gemeen onder afge- 

 vallen bladeren en steencn; ook langs oevers en soms op lage planten. 11. fulvipenne Grav. 



15 Kop van achteren in eene doorgaande boclit roet de achterhoeken afgerond, eenigszins drie- 



hoekig, nagenoeg even breed als het halsschild. Achterlijf dof, zeer fijn en uiterst dicht 

 bestippeld en zijdeachtig behaard. Sprieten in beide seksen slank. Licht roodbruin, glanzig, 

 het achterlijf donkerder; de sprieten, pooten en het uiteinde van het achterlijf roodgeel. 

 Oekschilden bij het ongevlcugclde type korter dan-, bij den gevlengelden vorm (*Juiisunii 

 Grotcli) even lang als het halsschild. Bij het $ is het zesde sterniet van een zeer duidelijk 

 smal groetje voorzien, aan het uiteinde een weinig uitgerand en langs de randen zwart 

 bewinipcrd; het vijfde sterniet is ingedrukt, aan het uiteinde nitgerand en met twee kleine 

 bundels van zwarte winiperharen. Lengte 5—50 mm. Zeer zeldzaam, onder steenen, plan- 

 tenafval, langs oevers, alsmede onder mos in bosschcn. Den Haag, Rotterdam, Wageningen, 

 Breda, Koihorn (^N.-Holl.). In België bij Vcrviers en Hollogne. De gevleugelde vorm is mij 

 niet bekend 12. pallidum Nordm. 



Kop van achteren nagenoeg recht afgesneden, met weinig afgeronde achterhoeken, brecder 

 dan het halsschild. Achterlijf eenigszins glanzig, lijn doch niet dicht bestippeld. Sprieten 

 minder slank, de middelste leedjes bij het ^ langwerpig, bij het $ rondachtig. Deze soort 

 heeft den habitus van pallidum, doch is onderscheiden door de smallere gedaante. Donker 

 roodbruin, soms geheel geelrood, glanzig; de sprieten, de pooten en het uiteinde van het 

 achterlijf geel. Kop en halsschild veel dichter en fijner-, de dekschilden sterker bestippeld 

 dan bij pallidum. Dekschilden korter dan-, bij den gevlengelden vorm Qnuuirianense Fauvel) 

 even lang als het halsschild. Bij het ^ is liet vijfde en zesde sterniet een weinig ingedrukt, 

 het zesde aan het uiteinde driehoekig nitgerand. Lengte 4i mm. Onder jilantenafval en in 

 aanspoelsel der rivieren. Niet inlandsch. In de Rijnprov. bij Crefeld en Düsseldorf en in 

 Oldenburg (dilutum Er.) 



16 De achterhoeken van den kop en de voorhoeken van het halsschild, van boven gezien, 



nagenoeg in een volkomen cirkelboog afgerond. Lichaam tamelijk breed, weinig glanzig, 

 geheel zwart; soms vertoonen de dekschilden aan de buitenhoeken een klein rood vlekje. 

 Achterlijf dof, dicht zijdeachtig behaard en uiterst lijn en dicht bestippeld. De sprieten, 

 het derde tasterlid aan het uiteinde en de pooten donker roodbruin of pekbruin; het eerste 

 sprietlid gedeeltelijk en de tarscn geelrood. Kop, behalve op het midden, tamelijk lijn en 

 dicht-, het halsschild vrij grof en tamelijk dicht-, langs de zijden veel fijner bestippeld, 

 met eene smalle, gladde middellijn. Dekschilden brecder en langer dan het halsschild, vlak 

 gedrukt en eenigszins dwarsrimpelig, iijn bestippeld. Bij het <? is het vierde sterniet in 

 het midden zwak- en het vijfde duidelijk gegroefd, het zesde aan het uiteinde smal endiep 

 hoekig ingesneden. Bij het 5 is de achterrand van het zesde onbedekt sterniet in het midden 

 vrij scherp driehoekig uitgetrokken. Lengte 6J — 7 mm. Vrij zeldzaam in moerassige streken 

 onder dorre bladeren, steenen en dood riet; ook langs rivieroevers . 13. quadratum 1'ayk. 

 De achterhoeken van den kop en de voorhoeken van het halsschild, van boven gezien, in 

 een minder gelijkmatigen boog afgerond. Lichaam smaller, veel meer glanzig zwart; het 

 eerste sprietlid, de pooten en een vlekje aan de buitenhoeken der minder vlakke dek- 

 schilden helder roodgeel; zelden ontbreekt dit vlekje; ook zijn de pooten hoogst zelden 

 meer bruin. Achterlijf vrij dof, uiterst dicht zijdeachtig behaard. Bij het S is het zesde 

 onbedekt tergiet meer kort en stomp uitgetrokken. Overigens aan quadratum verwant 

 en evenzoo bestippeld, doch altijd smaller, iets kleiner en glanziger. De dekschilden 

 bij de gevleugelde exemplaren iets langer dan het halsschild. Bij de ongevleugelde var. 

 'litripaljit' Scriba zijn de dekschilden even lang als of iets korter dan het halsschild en is 

 de kop meer verspreid bestippeld en zeer sterk glanzig. Lengte 5J — 6 mm. Zeer verbreid 

 en op sommige plaatsen niet zeldzaam; in droge slooten, onder vochtige bladeren, dood 

 riet en langs oevers op slib. Met Ganglbauer beschouw ik terminatum als eene goede 

 soort. De var. atripalpe in VVestfalen 14. terminatum Grav. 



17 Dekschilden zeer grof in duidelijke langsrijen-, aan het uiteinde meer verward bestippeld, 



slechts iets breeder dan het halsschild. Het halsvormige gedeelte van den kop is ongeveer 

 even breed als de helft van den kop (Sub-gen. Lobrathium Muls. & Rey). Lichaam 

 glanzig zwart; de sprieten, de voorpooten, de dekschilden en het uiteinde van het achterlijf 

 roodachtig, de middel- en achterpooten meer geelachtig; de dekschilden aan de basis meer 

 bruinachtig. Soms is het lichaam meer roodbruin of bij onuitgekleurde exemplaren meer 

 geelrood. Kop vrij dicht-, het halsschild grof en tamelijk 'dicht bestippeld, met eene gladde 

 middellijn; het midden van den kop glad. Achterlijf lijn en vrij dicht bestippeld. Dek- 

 schilden bij den typischcn , van rndimentaire vleugcls'voorzienen vorm even lang als-, bij 

 den gcvleugelden vorm striutupunctatum Kiesw. langer dan het halsschild !> Bij het <? is 



1) Bij ili'ii nicl iii ons p.l.icil vourkoiiiiii.l.a .jiipcvl.-iiK.'ld.'ii vuriii {luiremiicum Foirm.) zijn de di-kscliildi-n ongeveer liall' i.m 

 hing uls liet halssehild. 



