334 VII. Staphylinidae. — 91. Bledius. 



Ilalsscliild zeer grof en verspreid bestippeld, volkomen glad en glanzig. Dekscliilden langer 

 d:in liet Ilalsscliild. Reliaring verspreid en niet lang. Glanzig zwart, de dekscliilden rood, 

 om liet schildje berookt. Sprieten en pooten geelachtig, de sprieten soms naar het uit- 

 einde iets donkerder. Dekscliilden grof en vrij dicht bestippeld. Achterlijf fijn en ondui- 

 delijk bestippeld, naar het uiteinde minder verbreed. Sexueel onderscheid als bij crassi- 

 collis. Lengte 3-J — 4 mm. Op ocvcrzand, slib, vooral in den zonneschijn; soms op 

 waterplanten. Zeer zeldzaam. Wageningen, Roermond en Houthem. In België bij Luik; 

 in de Rijnjirov. bij Aken; ook op Norderney .... (rnlipennis Er.) 9. cribricollis Heer. 



16 Trocliantinen der voorcox.ie door eene spleet, tot aan den omgeslagen zijrand van liet halsschild 



zichtbaar. Achterhoeken van het halsschild stomp of recht, doch altijd duidelijk (Sub-gen. 

 Bargns Scbiödte) 17 



Trocbantinen der voorcoxae niet zichtbaar, geene spleetvormige opening op de onderzijde van 

 liet Ilalsscliild; deze is in een enkel geval door een verheven naad aangeduid. Achterhoeken 

 van het halsschild recht, de zijden daarvóór plotseling sterk ingesnoerd en ecnigszins hoekig 

 uitgebogen. Halsschild veel breeder dan lang, met een fijne middengroef 20 



17 Halsschild zonder middengroef, gechagrineerd en onduidelijk verspreid bestippeld, dof. 



Dekscliilden roodachtig, met donkere basis en naad. Deze soort gelijkt overigens veel op 

 cribricollis. Zwart; de sprieten, pooten en het uiteinde van bet achterlijf roodgeel; het 

 halsschild donkerbruin, soms langs de randen roodachtig. Halsschild breed, ecnigszins hartvor- 

 mig, met parallcle zijden, naar achteren sterk uitgerand en met nagenoeg rechte acliter- 

 lioeken, met eene onbestippelde middenruimte. Dekscliilden ecnigszins glanzig, iets langer 

 dan het halsschild, tamelijk lijn en niet dicht bestippeld. Achterlijf glad en glanzig. Bij liet 

 (? is het zevende sterniet aan weerszijden slechts iets uitgerand. Lengte 3J mm. Op lijn 

 zand langs rivier- en beekocvers, vooral in bergstreken. Bij Aalbeek (Zuid-Limburg). Inde 

 Rijn-prov. bij Crefeld en EIberfeld 11. erraticus Er. 



Halsschild met eene fijne middengroef 18 



iS De zijden van het halsschild vóór de achterhoeken niet uitgebogen, doch door het scherp 

 samenkomen van den zij- en achterrand zijn de achterhoeken stomp 19 



De zijden van het halsschild vóór de basis ecnigszins uitgebogen, waardoor de achterhoeken 

 nagenoeg recht zijn. Halsschild duidelijk gechagrineerd, vrij dof, tamelijk lijn en verspreid 

 bestippeld. Dekscliilden langer dan het halsschild, vrij grof bestippeld, glanzig. Bovenzijde 

 zwart. Deze soort is gewoonlijk iets kleiner, smaller en meer gewelfd dan su b terran e iis. 

 Sprieten naar het uiteinde meer verdikt en evenals de pooten roodgeel; het midden der 

 sprieten en de coxae donkerder. Halsschild iets langer en smaller, met minder afgeronde 

 zijden en scherper aangeduide achterhoeken. Dekschilden korter dan bij s ub te rran e us, 

 krachtiger, doch minder dicht bestippeld, iets langer- en meer geelachtig behaard. Bij bet 

 S is het halsschild korter, breeder en de basis iets minder uitgebogen. Bij het <? is het 

 zevende sterniet nauwelijks-, bij het $ duidelijk uitgetrokken. Lengte 3J mm. Langs rivieren 

 en diiinplassen op zand en slib, vooral bij feilen zonneschijn; langs de zeekust en op leem- 

 grond, ook op de klei van steenbakkerijen. In groot aantal bij den Haag; ook bij Houthem. 



14. pallipes Grav. 

 19 Halsschild grof gechagrineerd, dof, met ondiepe niet zeer duidelijke stippels bezet, de zijden 

 naar de basis versmald, met duidelijke stompe-, bij het ^ meer rechte achterhoeken 

 en met eene zeer fijne langsgroef. Dekschilden veel langer dan het halsschild. Licliaam 

 geheel zwart, eenigszins glanzig. Sprieten bruin, de wortel benevens de pooten geelrood, 

 de dijen en de coxae donkerder. Dekschilden zeer kort en dicht grijs behaard, diclit en 

 tamelijk lijn bestippeld. Bij het ? is het halsschild iets breeder en zijn de achterhoeken 

 iets minder duidelijk. Bij het ^ is het zevende sterniet aan weerszijden nauwelijks merk- 

 baar uitgerand. Van pallipes onderscheiden door de vooruitstekende voorkaken , de 

 tweelobbige bovenlip en de veel langere, (ijner en dichter bcsti|ipelde dekschilden. Lengte 

 3; —4 nnn. Langs rivieren en duinpiassen, op zand. Verbreid en op sommige plaatsen niet 

 zeldzaam 12. subterraneua Er. 



Halsschild zeer lijn en onduidelijk gechagrineerd, tamelijk glanzig, vrij dicht, grof en diep 

 bestippeld. Dekschilden sicclits iets langer dan liet ilalsscliild. Licliaam glanzig zwart, de 

 sprieten en de pooten roodgeel, de dekschilden rood, aan den naad en om het schildje iets 

 berookt. Dekschilden vrij sterk en dicht-, het achterlijf zeer onduidelijk bestippeld. Sprieten 

 geleidelijk verdikt, in bet midden iets donker. Halsschild met duidelijke, doch stompe 

 achterhoeken en met eene zeer duidelijke langsgroef. Dekschilden naar het uiteinde iets-, 

 zoo ook het achterlijf voor bet uiteinde verbreed. Bij het <? is het halsschild aan de 

 basis meer versmald; het zevende sterniet in 't midden zwak-, bij het $ meer scherp 

 driehoekig verlengd. Lengte 3—34 mm. Op zand langs rivieren, diiiuplassen en vijvers 

 in bosschen. Vrij zeldzaam. Den Haag, Velzen, Rotterdam, Wassenaar, Utrecht, Gronin- 

 gen, Bergen-op-Zoom, Roermond, Breda, Arnhem 13. longulus Er. 



