VII. STAPHYLINinAE. — 9I. Bl.F.DIUS. 333 



12 Halsscliild zeer grof bestippcld 13 



llalsscliiUi tamelijk fijn en niet zeer iliclu bestippclcl. DckschiUlcn 14 tot ij maal zoo lang 

 als liet halssclilld. Deze soort is verwant aan opaciis, tlocli kleiner en smaller. Licliaam 

 zwartbriiin, liet lialsschilti brnin. S|irlcteii roodachtig, de wortel, benevens de deksehildcii 

 en de pooten geel. Dekscliilden over den naad meer of minder breed gelirnind, veelal iets 

 berookt, soms breed zwart. Kop niet bestippeld. Halsscliild smaller en langer, met tamelijk 

 regelmatig naar de basis gebogen zijden en iijne niiddeiigrocf. Dekscliilden fijner en dichter 

 bestippeld. Bij het $ is de acbterrand van het zevende sterniet minder uitgetrokken dan 

 bij bet J. Lengte 3 — 3j mm. Eenmaal langs de Maas bij Maastricht in juni. Volgens 

 Faiivcl zou zij ook voorkomen in afzandcrijen , onder stecnen, in de diiiiieii en langs zout 

 water. Ook in lielgië bij Brussel en Tleurus .... (nanus Er.) i) 7. atricapillus derm. 



13 Sprietwortel rood, de pooten geheel roodachtig, llalsscbild zeer lijn gecbagrineerd, tamelijk 



glanzig, met vrij diepe stippels en eene diepe langsgroef. DekschiUlen pekzvvart, of rood- 

 bruin en donkerder over den naad. Lichaam pckzwart, behalve de kop, tamelijk glanzig. 

 De ko|) zeer fijn-, het lialsscbild grof en dicht-, de dekscliilden iets fijner en dichter-, 

 liet achterlijf zeer verspreid en lijn bestippeld. Bij het $ is het zevende sterniet aan bet 

 uiteinde, aan weerszijden iets uitgerand. Lengte 3^ — 4 mm. Verbreid; op slib van rivier- 

 oevers, klei van steenbakkerijen, in afzanderijen der duinen en soms 's avonds rond- 

 vliegende 6. rracticornis Payk. 



Sprieten geheel zwart, de pooten geelacbtig-roodbrnin, de dijen donker. Halsscliild tamelijk 

 grof, doch minder diep bestippeld. Dekscliilden pekzwart of donker ruodbrnin. Deze soort 

 is zeer verwant aan frac t i co rn is, doch iets kleiner en smaller. Kop nagenoeg onbestip- 

 peld, de dekscliilden dichter bestippcld. Halsscliild minder afgerond, bijna even breed als 

 bng. Bij het <? is het zesde sterniet tiitgerand, welke uitranding aan weerszijden in een 

 klein tandje eindigt. Lengte 3J miti. Langs slooten, op zand en slib. Niet inl. In de 

 Rijnprov. bij Crefeld en Elberfeld; ook in Westfalen (femoralis Gylh.) 



Sprieten geheel geelachtig. Halsscliild dof, naar de basis iets uitgerand en ingesnoerd. Habitus 

 en kleur van femoralis, doch kleiner. Zwart, tamelijk glanzig, de kop dof. Pooten 

 roodgeel, de dijen gebruind. Dekscliilden pekbruin. De kop oppervlakkig-, het halsschild 

 vrij krachtig en dicht-, de dekscliilden iets lijneren veel dichter bestippeld. Halsschild gecba- 

 grineerd, iets breeder dan lang, met eene zeer Iijne iniddengroef. Dekschilden iets langer 

 dan het halsschild, naar het uiteinde een weinig verbreed. Achterlijf naar het uiteinde 

 verbreed, glad. Bij het $ is het zevende sterniet tweemaal uitgebogen en in het midden 

 scherpboekig verlengd, bij bet ? stomp. Lengte 3 — 3^ mm. Niet inl. In de Belgische 

 prov. Henegouwen ' (defensus FauvelJ 



14 Halsschild tussclien de stippels glad en glanzig, of, bij zeer sterke vergrooting gezien, ondui- 



delijk gecbagrineerd . 15 



Halsscliild tnsscbeu de dichte, grove bestippeling duidelijk gecbagrineerd. Deze soort komt 

 overigens in habitus en kleur veel overeen met crassicollis en c ri br ico 1 1 is. Zij is 

 zeer veranderlijk in grootte, dichter en ruwer bebaard, zwart, tamelijk glanzig. De sprieten, 

 de pooten, de voorcoxae en de dekscliilden roodachtig; eene driehoekige zwartachtige vlek 

 om het schildje, welke zich veelal over den naad breed uitbreidt. Sprieten dunner dan bij 

 crassicollis. Soms zijn de dekscliilden bijna geheel zwart (ab.c. 'nigricans Er.). Dek- 

 schilden breeder en langer dan het halsschild, dichter en iets minder grof-, het achterlijf lijn 

 en onduidelijk bestippeld. Bij het $ is het zesde sterniet breed uitgerand, welke uitranding 

 aan weerszijden in een min of meer lang, opwaarts en naar binnen gericht doorntje eindigt. 

 Lengte 3J — 3J mm. Op zandige oevers, op klei der steenbakkerijen en langs vaarten en 

 poelen. Zeer zeldzaam. Arnhem, Ellecom en Roermond 10. dissimilis Er. 



15 Halsschild tamelijk grof en vrij dicht bestippeld, bij zeer sterke vergrooting gezien 



onduidelijk gecbagrineerd. Dekschilden weinig of niet langer dan het halsscliild. Deze soort 

 lieriniiert aan Ion gu lus. Zwart, tamelijk glanzig, vrij dicht en lang behaard. Dek- 

 schilden rood, om het schildje iets bruinachtig. Sprieten, pooten en liet uiteinde van 

 bet achterlijf roodgeel. Dekschilden nagenoeg even sterk en dicht als het halsschild-, bet 

 achterlijf lijn en onduidelijk bestippeld en naar het uiteinde verbreed. Bij het $ is het 

 zesde sterniet uitgerand, welke uitranding aan weerszijden in een tandje eindigt. Lengte 

 3i — 3? mm. Langs vaarten, plassen en rivieren. Zeer zeldzaam. Rotterdam, Katwijk, 

 Scheveningen en Nijkerk. In de Rijmirov. bij Crefeld en Düsseldorf. 8. crassicollis Boisd. &Lac. 



1) Voliiciis Gunglhauer is n :i n u s Kr. t-t^iii' pui-dt' sourt, undfRuheidt-ii door gTinjï'"'' groolli' i-n kortere, meer gewelfde, 

 sterker en minder dicht Itestippelde dekscliilden, welke aan den naiid gewoonlijk meer nil[;ebreid /.wiirlaclilip zijn. 

 Voljieiis Fitiivd is zij slechts een vorm van at rira pi I Ins, De Nederhindsche exeniiilareii die ik zag ziju niet p-ool , doch 

 met overgangen in klenr; zij wijken ni. i. weinig al', zoowel van de a l ricajii I 1 1 us (lerin-- als van de nanns Kr.- 

 e\eni|. laren, door tUin'jlhtilf r aan inij ter hezichtiging gezonden. 



