312 VII. Staphylinidae. — 84. Stilicus. - 85. Paederus. 



liet vierde met een klein Iniltje in lict midden naliij den rand. Lengte 5 mm. Zeer zeld- 

 zaam. Onder steenen, mos en afgevallen bladeren; op dorre plaatsen. Ziitplien, Middelbnrg, 

 Breda, Roermond en Maastriclit. In liclgië bij Brussel en Dictz .... 3. geniculatus Er. 



5 Kop niet brceder dan de dekseliilden. De knieën en de schenen min o!' meer bruinachtig. 



IJeze soort gelijkt op een kleinen si mi lis, doch is onderscheiden door den korten, breeden, 

 van achteren meer hoekigen kop. Het halsschild is korter en breeder, voor het midden hoekig 

 verbreed, met eene breede gladde kielvormige langslijn. Dekseliilden breeder en korter, 

 glanzig, iets bronzig, lijn en verspreid bestippeld, aan den achtcrrand duidelijk geel ge- 

 zoomd. Sprieten roodachtig. Bij het <? is het zesde steniiet iets ingesneden, het vijfde iets 

 uitgerand. Lengte 4—45 mm. Vrij gemeen, onder dorre bladeren, dood siroo, soms bij 

 mieren en 's avonds rondvliegend (aflinis Er.) 4. orbiculatus Payk. 



Kop breeder dan de dekschilden. Pooten eenklenrig geel. Deze soort is door den grooten , sterk 

 verbreeden kop naverwant aan rufipes, doch veel kleiner; in grootte en kleur overigens 

 met orbiculatus het meest overeenkomende. Dekschilden met een geel vlekje in de buiten- 

 tophoekcn. Bij het g is het zesde sterniet eenigszins driehoekig ingesneden. Lengte 3-5 mm. 

 Onder steenen, mos, plantenafval, vooral in vochtige bosschen; soms bij mieren. Verbreid, 

 doch niet gemeen (orbiculatus Er.) 5. Erichsonü Fanvel. 



6 Halsschild nabij het vooreinde het breedst, naar voren zeer kort toegespitst; de gladde mid- 



dellijn zonder verdiepte langsstreep. Pooten eenklenrig roodbruin. Deze soort is iets korter 

 en brceder dan sub til is en vooral onderscheiden door den meer verbreeden kop. Kop en 

 halsschild zeer grof en dicht rimpelig-, de niet zelden roodbruinachtige, glanzige dek- 

 schilden fijn en niet dicht bestippeld, iets korter dan bij snbtilis. Bij het $ is bet 

 zesde sterniet aan het uiteinde driehoekig ingesneden. Lengte 54 — 6 mm. Vrij gemeen onder 

 dorre bladeren, dood riet, stroo, plantenafval en in hoenderniest; ook in aanspoelsel. 



6. rufipes Cerm. 



Halsschilil naar het midden het breedst, naar voren langer toegespitst, de gladde mid- 

 dellijn met eene verdiepte langsstreep. Pooten geel, de dijen, vooral der middel- en 

 acliter|)Ooten, met donker uiteinde. De kop langwerpig ovaal, evenals het halsschild 

 tamelyk dof; de dekschilden eenigszins bronsglanzig. Kop en halsschild minder grof- dan 

 bij rufipes, doch dicht rimpelig bestippeld, de dekschilden zeer lijn en niet dicht-, het 

 achterlijf uiterst lijn en dicht bestippeld. Dekschilden veel langer en breeder dan het hals- 

 schild. Bij het $ is het zesde sterniet driehoekig uitgerand. Lengte 5!— 6^ mm. Gemeen 

 in Zuid-I.imburg in leemkuilen, onder stukken mergclsteen en dorre bladeren. Ook bij den 

 Haag, Rotterdam, Zutphcn, Goor en Arnhem 7. subtilis Er. 



85. Paederus Fabr. 



Ko/> i^root , iiicl ecu zeer korten hals , welke inhisteus \ van de breedte 7Hin den 

 kop bedraa^^t , evenals het halsschild glad en glanzi;^. Bovenlip in 't midden van deti 

 voorrand uitgerand Voorkakcn in 't midden van den binnenrand met twee krachtige 

 tanden , welke veelal tot een gespleten tand versmolten zijn. Eindlid der kaaktasters 

 breed , kort en stomp , als eene wratachtige verhevenheid op het voorlaatste lid gezeten. 

 Epistcrncn van den metathorax minstens voor het grootste gedeelte door den zijrand der 

 dekschilden bedekt. J/et vierde tarslid tweelobbig. De eerste 4 7'oortarscn- leed/es kort , 

 in beide seksen vrij sterk verbreed en aan de onderzijde viliig De larve van P. r i p a- 

 r i II s is door Thomson beschreven. — De soorten van dit genus leven op zandige oevers 

 van rivieren , meren en plassen ; sommige soorten treft men ook op waterplanten aan. 

 Van de 15 P'.iiropeesche soorten komen 5 /// Nederland en 2 in het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 Het eerste sterniet uiei eene kielvormige verhevenheid tusschen de achtercoxae. Achterlijf 

 geelrood met zwart uiteinde. Halsschild rood (Sub-gen. Paederus i.sp.) 2 



Het eerste sterniet zonder kielvormige verhevenheid. Achterlijf zwart- of blauwachtig. De 

 s|)rieten en pooten geheel zwart (Su'b-gen. Paederidus Mtils. & Rey). Lichaam zwart, 

 min of meer blauwachtig, met rood halsschild en blauwe dekschilden. De eerste twee 

 sprietleedjes en het tweede kaaktaster-lid aan de onderzijde meestal geelrood. Halsschild 

 zeer lijn-, weinig duidelijk en verspreid-, de dekschilden tamelijk sterk en vrij dicht 

 bestippeld. Acluerlijf over het midden minder dicht dan langs de randen- en vooral het 

 zesde onlieiickt tergiet lijn en niet dicht bestippeld; tamelijk gelijkmatig grijs behaard. 

 Bij den kleineren vorm *i^cmdlus Kr. is de kop meer ovaal, het achterlijf nagenoeg zwart, 

 hoogstens met uiterst geriugen blauwachtigen weerschijn, overal nagenoeg even dicht 



