3o8 VIL Staphylinidae. — 8i. Medon. 



1 De slapen stooccn op de onderzijde van den kop nagenoeg tegen elUaar aan. Bovenzijde min 



ol' meer glanzig. Het niteindc van liet mesosterniim lijn gekield (Sub-gen. Medon i.sp.) . 2 



De slapen op de onderzijde van den kop door eene duidelijke, meer ol' minder breede tnssclien- 

 ruinite geseheiden. Het uiteinde van liet mesosternum altijd ongekield 7 



2 Aelitertarsen zeer slank, even lang als de schenen, het vierde lid lang. Kop rechthoekig. De 



grootste soort van liet genus, roodbruin. De kop, het midden van het lialsscliild, het schildje 

 en het achterlijf donkerbrniii. De randen der achterlijt'sringen en het uiteinde van het ach- 

 terlijl', de sjirieten en de pooten roodachtig. Dekschilden en vooral het achterlijflijn en dicht 

 behaard. De bestippeling Is vrij krachtig en dicht op kop en halsschild, lijner en zeer dicht 

 op de dekschilden, uiterst lijn en dicht op het achterlijf. Ko]) glanzig, met eene gladde 

 middenruimte. Halsschild glanzig, iets smaller dan de kop, naar de basis eenigszins versmald, 

 met eene onduidelijke, gladde middellijn. Dekschilden veel langer dan het halsschild. Bij 

 het $ is het zesde sterniet sclierp driehoekig ingesneden, het vijfde sterniet breed uitge- 

 sneden en aan weerszijden iiitgeraiid. Lengte (1 min. Onder steencn en plantenafval op leem- 

 grond en vooral op kalkbodcni, soms bij mieren achter boomschors. Zeer zeldzaam. Nijmegen, 

 Zutphen, Roermond. Jn België bij Leuven en langs de Ourtlie en de Vesdre, in de Rijn- 

 prov. bij Düsseldorf i. castaneus Grav. 



Aciitertarsen minder slank, korter dan de schenen, het vierde lid tamelijk kort. Kop nagenoeg 

 driehoekig of eenigszins vierkant 3 



3 Kop min of meer glanzig, de stippels vrij diep en van elkaar gesclieiden 4 



Kop dof, dicht rimpelig en niet diep bestippeld. Halsschild rood, met duidelijke, gladde 

 middellijn 6 



4 Halsschild nagenoeg even kraclitig bestippeld als de kop 5 



Halsschild fijner dan de kop bestippeld. Voortarsen eenigszins verbreed. Kop en halsschild 

 diclit bestippeld, zonder duidelijke gladde middellijn. Bovenzijde licht roodbruin; het ach- 

 terlijf, behalve aan het uiteinde, bruin; dekschilden naar het uiteinde berookt. Deze soort 

 gelijkt op fusculus, doch is iets grooter en breeder; de bestippeling op het tamelijk 

 glanzige voorlijf is veel lijner, minder dicht en niet rimpelig, op het doffe achterlijf zeer 

 dicht en lijn. Bij het $ is liet tweede en derde lid der voortarsen sterk verbreed, het vijfde 

 sterniet breed uitgerand en aan weerszijden van de uitranding van een zwarten haarkam 

 voorzien; het zesde sterniet is diep driehoekig uitgesneden. Lengte 4J — 5 mm. In eikenmolm 

 en onder boommos. Zeer zeldzaam. Bij Roermond. Ook in de Rijnprov. bij Cleef. 2. dilutus Er. 



5 Kop en halsschild met eene scherp begrensde, gladde, iets verheven middellijn. Dekschilden 



duidelijk langer dan liet halsschild. Voortarsen zeer weinig verbreed. Bovenzijde zwartbruin, 

 de dekschilden en soms ook het halsschild donker roodbruin. Sprieten en pooten geelrood. 

 Deze soort is eveneens zeer verwant aan fusculus, doch iets kleiner en met kortere 

 sprieten. Kop en halsschild tamelijk Hjn en dicht, niet rimpelig bestippeld. Achterlijf uiterst 

 lijn en dicht liestippeld en behaard. Bij het $ is het zesde sterniet driehoekig uitgesneden; 

 het vijfde aan liet uiteinde al'geknot. Onuitgekleurde exemplaren zijn gelieel roodachtig. 

 Lengte 30—4 mm. Onder mos aan boomwortels, dorre bladeren, drogen niest en soms bij 

 mieren. In vochtige bosschen. Zeldzaam. Bij Beek (Gelderl.) en Roermond. In de Rijnprov. 

 bij Düsseldorf en Elberfeld 3. piceus Kr. 



Kop en halsschild zeer dicht bestippeld, het halsschild met eene minder duidelijke en niet 

 sclierp begrensde middellijn. Dekschilden weinig langer dan het halsschild. Voortarsen niet 

 verbreed. Bovenzijde glanzig roodbruin. Deze soort heeft den habitus en kleur van fus- 

 culus, doch is wat meer gewelfd, minder behaard en veel sterker bestippeld op kop en 

 halsschild. De kop is grooter en breeder dan het halsschild. Bij het $ is het zesde sterniet 

 diep bodgsgewijzc uitgerand, het vijfde met eene zeer breede ondiepe uitranding, aan 

 weerszijden van de uitranding met een zwarten haarkam. Lengte 4 — 4; inm.. Onder dorre 

 bladeren en soms bij mieren. Zeldzaam. Beek bij Nijmegen, Maastricht, Bunde en Heerlen in 



Limburg. In de Rijnprov. bij Crefeld en Düsseldorf 4. brunneus Er. 



Cl Halsschild tamelijk fijn en sterk rimpelig bestippeld. Deze soort gelijkt op castaneus, doch 

 is veel kleiner. Kop donkcrliruin, halsschild en dekschilden liclit roodbruin, het achterlijf 

 lichtrood; sprieten rood, pooten geelrood. Dekschilden en achterlijf lijn, docli niet zeer 

 dicht behaard. Dekschilden iets sterker bestippeld dan het halsschild." I'.ij het $ is liet zesde 

 sterniet breed en diep uitgerand; het vijfde breed en hoekig uitgesneden en aan weerszijden 

 daarvan eenigszins tot een zwarten tand verlengd, welke aan den top naar binnen gekamd 

 is. Lengte 4— 4J mm. Onder mos, steenen, dorre bladeren, plantenafval, oud hout en boom- 

 schors. Zeer zeldzaam. Bij Tiel , Eethen en Valkenburg (Limburg). Ook in België bij Ver- 



viers, Brussel, Brugge enz 5. fusculus Mannerh. 



Halsschild zeer fijn en dicht, doch niet rimpelig bestippeld. Habitus en kleur van fusculus, 

 doch slanker en doffer. Kop zwartachtig, het halsscliild roodachtig, de dekschilden en het 



