VII. Staphylinidae. — Si. Medon. — 82. Lithocharis. 309 



aclucrlijt" [•uDilbniin ; veel lijnei' cii dichter liestippeld, zoowel op lic: voor- als aclitcrlijF. 

 Ko|) kleiner en smaller. Bij liet $ is liet zesde stcrniet diep nitgerand; liet vijfde zeer lirccd 

 en stomp drielioekig nitgerand, welke nitranding aan weerszijden zwart bewimperd is. Lengte 

 3i — 4 min. Langs oevers onder sieenen en in aanspoelscl. Meermalen bij Rotterdam; ook 

 bij Ariiliein, Amsterdam en Bodegraven rt. ripicola ICr. 



7 De tnsschenrniinte tiisschen de slapen, op de onderzijde van den kop, tamelijk smal en glad. 



Bovenzijde min ot' meer glanzig (Snb-gen. Il yp om e don Mnls.) 8 



Deze tusschenruiinte breed en bestippeld. Bovenzijde min ol' ineer dol' (xSiib-gen. I'seudo- 

 mcdon Mnls.). Zwartbrnin, matglaiizig, dicht zijdeaclitig behaard en uiterst lijn en zeer 

 dicht bestippeld. llalsschild en dekschildcn veelal min ot' meer roodbruin. Oniiitgekleiirde 

 exemplaren grootendeels geelbruin met donkerder kop. De sprieten en de pooten rood- of 

 geelachtig, soms de middelste sprietleedjes iets donkerder. Kop weinig of niet smaller dan 

 het halsschild. Dekschilden langer dan het halsschild. Bij het <J zijn de voortarsen sterk 

 verbreed en is liet zesde sterniet meer of minder diep nitgerand. Deze soort is ecnigszins 

 veranderlijk in de breedte van den kop en van het halsscliild, alsmede in de lengte der 

 dekschilden, doch is dit ni. i. geen reden tot het aannemen van twee soorten. Lengte 3 — 3; 

 mm. Niet zeldzaam, onder plantenafval, dorre bladeren, op vochtige plaatsen en langs 

 oevers; soms vliegende (obscnrellns Er.") 9. obsoletus Nordm. 



8 Kop met volkomen parallele zijden, tnsschen de stippels fijn gccliagrineerd. Dekschilden 



duidelijk langer dan het lialsscliild. Bovenzijde roodbruin. Kop en achterlijf zwartbrnin. 

 Onuitgeklenrde e.\cinplaren zijn liciiter. Deze soort is zeer verwant aan mela n ocep ha 1 us, 

 doch krachtiger gebouwd, breeder en meer gewelfd. Dekschilden glanziger en dichter 

 bestippeld; ook is het achterlijf dichter bestippeld en behaard. Bij liet $ is het zesde 

 sterniet breed driehoekig uitgesneden. Lengte 3 — 3; mm. Onder steenen, mos, dorre bla- 

 deren, idantenafval en ook in aanspoelsel. Niet inl. Volgens Fauvcl in de gebcele „Faunc 



Galio-rliènane" (propinqnns Cli. Bris.) 



Kop met niet volkomen parallele zijden, tnssclien de stippels glad. Bovenzijde roodbruin, de 

 kop en het achterlijf zwariacbtig, de dekschilden gewoonlijk min of meer bruin .... 9 



9 Dekschilden duidelijk langer dan bet halsschild , met nagenoeg parallele zijden. De kop en 



het halsschild langs de zijden vrij dicht bestippeld. Deze soort is zeer verwant aan 

 mei a n oce pil a 1 u s, doch is iets grooter, breeder en meer gewelfd; de dekschilden en 

 het achterlijf fiiner en dichter bestippeld. Het achterlijf minder glanzig en meer bebaard. 

 Kop en halsschild breeder en meer vierhoekig. Bij het $ is het zesde sterniet zeer breed 

 en stomp driehoekig uitgesneden, het vijfde over de geheele lengte met een breeden , doch 

 ondicpen indruk, welke aan den top in eene lijne nitranding eindigt. Lengte 3^- -3} mm. 

 Zeer verbreid, onder dorre bladeren, mos, dood riet, steenen en in aanspoelsel, doch 



overal vrij zeldzaam ,. (rulicoUis Kr.) 7. bicolor Oliv. 



Dekschilden ongeveer even lang als het halsschild, naar het uiteinde een weinig verbreed. 

 Kop en hals.schild glanzig, tamelijk grof en verspreid bestippeld, het midden van den kop 

 nagenoeg glad. Halsscliiiti met eene breede gladde middellijn. Deze soort is slanker dan 

 bicolor. De dekschilden en bet achterlijf lijn behaard. Lichaam zwartachtig, de sprieten 

 en liet halsschild lichtrood, de dekschilden grootendeels bruin of zwartbrnin, de pooten 

 geelachtig. Bij onuitgeklenrde exemplaren zijn de dekschilden geheel rood en het midden 

 min of meer berookt; ook is de kop soms bruin. Dekschilden dicht en fijn-, het achterlijf 

 uiterst lijn bestippeld. Bij het J is het zesde sterniet diep en scherp driehoekig ingesneden, 

 het vijfde vertoont een vrij korten, diepen indruk, welke in eene lijne nitranding eindigt. 

 Lengte 3 mm. Terzelfder plaatse als bicolor, doch veel zeldzamer. Rotterdam, Amster- 

 dam, Tiel, Nijmegen, Vlissingen, Zutphen, Roermond en Maastricht. Ook in België bij 

 Ridderborn en Visé 3. melanocephalus F. 



82. Lithocharis Boisd. & Laconl. 



Di/ ^cniis onderscheidt zich van Mc do n door de 7<eel .s^rootcre oo^s^en , den prothorax 

 zonder epimeren , welker stigmata onbedekt zijn , en de s/apen welke even lang als de 

 oogen zijn. 



De eenige Europeesehe soort komt ook in Nederland voor. 



Lichaam zeer dof, geelachtig-roodbruin, zeer lijn zijdeaclitig behaard en zeer lijn en uiterst 

 dicht bestipjield. Kop zwart, de dekschilden en het achterlijf min of meer berookt. Hals- 

 schild met eene min of meer verhevene, weinig duidelijke, gladde middellijn. Dekschilden 

 duidelijk breeder en langer dan het halsschild. Bij het ^ zijn de voortarsen iets verbreed, 

 het zesde sterniet sterk driehoekig ingesneden, het vijfde iets nitgerand en de nitranding 

 met dicht staande zwarte haartjes omzoomd. Lengte 3 — 3-V mm. Verbreid. Onder steenen, 

 plantenafval, stroo, aanspoelsel, dood riet en soms rondvliegende. De larve is door Rey 

 beschreven I. ochraceus Grav, 



