338 VII. StaPHYLINIDAE. — 93. OXYTELUS. 



langsgroef. Lichaam zwart, tamelijU glanzig; de eerste 4 sprietleedjes, de zijrandeii van 

 het voorhoofd, de dekschildcn behalve om het scliildje en over den naad, alsook de pooten 

 geelachtig; soms is liet halsscliild bruin. Koji en lialssthild vrij sterk-, de dekschilden fijner 

 en dichter-, vooral langs de zijden rimpelig bestijipeld. Halsschild met 3 niet zeer die|ie 

 langsgroeven. De dekscliilden aan de zijden met eene langsgrocl', welke naar buiten door 

 eenelangsplooi begrensd wordt. Achterlijf fijn gecbagrineerd. Rij het ^ is de kop nagenoeg 

 even breed als-, bij liet J iets smaller dan het halsschild, bij het ^ op den schedel met 

 eene sterk hoekig op'gebogen-, bij bet J nagenoeg rechte, sterk verdiepte dwarslijn, welke 

 de afscheiding tu'sscben kop en hals vormt. Bij bet <? zijn de oogen zeer grof gefacetteerd, 

 de slapen vrij lang; het zesde sterniet is tweemaal uitgerand, de middenlob langer dan de 

 zijlobben, afgeknot; het zevende sterniet tweemaal ingesneden, met spitse zijlobben, de 

 raiddenlüb korter en drietandig; bij het ? is het zevende sterniet tweemaal uitgerand, de 

 middenlob breed driehoekig. Lengte 4— 4j mm. Onder paardenmest, plantenafval, rottende 

 paddestoelen en veelal 's avonds rondvliegende. Vrij zeldzaam. Den Haag, Warnsveld, 



Amsterdam, Rotterdam en Arnhem 3- piceu» L. 



Voorhoofd met vlakken voorrand, van voren tamelijk dof. Schedel met eene diepe langsgroef 

 en aan de zijden roet tot rimpels ineenvloeiendc stippels. Deze soort heeft het voorkomen 

 van piceus, doch is minder glanzig. De kop is in beide seksen klein en driclioekig. Lichaam 

 pekzwart, het midden van halsschild en dekschilden en soms ook van het achterlijf meer 

 roodbruinachtig. Sprietwortel rood-, de pooten geelachtig. De bestippeling is veel fijner, 

 vooral op de dekschilden als fijne, dichtslaande langsstreepjes. Sprieten krachtiger ontwik- 

 keld, de leedjes van af het vierde grooter. Halsschild met niet zeer diepe langsgroeven. De 

 dekschilden door eene langsplooi van de omgebogen zijden gescheiden. Bij bet <? is het 

 zevende sterniet tweemaal diep ingesneden, de middenlob gelijk aan de zijlobben en 

 aan den top nitgerand; bij het 5 tweemaal een weinig uitgerand (Epomotyliis Tboms.). 

 Lengte 3?, — 4 mm. Verbreid, doch niet algemeen onder sieenen, plantenafval en 's avonds 

 rondvliegende 4- sculptus Grav. 



6 Halsschild min of meer glanzig, met 3 langsgroeven in het midden. Sprieten naar het uiteinde 



sterk verdikt 7 



Halsschild dof, hoogstens de tusschenruimten der langsgroeven eenigszins glanzig. Kop geheel 

 dof, bij uitzondering met eene kleine, glanzige plek 11 



7 De stippels van liet halsschild zijn rond. Kop glanzig, verspreid bestippeld. Voorhoofd door 



een verheven rand van de oogen afgescheiden. Sprieten minstens aan den wortel roodachtig. 8 

 De stippels van het halsscliild zijn langwerpig en vloeien grootendeels tot langsrimpels ineen. 

 De langsgroeven staan vrij dicht tegen elkaar. Sprieten geheel zwart y 



8 De 3 langsgroeven van het halsschild zijn zeer duidelijk en staan ver uiteen, de tusschen- 



ruimten zijn veel breeder dan de groeven. Schedel niet 3 langsgroef jes. Sprieten zwart, de 

 eerste leedjes roodachtig. Habitus en kleur van piceus, doch glanziger, met veel kleinere, 

 lijner gefacetteerde oogen, meer verdikte sprieten en met meer afgeronde, in het midden 

 eenigszins hoekige zijden van bet halsschild. De dekschilden aan de zijden met eene opper- 

 vlakkige langsgroef. Bij het t? is de kop zeer groot, de voorrand van het voorhoofd eindigt 

 in twee tandjes; het zesde sterniet aan bet uiteinde met twee bultjes; het zevende tweemaal 

 uitgerand, de middenlob puntig. Bij het g is de kop klein, driehoekig; bet zevende sterniet 

 tweemaal uitgerand, de middenlob afgerond en nagenoeg aan de anderen gelijk (Tany- 

 craerus Thonis.). Lengte 4 -4-^ mm. Niet zeldzaam in aanspoelsel, onder dorre bladeren, 



drogen koemest en aas (luteipennis Er.) 5. laqueatus Mrsh. 



Slechts de middengroef van het halsschild is duidelijk, de twee andere groeven zijn meer opper- 

 vlakkig. Schedel met kleine groefjes. Sprieten geheel roodachtig. Lichaam zwart of bruin- 

 zv.'art. Soms is het halsschild bruin en zijn de dekschilden rood- of geelachtig. Pooten rood , 

 de dijen in het midden bruin. Deze soort is naverwant aan inustus, doch meer behaard 

 en grover en meer verspreid bestippeld. Voorhoofd met twee indrukken. Achterlijf tijn bestip- 

 peld. Bij het (J is de kop breetl; het zesde sterniet in bet midden met twee bultjes; het 

 zevende sterk uitgerand en met diep uitgebogen zijden; bij bet $ is de kop kleiner en bet 

 halsschild aan de zijden, naar de basis, minder nitgerand. Lengte 3 — 35 mm. Niet zeldzaam 

 langs de stranden onder aanspoelsel, doode viscb en in eierklompen van Bnccinnm. 



fmaritimus Tlioms.) 6. Perrisii Fauv. 



9 Kop zonder indrukken, gewelfd, fijn verspreid bestippeld, sterk glanzig. Voorhoofd zonder 



verbeven rand naast de oogen. De tusschenruimten der ondiepe langsgroeven op het midden 

 van bet halsschild vlak. Lichaam glanzig zwart; soms is het halsschild bruin en zijn de dek- 

 schilden min of meer roodbruin. Pooten roodgeel of geel, de dijen bruin. De bestippeling 

 op het halsschild is dichter dan op den kop en rimpelig, op de dekschilden vrij sterk 

 en dicht langsrimpelig. Halsschild met diepe zij-indrukken. Bij bet ^ is de kop groot en 

 breed; bet zesde sterniet met twee bultjes, het zevende breed en diep uitgerand. Bij het 

 ? is de kop zeer klein; bet zevende sterniet aan het uiteinde driehoekig en aan weers- 



