340 VII. Staphvlinidae. — 93. Oxytelus. — 94. Haploderus. — 95 Trogophloeus 



Lichaam diep zwart. Halsscliild met zeer zwali aangediiick laiigsgroeven , vonral de bui- 

 tenste naar aciiteren oiuluidelijli. De dekscliilden veel sterlier en meer rinipelij;-, liet 

 sterk glanzige aditerÜjl' vrij sterk en diclit bestippeld. Bij het $ is de kop grooter; het 

 zesde siernict met twee kleine, kiclvormige verhevenheden en daarachter met een indruk; 

 het zevende sterniet breed iiitgerand. Lengte 1^—2 mm. In mos, achter vermolmde 

 denncnschors. Niet inlandsch. In de Belgische prov. West-Vlaanderen bij Meisbroek. 



(Fai ritia irei Pand.) 

 I'ooten geel, de dijen min ol' meer bruin. Deze soort is kleiner dan t e t racari n a t iis, 

 lijncr bestippcld, minder rimpelig op de dekscliilden en minder duidelijk op het achterlij 1'. 

 Kop in beide seksen smaller dan het halsscliild. Sprieten korter, meer knotsvormig. Hals- 

 schild met minder diepe langsgrocven en zeer dolle, kielvormige tusschcnruimten. Bij het (?■ 

 is de kop iets brcedcr dan hij het 5; het zesde sterniet met een roodachtigcn, opgerichten, 

 haakvormigen doorn, een indruk en daarachter met eene dvvarskiel aan de basis; het 

 zevende sterniet aan den top gegroefd, met eenigszins verheven kanten. Lengte i^ mm. 

 In scha|)en- en varkensmest en rottende plantenstofFen. Niet inl. In België bij Antwerpen 

 en Ridderborn (Belg. Limburg) (hamatus Fairm.) 



94. Haploderus Steph. 



Dit genus formt den overgang tusscJien Oxytelus en Trogophloeus Van 

 O xy te lus is het onderscheiden door de elkaar aanrakende middeleoxae en de in 't 

 midden eenigszins gekromde langs-indrukken van het halsschild; van Trogophloeus 

 door de meer of minder duidelijk gedoomde voor- en middelschenen en door den vorm 

 der monddeelen , bij welke o. a. de voorkaken niet aan den top gespleten en aan 

 den binnenrand van twee of drie tandjes voorzieti zijn. Eindlid der kaaktasters veel 

 korter dan het voorlaatste lid , dun , priemvormig. Kop van achteren ingesnoerd , bij 

 het i met sterk , bij het 2 met minder ont^cikkelde slapen. Fooien vrij kort, de tarsen 

 ^-ledig, het derde lid dubbel zoo lang als de eerste twee leedjes te zamen. — De soorten 

 van dit genus leven in mest en onder vochtige, afgevallen bladeren. 



Van de 2 Europecschc soorten komt l /;/ Nederland en i in het aangrenzend 

 gebied voor. 



I Voorschenen aan het uiteinde, aan den buitenrand, diep hoekig ingesneden. Halsschild nage- 

 noeg dubbel zoo breed als lang, de aciiterlioeken geleidelijk afgerond, weinig of niet aan- 

 geduid. Kop met een onduidelijk langsgroefje op het achterhoofd. Deze soort heeft eenigszins 

 het voorkomen van Oxytelus inustns. Glanzig zwart, eindlid der tasters en de pootcn 

 geelachtig. Kop en halsschild weinig glanzig, uiterst iijn gechagrineerd. De bestippeling op 

 kop en halsschild is ongelijkmatig, sterker op het halsschild, waar zij op het midden twee 

 gebogen groefjes vormt; grof, dicht en rimpelig op de dekscliilden, verspreid en zeer lijn 

 op het achterlijf. Dekscliilden veelal roodbruin of geelbruin, met eene zwarte, driehoekige 

 naadvlek. Bij het $ is de kop veel grooter dan bij het $, even breed als de dekschilden; 

 het zesde sterniet aan den top tweemaal iets uitgerand; het zevende diep nitgerand, bij 

 het 5 eenigszins driehoekig verlengd. Lengte %\ — 4 mm. Zeldzaam in meststoffen, planten- 

 afval, onder steenen, mos, boomschors, vooral op vochtige plaatsen; ook veelal 'savonds 



rondvliegende 1. caelatus Grav. 



Voorschenen aan liet uiteinde nagenoeg niet uitgebogen. Halsschild minder verbreed, \\ maal 

 zoo breed als lang, met duidelijke, doch eenigszins stompe achterhoeken. Kop grover 

 besti])peld, met een diep langsgroefje op het achterhoofd. Kop en halsschild glanzig en niet 

 gechagrineerd. Halsschild dichter, sterker en dieper bestippeld. Dekscliilden iets korter. 

 Dverigens als caelatus. Bij het $ is het zesde sterniet niet-, het zevende iets uitgerand, 

 bij het 5 eenigszins driehoekig verlengd. Lengte 3è — 4 '"'"■ I" bosschen onder vochtige 

 bladeren, in het voorjaar. Niet inlandsch. In de Rijnprov. bij Crclcld en Düsseldorf en in 

 Westliilen (cacsus Er.) 



05. Trogophloeus Mannerli. 



J.irhtiam meestal lang gestrekt en met parallele zijden ; bij uitzondering tamelijk 

 breed , met naar hel uiteinde sterk versmald achterlijf. Bovenlip ongeveer dubbel zoo 

 breed als lang, met hoornachtig, 7!an voren oppervlakkig of diep uitgerand , in 't midden 

 ,i;espleten basaalgedeelte en vliezigen , tjcieelobbigen top. Eindlid der kaaktasters zeer 

 klem, />riemvormig. Kin zeer breed, van voren breed eti oppervlakkig uitgerand ; de tong 

 zeer breed, met eene groote hoornachtige middenplaat en aan 7C'eerszijden met eene smalle 



