VII. Staphylinidae. — 89. Stenus. 319 



15 Kop gniot, even lirccil nis de dckscliildcii '6 



Kop klein, ongeveer de lielft sni;iller dan de dekscliilden 17 



16 Dekscliilden zeer lireed en zeer oneffen. Zwart, een weinit; glanzig, grof en dicht rimpelig 



bestippeld op liet voorlijf, lijner en minder diclit op liet aciiterlijl'. Tasters gcelaclitig, liet 

 tweede lid aan liet niteiiide berookt, liet derde donkerbruin, behalve aan den wortel. Voor- 

 hoofd met twee diepe groeven. Halsschild met ccnige onelVenlieden. Bij het ^ is het mcta- 

 stenumi breed ingedrukt, van voren lang behaard; de achterdijeu verdikt, de achtersclienen 

 voor het uiteinde eenigszins uitgcraud en van een tandje voorzien; de eerste 4 onbedekte ster- 

 niten in liet midden ingedrukt en gekield; het vijfde diep uitgehold, met sterk kielvormig 

 verheven, onbehaarde zijden en met eene langskiel in bet midden; liet zesde aan het uiteinde 

 sterk iiitgerand. Lengte 5— 5è mm. Eene der gemeenste soorten, onder dorre bladeren, 

 plantenafval, in aanspoelsel en in het voor- en najaar veelal op lage planten. . 11. Juno F. 



Dekschilden tamelijk smal, met onduidelijke oneffenheden. Deze soort gelijkt zeer op Juno, 

 doch is gewoonlijk iets kleiner en slanker en vrij dicht grauw behaard. Kop minder diep 

 uitgehold. Halsschild smaller, langer en minder oneffen, met iets duidelijker middcngroef. 

 Het eerste tarslid en de wortel van het tweede geelachtig. Dekschilden iets grover, het 

 achterlijf dichter en lijner bestippeld. Bij het <J zijn de achterschenen iets uitgerand en naar 

 bet uiteinde getand; bet zesde stemlet is sterk uitgerand en aan de basis van twee tandjes 

 voorzien; het vijfde sterniet sterk uitgehold, aan het uiteinde uitgerand en aan de zijden 

 gekield; het vierde breed ingedrukt; de indrukken van het vierde en vijfde sterniet aan de 

 randen duidelijk lang bebaard. Lengte 44—5 mm. Niet zeldzaam onder steenen, dorre 

 bladeren en mos, soms bij mieren 12- ater Manncrh. 



17 Dekscliilden iets oneffen, doch niet met bultige verhevenheden. Deze soort is zeer verwant 



aan ater, doch zeer kenbaar aan den kleinen kop. Lichaam doffer zwart, iets minder vvit- 

 aclitig behaard, zeer dicht en diep bestippeld. Het eerste taster-lid geelbruin. Voorhoofd 

 dieper uitgehold. Halsschild korter, breeder en meer oneffen, met een kort middengroefje. 

 Dekschilden breeder en iets dichter bestippeld. Achterlijf aan de basis minder sterk, doch 

 dicht bestippeld, vooral ook op de laatste tergiten , die fijner bestippeld zijn. Bij het ^ 

 zijn de achterschenen gewoon, het inetasternum is breed ingedrukt en grijs behaard; het 

 zesde sterniet iets uitgerand; het vijfde met eene kleine, diepe uitholling, waarvan de zijden 

 scherp kielvormig opgericht en door twee tandjes begrensd zijn; het vierde met een 

 smallen, gladden, driehoekigen indruk, welke op de zijden fijn gekield is; het vierde en 

 vijfde sterniet onbehaard. Lengte 4i mm. In bosschen langs vijvers en beken. Niet inlandsch. 

 In België bij Calmpthout . . . ." ('""gi^rsis Thoms.) 



Dekschilden met rimpelige, bultige verhevenheden. Deze soort gelijkt eveneens op ater, doch 

 is vooral onderscheiden door den smalleren kop en het smallere halsschild. De bestippeling op 

 het achterlijf is lijn en dichter. Het halsschild is smaller dan bij ater en longitarsis, 

 op de zijden minder verbreed, meer onetlen en met duidelijker middcngroef. Bij het <?zijn 

 de achterschenen over het midden van een scherpen tand voorzien; liet zesde sterniet is minder 

 scherp uitgerand; het vierde en vijfde met breedere indrukken en aan de zijden minder 

 scherp kielvormig verheven. Lengte 44 mm. In aanspoelsel en op slib der rivieren. Breda 

 en Roermond I3- intricatus Er. 



18 Dekschilden effen, slechts langs den naad achter het schildje iets ingedrukt 19 



Dekschilden oneffen, hier en daar ingedrukt en daardoor meer bultig 22 



19 Soorten van 4J — 5^ mm. lengte 20 



Soorten van 3 — 4 mm. lengte 21 



20 Tasters geheel geel. Pooten licht roodgeel, de coxae en knieën zwartachtig. Deze soort heeft den 



habitus van bimaculatus, doch is kleiner. Dof zwart, zeer dicht rimpelig grof bestip- 

 peld, vooral op het halsschild en de dekschilden. Voorhoofd met twee niet zeer diepe 

 groeven. Halsschild even lang als de dekschilden, met eene korte, zwak aangeduide midden- 

 groef. Bij het (J is het metasternnm ingedrukt en lang grijs behaard; het zesde sterniet 

 breed uitgerand, het vijfde in het midden hoelijzer-vormig ingedrukt en uitgerand, welke 

 uitranding aan weerszijden van eene kleine kiclvormige verhevenheid voorzien is, welke 

 in een tandje eindigt. Lengte 4»— sjmm. Zeer gemeen onder steenen, plantenafval, stukken 

 hout en soms bij mieren (speculator Boisd. & Lac.) 14. clavicomis Scop. 



Het geheelc eindlid en het uiteinde van het tweede tasterlid bruin. Pooten bruin, de dijen 

 gedeeltelijk roodachtig. Deze soort is verwant aan clavicornis, doch iets kleiner en 

 doffer. Halsschild korter dan de dekschilden, naar voren meer versmald, met sterk afge- 

 ronde voorhoekcn en eene oppervlakkige langsgroef. Het zevende en achtste tcrgiet 

 veel lijner en dichter bestippeld. Bij het f is het sternum iets ingedrukt, onbehaard; het 

 zesde sterniet met veel kleinere, zeer smalle, driehoekige uitranding, het vijfde veel breeder 



