346 VII. Staphvlinidae. — Acrognatiius. -- 97. Coprophilus — yS. Deleaster. 



opgerichte zijden. De voorste coxaalholtcn van buiten gesloten, de trochantinen der 

 voorcoxac onzichtbaar. Voor- en iniddelschcnen aan den buitenrand vrij sterk gedoomd. 

 Tarsen ^-ledig , de eerste 4 Icedjes dicht aaneetigeslote?i , onduidelijk van elkaar ge- 

 scheiden en te zamen ottgeveer even lang als het eindlid. 



De eenige Europeesche soort leeft vooral op vochtige grasvelden en langs poe/en ; 

 zij vliegt tegen zonsondergatig rond. 



Deze soort heeft ecnigszins liet voorUomcii van een Blediiis. Licliaani zeer lang en smal, 

 dol'. Kop zwart; lialsschild donkerbruin of roodbruin, sprieten en achterlijf roodachtig; de 

 dekschilden en pootcn geclrood. Ko|) en lialsschild vrij sterk en niet dicht-, de dekschildcn 

 zeer lijn en dicht bestippeld. Voorkaken sterk vooruitstekende. Sprieten kort en krachtig 

 ontwikkeld. Halsscliild eenigszins trapeziumvormig, op het midden iets onelVen en met eenc 

 onbestippelde laiigslijn. Dekschilden breeder en langer dan liet lialsschild, aan het uiteinde 

 iets donker gevlekt, met 3 onbestippelde, iets verheven langslijnen. Bij het f vertoont het 

 tweede sicrniet aan het uiteinde een bultje; de achterrand van het zevende stemlet is in 

 het midden afgerond, bij het J sterker en hoekig uitgetrokken. Len};te 5; mm. Langs 

 staande wateren, onder dorre bladeren, in aanspoelsel, op het slib van uitgedroogde poelen , 

 onder stcenen in vochtig gras en soms 's avonds aan grashalmen. Niet inl. In de RJjnprov. 

 liij Clecf Cma"'lil)iilaris Gylh.) 



97. Coprophilus Lalreille. 



Kop van achteren niet ingcsnoerd. Bovenlip met hoornachtig, van voren min of 

 meer uitirerand basaalgedeelte , aan de zijden vliezig. Voorkakcfi kort , iceinig uitstekend. 

 Sprieten naar het uiteinde aanmerkelijk verdikt. De voorste co.xaalholten zetten zich 

 naar buiten in ecne spleet voort ; de trochantinen der voorco.xae onbedekt. Voor- en 

 middclschenen , aan den bnitenratid, zeer laeinig gedoomd. Tarsen ^-ledig. — De 

 soorten 7>an dit genus leven in niest, rottende plantenstoffen en onder af gevallen bladeren. 



Vati de 6 Europeesche soorten komt i in Nederland voor. 



Deze soort heeft den habitus van Oxytelus rugosus, doch is veel grooter. Glanzig 

 pekzwart, de dekschilden soms iets roodbriiinachtig; de sprieten en pooten lichter of don- 

 kerder rood. Achterlijf duidelijk behaard. De bestippeling is lijn en verspreid op het 

 voorhoofd, sterker en dicht op het aciiterlioofd en op het schildje, meer verspreid op het 

 halsscliild en iets rimpelig op het achterlijf. Halsschild met ecne middcngroef, twee indrukken 

 aan de basis en een indruk aan den zijrand. Dekschilden langer dan het lialsschild, met 

 eenige stippellijnen; aan het uiteinde rimpelig. Bij het J' is het zevende steniiet aan den 

 t0|) iets afgerond, bij het ? in 't midden stomphockig uitgetrokken. Lengte 5—6 mm. 

 Gemeen in rottende plantenstoffen en iiaddcstoelcn , vergane bladeren, ondersteenen, mest, 

 aas, in aanspoelsel en 's avonds rondloopende; eenmaal bij Wageningen schadelijk aan 

 uitgezaaide maïskorrels i. striatulus I-'. 



98. Deleaster Erichs. 



l.ichaam tamelijk vlak, aan Anthophagus herinnerend. Kop met groote , 

 uitpuilende oogen. Bovenlip uitgerand, aan de zijden en aan den voor rand vliezig. 

 Voorkaken krachtig ontivikkeld. Sprieten lang en slank, naar het uiteinde iets verdikt, 

 het tweede lid veel slanker dan het eerste. Halsschild veel smaller dan de dekschilden , 

 nagoioeg hartvormig. Schildje vrij groot. Dekschilden breed, ?net nagenoeg parallele 

 zijden. Achterlijf breed, met zeer breed afgezette zijden. Fooien lang en slank, de 

 schenen niet .i^edoornd , fijn behaard. Tarsen duidelijk i-ledig, de eerste 4 Icedjes te 

 zamen iets langer dan het eindlid. 



De eenige Europeesche soort komt ook in N'ederland voor. 



Liclit steenrood, kop zwart, achterlijf zwartbruin, langs de zijden en het uiteinde soms rood- 

 brulnachtig. Sprieten donker-roodachtig met iets lichteren wortel; pooten roodgeel. Dek- 

 schilden til achterlijf dicht geel behaard. Dekschilden en de zijden van liet achterlijf lijn en 

 dicht bestippeld. Halsscliild klein, aan de basis en aan weerszijden diep ingedrukt. Bij 

 ab.c. 'Lfiicliii Curt. iiidiistiis Kust.) zijn de dekschilden aan het uiteinde berookt i). Bij het 



I) Bij lU- il. /,,u.l-Ou,l,.lijk Kiiiü|,:i vm.lkmi.niil,- ;,l, , l:nüm,im Hn, 1,1, /ijii ,1,. ,l,ksil,ild,-i, iii.vr „1 ,i„, ,• uilt.hicij-, 



al^^llA lii-i lials^tliild, di> >iiriflm uu d.' lii^li-rs luuiii. 



