VII. Stai'hymn'idak. — 9S. Drleaster. — 99. Syntomium. — 100. Siagonium. 347 



$ is liet /.eveiule stcrnicc afgckiiot en zijn Je eerste 4 lecttjcs der voortarsen verbreed en 

 aan de onderzijde viltii;. Lengte 5J — 65 mm. Langs oevers onder steenen en |ilantenal'val; 

 veelal 's avonds rondvliegende. Zeer verbreid, diieii over het algemeen zeldzaam. De ab.c. 

 Lcacliii in de Rijnprov. bij liop]iard i. dichrous Grav. 



99. Syntoiuinm Ciirtis. 



Lichaam kort ^a^cdroii'^en en gnvclfd , op de boj'enzijde bronskleurig. Bovenlip sterk 

 uitgcrand. Voor kaken kort, ongetand. Sprieten kort, met drie grootere eindlecdjes , liet 

 tweede eveti dik als liet eerste. Halsschild veel smaller dan de deksckilden , zeer sterk 

 verbreed, aan de zijden scherp gerand en getand. Het sternict van den tweeden achter- 

 lij f sr ing rudimentair. Tarsen <^- ledig, de eerste 4 leedjcs kort, te zamen ongeveer 

 even lang als het eitidlid. — De larve, welke eenigszins op die van een Silphide 

 gelijkt en zich tot een kogel kan samenrollen , is door Schiüdte beschreven. 



De eenige Europeesehe soort komt ook in Nederland voor. 



lironsldcurig, eenigszins glanzig. Sprietknots en pooten donkerrood. Voorlijf grof, dicht en 

 rimpelig bestippeld. Halsschild met eene verheven gladde middcllijn en twee basaal groetjes. 

 DekschiUicn brecder dan lang. Achterlijf oiibestippeld. Lengte 2 mm. Onder mos aan boom- 

 wortcls, steenen, in zandknilen, aanspoelsel, beuken- en eikenmolm, soms in mollen- en 

 muizengangen; ook tegen mergelsteen en mnren; zij zou ook op de bloemen van Ru bus 

 voorkomen. Zeldzaam; Amsterdam, Breda, Kralingen en meermalen bij Valkenburg (Limb.). 

 De heer Leesberg vond de larve bij Venlo. In België bij l!rus^el, Leuven en Ridderborn; 

 in de Rijnprov. bij Aken en Crefcld i. aeneum Miill. 



XXIV. Tribus Piestini. 



100. Siagouiuin Kiiljy & ïSpeiice. 



(Prognatlia Latr.) 



Lichaam lang gestrekt en plat ; gevleugeld. JJij krachtig ontwikkelde mannetjes 

 is de kop groot en zijn de voor hoeken van het voorhoofd tot krachtige, naar voren 

 gerichte hoornen uitgetrokken en de sprieten veel langer dan hij het J / bi/' Z7uak 

 ontwikkelde mannetjes is de kop nauwelijks grooter dan bij het $ en is het voorhoofd 

 afgerond. Bovenlip diep uitgcrand. Voorkaken kort, de eefic aan de binnenzijde onge- 

 tand , de andere met een krachtigen tand. Bij het i is elke voorkaak met een opge- 

 richten , sterk naar binnen gekromden hoorn bewapend, welke ook bij zwak ontwik- 

 kelde mannetjes veel langer is dan de voorkaken zelf. Halsschild breed hartvormig. 

 Deksckilden met scherp begrensde epipleuren. Pooten vrij kort, de voor- en middel- 

 schenen aan den buitenrand met krachtige doch weinig doornen. Tarsen e^. ledig, het 

 eindlid nagenoeg even lang als de andere lecdjes te zamen. — De larve van S. quadri- 

 co me is door IVestzvood e?i Ganglbauer beschreven. — De soorten van dit genus 

 leven achter boomschors. 



Van de 2 Europeesehe soorten komen i in Nederland en i in het aangrenzend 

 gebied voor. 



Kop en halsscliild vrij krachtig en verspreid bestippeld , daartusschen glanzig glad. Dckschilden 

 nauwelijks de lielft langer dan het halsschild, behalve de naadstrccp met 4 onregelmatige, 

 min of meer onvolkomen ontwikkelde en iets gehogcn stippellijnen. Achterlijf tijn gecha- 

 grineerd, matig lijn- en aan de zijden iets verspreid bestippeld. Lichaam glanzig zwart, de 

 voorrand van den kop meer of minder uitgebreid-, eene groote meer of minder uitgebreide 

 schoudervlek op de dekschilden, het uiteir.de van het achterlijf en de achterrandcn der 

 voorste achterlijfsringen , de sprieten, monddeclen en pooten bruinrood; veelal is ook liet 

 halsschild roodbruin; de dekschilden zijn dikwerf slechts aan het uiteinde zwartachtig. 

 Onuitgekleurde eseniplaren zijn bruinrood, met lichtere dekscliilden en donkerder basis der 

 .achterlij Isringcn. Bij krachtig ontwikkelde manncsjes is de kop brceder dan- of minstens 

 even breed als het halsschild, de voorhoeken van het voorlioofd in een krachtigen naar voren 

 gerichten, iets gekromden hoorn verlengil, welke, evenals de clypeus, briunrood gekleurd 

 is. De clypeus door eene lijne dwarslijn van het voorhoofd gescheiden. De voorkaken elk 



