VII. Staphylinidae. — 89. Stenus. 327 



slechts de knieën min of meer berookt. Deze soort gelijkt overigens zeer op siibacnens, 

 docli is doorgaans kleiner. Bronzig zwart, veel lijner-, vooral op liet acluerlijC bijzonder 

 lijn en dicht bestippeld. Sprieten, tasters en pooten geel; het eerste sprietlid en de knots, 

 het uiteinde van liet derde tasterlid en de knieën , vooral van de middel- en achterpuoten , 

 bruinachtig. Kop groot en breed. Dekschilden zeer onelVen, als 't ware langs den naad in 

 drie kleine bultjes opgericht. Bij liet ^ is liet zesde sterniet eenigszins stoni|) driehoekig 

 ingesneden. Lengte 3Ï — 4 min. Onder stcenen en mos, vooral op vochtige plaatsen. 

 Ol'schoon deze soort in de geheele „ Faiiiie Gallo-Rhe'iiane" voorkmnt, zag ik nog nimmer 

 Nederlandsche exemplaren. In de duinen van Grevelingen in Noord-Frankrijk, onder dorre 

 struiken van H i p po phaë rhain n oide s (Aceris Steph.) (aerosns Er.^ 



64 Halsschild en dekschilden buitengewoon grof, vrij dicht en iets rimpelig bestippeld. Halsschild, 



behalve de middengrocf, nog met eenige ondiepe indrukken. Voorhoofd, tusschen de diepe 

 langsgroeven , iets kielvormig opgericht. Kop even breed als de dekschilden. Bovenzijde 

 glanzig, verspreid en lang behaard. Habitus en kleur van impressus. Achterlijf naar 

 het uiteinde meer verspreid bestippeld. Sprieten zoo lang als kop en lialsscliild te zameii, 

 evenals de pooten gcelrood; een ring voor het uiteinde der middel- en achterdijen licht- 

 bruin. Dekschilden ongeveer even lang als het halsschild, aan het uiteinde diep uitgerand, 

 eenigszins onelfen en naar het uiteinde iets verbreed. Bij het <^ is het zesde sterniet 

 eenigszins half-cirkelvormig uitgerand, het vijfde in liet midden iets ingedrukt en behaard. 

 Lengte 4—4! mm. Onder steenen en vochtig mos, in bergstreken. Deze soort zou in de 

 Belgische provincie Luik en in de Rijnprov. bij Ahrweiler gevangen zijn. (glacialis Heer) 



Halsschild en dekschilden sterk of vrij sterk bestippeld 65 



65 Pooten met donkere knieën. Het derde tasterlid bruin. De sprietwortel zwart 66 



Pooten en tasters geheel geel; soms de uiterste top der achterdijen en ook der middeldijen 

 een weinig bruinachtig. Sprieten aan den wortel geel. Vleugels rudimentair ö'/ 



66 Halsschild slechts met cene middengroef. Kop even breed als de dekschilden. Pooten rood- 



geel, de knieën bruinachtig. Lichaam overigens zwart, vrij dicht, kort, witachtig behaard, 

 vrij sterk, diep en dicht bestippeld. Dckscliilden even lang als het halsschild. Achterlijf 

 vrij krachtig bestippeld. Bij het <? is het zesde sterniet aan het uiteinde iets ingesneden. 

 Lengte 4 mm. Op zand, onder steenen, mos en dorre bladeren in bosschen; 's avonds aan 

 grashalmcn. Verbreid, doch overal vrij zeldzaam 45. geniculatus Grav. 



Halsschild met eene middengroef en twee meer of minder duidelijke zijgroeven. Kop iets 

 breeder dan de dekschilden. De helft der dijen en nagenoeg de geheele schenen bruin. 

 Deze soort heeft den habitus van impressus, doch is wat minder glanzig, een weinig 

 bronskleurig. Zwart, dicht en zeer kort behaard. Halsschild voor het midden vrij sterk 

 afgerond-verhreed. Dekschilden vlakker, naar het uiteinde iets verbreed, slechts een weinig 

 onelVen. Bij het <? is het zesde sterniet aan het uiteinde iets driehoekig ingesneden. Lengte 

 3i mm. In bosschen op moerassige plaatsen tusschen Sphagnum en langs oevers onder 

 aangespoeld riet. Niet inl. i). In Noord-Frankrijk bij Rijssel; in de Rijnprov. bij Crefeld. 



(p a I u s t r i s Er.) 



67 Kop even breed als de dekschilden. Halsschild, behalve de middengroef, ook aan de zijden 



meer of minder duidelijk gegroefd. Dekschilden oneffen. Lichaam bronzig-zwart. Tasters, 

 sprieten en pooten geel; de sprietknots, benevens gewoonlijk de uiterste top der achter- 

 en soms ook der middeldijen een weinig bruinachtig. Halsschild breeder, naar voren meer 

 verbreed en minder oneffen dan bij de na verwante aerosus. Dekschilden nagenoeg even 

 lang als het halsschild. Bij het <? is het zesde sterniet aan het uiteinde driehoekig inge- 

 sneden; het vijfde vertoont eene zeer smalle middengroef, welke aan de randen witachtig 

 behaard is. Lengte 3j— 4 mm. Gemeen op lage planten, onder mos, dorre bladeren, in 

 bosschen en weilanden (Aceris Lac.) 46. impressus Germ. 



Kop breeder dan de dekschilden. Halsschild slechts met eene middengroef. Dekschilden 

 effen. Deze soort varieert zeer in lengte, doch heeft gewoonlijk de grootte van fusci- 

 cornis en gelijkt soms op kleine exemplaren van impressus, van welke zij zich 

 onderscheidt door het smallere, minder glanzige en minder bronskleurige lichaam. Sprieten 

 geelachtig, met donkere knots. Halsschild vrij kort, aan de zijden sterk verbreed, naar 

 voren en naar achteren sterk versmald, evenals de dekschilden met korte, scliubaclitige 

 haartjes bezet. Dekschilden een vierde korter, nagenoeg ellen. Achterlijf meer toegespitst. 

 Pooten krachtiger ontwikkeld, met iets opgeblazen dijen, het uiteinde der knieën een 

 weinig donkerder. Bij het ij is het zesde sterniet aan het uiteinde iets uitgerand. Lengte 

 3 - 3i mm. In meststoffen, onder mos en steenen, in aanspoelsel en soms bij mieren. Zeer 

 zeldzaam. Utrecht, Vordcn, Valkenburg en St. Pieter. In België bij Calmpthout. 



(Ilavipes Er.) 47. Erichsonü Rey. 



I) De vruegtre ujigavt- als iiilaiiüscli berust Ie op oujuisLe dHicniiiaatiL' 



