VII. Staphylinidae. — 91. Bledius. 331 



voorpooten krachtiger ontwikkeld en tot graven geschikt. Voor- en middelschenen , aan 

 den buitenrand gewoonlijk met tivee rijen , zelden slechts tnet éénc rij krachtige doorntjes 

 bezet. Tarsen $-ledig, het derde lid veel langer dan de ttvee eerste leedjes te zatnen. — 

 De larven van B. tric or n is , fr act icor n i s , pal/ipes en talpa, benevens de pop 

 van tricornis, zijn door Schiodte, de larve en pop van atricapillns door Fauvei 

 beschrei'en. — De soorten van dit genus leven wet hare larven in aantal bijeen , meestal 

 op zandigc oevers in zelf gegraven gangen , welke als kleine molsr i/ten en hoopjes 

 gemakkelijk te zien zijn. Velen leven uitsluitend langs zeewater. Op warme avonden 

 zwermen zij veelal rond. Zij verspreiden eene eigenaardige , doordringende lucht, /n 

 hare gangen 7i'orden zij veel door Dyschirius vervolgd. 



Van de 50 Europeesche soorten komen 15 in Nederland en 7 in het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 Achterhoeken van het halsscliild volkomen afgerond , of bij uitzondering slechts stomp aan- 



geduid 2 



Achterhoeken van het halsschild, door eene meer of minder fijne uitranding of insnoering 

 voor de basis, duidelijk, gewoonlijk recht of wel stomp door het scherp samenkomen van 

 den zij- en den achterrand. Kop en halsschild bij het f nimmer met verhevenheden of 

 hoornen lö 



2 De trochantinen der voorcoxae zijn door eene spleetvormige opening tot aan den omgeslagen 



zijrand van het halsschild zichtbaar (Snb-gen. Bledius i.sp.) 3 



De trochantinen der voorcoxae zijn bedekt, zonder spleetvormige opening op de onderzijde 

 van het halsschild (Sub-gen. Tadunus Schiodte) 10 



3 Lichaam 45 -7 mm. lang 4 



Lichaam i-J— 4 mm. lang 7 



4 Kop aan weerszijden tegen de basis der sprieten met een langen of korten, min of meer ver- 



breeden , verticalen hoorn 5 



Kop aan weerszijden tegen de basis der sprieten met eene min of meer hoekige verhevenheid 

 of wel met een naar voren gerichten korten hoorn 6 



5 Voorsclienen niet sterk verbreed, met weinig gebogen buitenkant. De hoornen op den kop 



bij het $ lang, sikkelvormig. Halsschild bij het $ met een aan den top sterk behaarden 

 hoorn, op het midden van den voorrand. Lichaam zwart , tamelijk dof, kop en halsschild 

 duidelijk gechagrineerd. Sprieten en schenen roodachtig, de tarsen geelachtig. Voorhoofd bij 

 liet $ ingedrukt. Bij het % bevindt zich aan weerszijden van den kop eene scherpkantige 

 korte, bultige verhevenheid. Halsschild breed, met iets stomp aangeduide achterhoeken, bij 

 het $ met zeer scherpe voorhoeken en met eene ondiepe middellijn, duidelijk en ver- 

 spreid bestippeld. Dekschilden langer dan het halsschild, zeer dicht en duidelijk bestippeld. 

 Achterlijf lijn gechagrineerd, de tergiten aan weerszijden verspreid bestippeld. Bij het $ is 

 het zevende sterniet aan weerszijden iets uitgerand, bij het $ aan weerszijden sterker uit- 

 gerand en in het midden meer vooruitstekend. Bij het type zijn de dekschilden donkerrood, 

 l5ruin of zwartbruin; bij ab.c. Skrimshiri Curt. geel of roodachtig, om het schildje en langs 

 den naad min of meer zwartachtig. Lengte 5J — 6J mm. Langs de zeekust. Niet inlandsch. 

 Dr. O.Schneider vond type en ab. in aantal op het eiland Borkum. (taurus Germ.) (f u r cat us Oliv.) 



Voorschenen korter en breeder, met sterk gebogen buitenkant. De hoornen op den kop bij 

 het (? zijn zeer kort en al'geknot, bij het 5 heelt de kop twee kantige verhevenheden, welke 

 van voren scheef afgesneden zijn. Halsschild bij het $ en S zonder hoorn (Elbidus Muls. 

 & Rey). Lichaam zwartbruin, de dekschilden langs de zijden en aan het uiteinde rood- 

 achtig, soms geelrood met een meer of minder breeden , berookten naad-band. Sprieten en 

 pooten geelrood. Schedel uitgehold. Halsscliild cenigszins vierhoekig, met iets uitgebogen 

 zijranden en eene ondiepe middengroel'. Zeer grof verspreid-, op de dekschilden nog grover en 

 dichter bestippeld. Bij het g zijn de uitstekende voorhoeken van het halsschild stomp; het 

 zevende sterniet iets uitgerand, bij het 2 daarentegen meer uitstekende en zeer flauw uit- 

 gebogen. Lengte 4j — 5} nnn. Op ziltige gronden, langs de zeekust, o() schorren en aan 

 riviermondingen. Bij Domburg, Zierikzce, Katwijk en ter Neuzen . . . i. bicornis Germ. 



6 Halsschild onregelmatig-, min of meer verspreid bestippeld, met onbestippelde, bultige plekken. 



Deze soort gelijkt zeer op tricornis, doch is krachtiger ontwikkeld. De kop bij het <? 

 dieper uitgehold, aan weerszijden slechts met eene hoekige verhevenheid; bij het J vertoont 

 de schedel eene diepe dwarsgroef. De hoorn op het halsschild bij het <? is langer scherper en 

 dieper gegroefd dan bij tricornis, doch niet geheel tot aan het uiteinde. Dekscliilden 

 bloedrood, gewoonlijk met eene onduidelijk begrensde, driehoekige, zwarte vlek, soms 



