VII. StaPHYLINIDAE. — 93. OXYTF.LUS. 337 



md drie , soms oppervlakkig aangeduide middengroeren. Schildje klein. Dekschilden met 

 rechte naadhoeken , tot aan het uiteinde tegen elkaar aanstootcnd. Prothorax met goed 

 ontwikkelde, de stigmata bedekkende epi meren. Middelcoxae van elkaar ver-Mij der d. 

 Poolen vrij kort en krachtig, de voor- en middelsc henen aan den buitenrand gedoomd. 

 larsen 2>-l':<f'gi ^"-'^ '/«'.••(ï't' Hd veel langer dan de twee eerste leedjes te zamen. — De 

 larve van Ó. sculptus is door Chapuis & Candèse , die van piceus en compla- 

 natus door Rey , die van sculpturatus door Ciirtis en Rey en die van tctra- 

 carinatvs door IValtl beschreven. — De soorten van dit genus leven in mest, onder 

 rottende plantenstoffcn en dierlijke overblijfselen. — De larven kunnen zich, evenals 

 die van P laty slet hus, met den anus aan gladde voorwerpen vasthechten. 



Van de 28 Europeeschc soorten kojuen 12 in Nederland en 4 in het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 Halsscliild met duidelijk gekartelden zijrand; in een enkel geval is de zijrand minder duidelijk 



gekarteld (fnlvipes') ^Sub-gen. Óxytchis i.sp.) 2 



Halsscliild met volkomen gaven zijnnd 4 



2 Het cindlid der achtertnrsen veel langer dan de overige leedjes te zamen. Halsscliild met 



afgeronde, duidelijk gekartelde zijrandcn. Dekschilden grof en dicht bestippeld, langs de 



zijden met langsrimpels 3 



Het eindlid der achtertarsen weinig of niet langer dan de overige leedjes te zamen. Halsscliild 

 met naar achteren een weinig nitgebogen zijranden, welke, in eene bepaalde richting 

 gezien, zeer lijn, doch nog duidelijk gekarteld" zijn; met 3 diepe middengroeven en gladde 

 tusschenruimten. Dekscliilden grof bestippeld, doch zonder langsrimpels langs de zijden. 

 Oogen klein. Voorhoofd van voren iets neergedrukt, glanzig. Deze soort heeft het voor- 

 komen van een kleinen rugosus, doch is glanziger en krachtiger-, on kop en hals- 

 schild verspreid bestippeld. Pekzwart of pekbruiii, de dekschilden iets lichter, de spriet- 

 wortel en de pooten roodgeel. Dekschilden hier en daar-, meer naar het midden een 

 weinig rimpelig bestippeld. Bij het $ is het zevende sterniet aan het uiteinde tweemaal 

 uitgebogen, de middenlob langer en aan den top iiitgerand; bij het $ is het zevende sterniet 

 afgerond. Lengte 3e— 3i mm. In koemest en onder dorre bladeren, vooral in bosschen 

 en weilanden. Niet inl. In de Rijnprov. bij Crefeld en Elberfeld .... (fnlvipes Er.) 



3 Voorhoofd van voren in het midden ingedrukt, dof en lijn gechagrineerd, van achteren 



glanzig en aan de zijden langsrim|ielig. Lichaam zwart, niet bijzonder glanzig; de spriet- 

 wortel, de tasters, de r.nnden der laatste twee achterlij fsringeii en de pooten rood; grol, 

 dicht én rimpelig-, op het halsschild iets krachtiger dan op de dekschilden, bestippeld. 

 Acliterlijf zeer dof, fijn gechagrineerd. Halsschild met 3 ondiepe langsgroeven. Dekschilden 

 oncflen." Bij het $ is de kop groot en breed; het vijfde sterniet met een bultje aan het 

 uiteinde; het zesde met 3 tandjes; het zevende tweemaal uitgerand, de middenlob driehoekig 

 en langer dan de zijlobben. Bij onuitgeklcurde exemplaren zijn halsschild en dekschilden, ot 

 wel het geheele lichaam bruin, roodbruin of roodachtig Qpulcber Grav.). Lengte 4-5 mm. 

 Zeer gemeen onder rottende plantenstolïen, als paddestoelen, koolstronken enz., dorre 



bladeren, mos, steenen en mest; soms 's avonds rondvliegende i. rugosus F. 



Voorhoofd van voren niet verdiept en niet gechagrineerd, overal glanzig en verspreid bestip- 

 peld. Deze soort gelijkt overigens Oji kleine exemplaren van rugosus. Lichaam zwart, 

 de sprieten en het halsschild lichter of donkerder roodbruin , de dekschilden , belialve om 

 het schildje lichtrood, de pooten geelrood. Achterlijf minder dof. Bij sommige exemplaren 

 is het halsschild ook lichtrood. Bij het <? is de kop groot en breed; het zesde sterniet 

 vertoont een klein oppervlakkig bultje aan het uiteinde; het zevende is tweemaal diep 

 uitgerand, de middenlob iets korter dan de zijlobben; bij het ? is de kop veel kleiner en 

 het zevende sterniet in het midden eenigszins driehoekig verlengd. Lengte 3^—4 mm. 

 Onder steenen, plantenafval, dorre bladeren, drogen mest en afgevallen stukken boom- 

 schors, sums bij mieren; vooral op kleigrond. Amsterdam, Rotterdam, Kolliorn (,N.-Holl.), 

 den Haag, Loosduinen, Utrecht, Arnliem en Valkenburg; ook op vele plaatsen in de 

 Rijnprov. en in België 2. insecatus Grav. 



4 ICop tot aan de oogen in het halsschild terugtrekbaar, de slapen zeer weinig ontwikkeld; bij 



het $ van piceus zijn de slapen vrij lang, doch de groote oogen, evenals bij het J, 



grof ge face tteerd (Sub-gen. Caccoporns Thoms.) 5 



Kop met vrij lange slapen, niet tot aan de oogen in liet halsschild terugtrekbaar, de oogen 

 lijn gefacetteerd (Sub-gen. Anotylus Thoms.) 6 



5 Voorhoofd met eenigszins opgerichten voorrand, van voren tamelijk glanzig. Schedel met 



niet ineenvloeicnde stippels en bij het $ met eene zwak aangeduide-, bij het <? duidelijke 



22 



