VII. Staphylinidae. — 80. Lathroiïium. — Domene. — Si.Medon. 307 



het vijfde sternicr breed gegroefd en met twee duidelijke bultjes bezet, liet zesde eveneens 

 gegroefd en breed en diep driehoekig uitger:ind. I.engte rtj — 7 mm. Niet zeldzaam op slib, 



onder dorre bladeren, plantenafval, mos en steenen 15. multipunctatum Gr.iv. 



Dckschilden lijner en dichter, verward bestippeld, slechts hier en daar met ccnige aanduiding 

 van rijen. Halsschild dnidelijU smaller dan de dckschilden. Ilct halsvormige gedeelte van 

 den koV ongeveer even breed als het derde gedeelte van den kop (Sub-gen. 1'Uiydomene 



Ganglb.) ^ I» 



18 Bovenzijde zwart; de dekscliilden, behalve een breede band aan de basis, rood. Het achtste 

 onbed'ekt tergiet bij het ï, tusschen de grillelvormigc zijstukken van het zevende, scherp 

 toegespitst. De sprieten en tarsen roodbruin. Kop en lialsschild vrij sterk en zeer dicht 

 bestippeld. Kop zeer breed, eirond, op liet midden weinig bestippeld, met twee duidelijke 

 dwarsiiidrukken. Halsschild met sterk afgeronde voorhoekcn en met eene smalle, gladde, 

 iets kielvormig verheven middellijn. Dckschilden l breeder en iets langer dan het hals- 

 schild, zeer vlak, met parallele zijden. Bij het t? is het zesde stemlet eenigszins driehoekig 

 ingedrukt, de randen van den indruk zwart bevvimperd en het uiteinde lijn nitgerand; het 

 vijfde steniiet iets nitgerand. Lengte 7 mm. Onder steenen langs stroomend water. Niet 



inl. In de Rijnprov. bij Crefeld en Gulik (angusticol Ie Buisd. & Lac.) 



Bovenzijde zwartbruin , de dckschilden soms bruinachtig. De sprieten en tarsen roestkleurig. 

 Het laatste tergiet bij het ? aan het uiteinde afgerond. Deze soort is zeer smal en plat- 

 gedrukt. Kop en halsschild lijn en zeer dicht-, de dckschilden vrij sterk en dicht-, het 

 achterlijf zeer fijn en dicht bestippeld. Halsschild ongeveer de helft smaller dan de dek- 

 schildeii, met eene eenigszins verheven, gladde middellijn. Bij het <? is het zesde sterniet 

 breed gegroefd tusschen twee kielvormig verheven lijnen en aan het uiteinde nitgerand; 

 het vierde en vijfde sterniet in de lengte 'sterk ingedrukt. Lengte 5 mm. Langs stroomend 

 water onder .steenen, ook onder plantenafval en in aanspoelsel. Niet inl. In de Rijnprov. 

 bij Üulik (picipes Er.) 



Domeue Fauvel. 



Z*// .^'c/zz/y /'s naveriiiant aan Lathrohium, doch lier inner f in habitus meer aan 

 Stilicus door het meer ,s;ewelf de lichaam. Het is vooral onderscheiden door het geweljde , 

 ovale, uiterst dicht bestippelde halsschild, dat hoogstens eene smalle, gladde middcllijn 

 vertoont. 



Van de 4 Europeesche soorten komt i in het aangrenzend gebied voor. 



Deze soort heeft het voorkomen van Stilicns subtilis. Zwart, kop en halsschild dof, de 

 dckschilden tamelijk glanzig, met geringen bronzigen weerschijn. Sprieten en pooten bruin- 

 rood. Kop rondacliti'g, iets breeder dan liet halsschild, krachtig en uiterst dicht, min of 

 meer langsriinpelig bestippeld. Halsschild iets breeder dan de dekschilden, omgekeerd eirond, 

 in 't midden dicht-, aan de zijden uiterst dicht langsriinpelig besti|)peld, zonder aanduiding 

 van eene gladde middellijn. Dekschilden iets korter dan het halsschild, krachtig en dicht-, 

 het achterlijf zeer lijn eii dicht bestippeld. Ongevleugeld. Bij het $ het zesde sterniet met 

 eene oppervlakkige middengroef en aan het uiteinde scherp driehoekig uitgesneden. Lengte^ 

 6J- — 7 mm. Onder vochtig mos in bcrgstreken. In de Rijnprov. bij Elberleld. (se a b ricol 1 is Er.) 



81. Medou Steph. 



(Lithocliaris Ericlis.) 



Dit genus onderscheidt zich van Lathrobium vooral door den vorm der bovenlip , 

 welke in het midden van den voorrand tjvee kleine tandjes heeft en daartusschcn iets 

 nitgerand is. Ook zijn de voor tarsen niet of slechts weinig verbreed , of wel bij het $ 

 het t'weede en derde lid sterker verbreed. Het eerste lid der achtertarsen is langer 

 dan het tweede. Kop vrij groot, de slapen veel langer dan de oogen. Protlwrax met 

 driehoekige , de stigmata bedekkende epimeren. De voor dijen meer of minder verdikt, 

 aan den binnenrafid naar het uiteinde veelal uitgebogen. — De larven van M. dilu- 

 tus, a pica lis en bic o lor zijn door Rey beschreven. — De soorten van dit genus 

 leven onder steenen en dorre bladeren. 



Van de 2(.) Europeesche soorten komen 9 /;/ Nederland en i /;/ het aangrenzend 

 gebied voor. 



