350 VII. Staphylinidae. 



103. Anthophagus Grav. 



Dit };e>ius is in 7 oogvallend , doordat de klamven elk aan de basis van een- 

 vliezig- huidlobje voorzien zijn. Kop ?net vrij dicht bijeenstaande ocellen. Bovenlip 

 min of ineer uitgerand , veelal vliezig gezootnd. Voor kaken aan de binnenzijde , voor het 

 midden , van een krachtigen , f/aar voren gerichten , veelal gedeeldcn tand voorzien. 

 Eindlid der kaaktasters even lang als- of 'weinig latiger dan het voorlaatste lid. Sprieten 

 draadvormig. Halsschild naar de basis meer of mi7ider versmald of duidelijk hart- 

 vormig, van achteren veel smaller dan de basis der dekschil den . Dekschilden veel langer 

 dan het halsschild , naar het uiteinde verbreed, met tamelijk breede epiplenren. Zesde 

 stemlet bij het i aan het uiteinde iets uitgerand. Poolen lang en slank, de schenen 

 niet of slechts zwak gedoomd. Het eindlid der achtertarsen veel korter dan de 4 overige 

 leedjes te zamen. — De soorten van dit genus leven vooral op boomen en heesters. 



Van de 20 Europeesche soorten komen 2 in Nederland en 2 in het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 Kop en lialsscliild tiisscliüii de stippels zeer fijn manr duidelijk gechagrineerd. Kop fijn en 



verspreid bestippeld. Prostcrnuni sleclus gechagrineerd. Acluerlijf geheel of gedeeltelijl; zwart 



(Sub-gen. Antliophagns i.s|).) 2 



Ko|) en halsschild tusschen de stippels glad. Kop krachtig en vrij dicht bestippeld. Prosternum 

 meer of minder grof en dicht bestippeld. Achterlijf geel, aan het uiteinde min of meer 

 gebruind of berookt (Sub-gen. Phaganthus Rey) 3 



2 Kop bij bet g aan weerszijden, boven den S|)riet\vortel, niet een naar voren gerichten, iets aan 



den top gebogen hoorn; breeder dan het halsschild, met zeer kraclitig ontwikkelde voorka- 

 ken. liij liet J is de kop smaller dan het lialsschild, zonder hoornen , met gewone voorkaken. 

 Licliaaiii glanzig zwart; mond, sprieten, kop, lialsschild, de zijden der achterlijfsringen, liet 

 uiteinde van her achterlijf en de pooten roodachtig; de dekschilden meer okergeel; het voor- 

 hoofd, het midden van het halsschild, het schildje en de dijen meer of minder berookt. Kop 

 met twee naar achteren convergeerende langsgroeven. Halsschild tamelijk fijn en dicht-, de 

 dekschilden krachtiger en vrij dicht-, het acluerlijf zeer fijn en verspreid bestippeld. Hals- 

 schild ceiiigszins vierhoekig, met rechte achterhoeken en een dwarsgroefje aan de basis. 

 Dekschilden duidelijk breeder en niini tweemaal zoo lang als het halsschild, naar het 

 uiteinde verbreed en aan den toprand onbestippeld. Lengte 5^ — 5j mm. Vooral in vochtige 

 bosscheii , op boomen, struiken en soms op lage planten; 's avonds rondvliegende. Niet 

 inl. In de Belgische provinciën Namen en Lnik zeer verbreid; ook bij Aken. InhctZeven- 



gebergte op Saro tli ainn ns viilgaris (armiger C.rav.") (bicorn is' Block) 



Kop in beide seksen ongeveer even breed als het halsschild, bij het <J zonder hoornen en met 

 gewone kaken. Deze soort is veel kleiner dan bicornis. Kop zwart of donkerbruin; de 

 zeer lange sprieten, het halsschild en het achterlijf roodgeel; het achterlijf aan liet uiteinde 

 meer of minder zwartachtig of gebruind (?), of wel bijna geheel donker gekleurd (,^). 

 Halsschild soms op het midden berookt. Dekschilden, pooten en sprictwortel lichtgeel. Hals- 

 schild ecnigszins hartvormig, met scherper aangeduide rechte achterhoeken, lijn bestip- 

 peld, eenigszins dof. Dekschilden sterk en zeer dicht bestippeld. Lengte 3 — 4 mm. In bos- 

 scheii op boomen, heesters en struiken. In Zuid-Limburg (Gciddal) zeer gemeen 0|i hazelaars. 



(caraboides Er.) i. abbreviatus F. 



3 Lichaam geheel steenrood, gcelrood of geelbruin , het acluerlijf naar het uiteinde gewoonlijk 



iets berookt, de dekschilden veelal meer geelachtig. Halsschild eenigszins hartvormig, niet 

 eene meer of minder duidelijke, onbestippelde niiddenvlek. Dekschilden naar het uiteinde 

 vrij sterk verbreed, sterk- en hier en daar rimpelig bestippeld. Kop en halsschild soms 

 een weinig berookt. Bij het $ is de kop breeder dan bij het J. Lengte 4.5 — 5 mm. Op 

 heesters en soms onder mos. lüj Arnhem en VVarusveld. In de Rijnprov. bij Diisseldorf. 



(testaceus Grav.) 2. caraboides L. 

 Lichaam roodgeel of rood, op het uiteinde der meestal geelachtige dekschilden met eene don- 

 kerbruine of zwarte vlek. De geheele bestippeling op het voorlijf is grover en vooral op de 

 dekschilden minder dicht, met vrij lange verspreide haartjes. Kop in beide seksen iets smaller 

 dan het hartvortnige halsschild. Achterlijf geelachtig, voor het uiteinde gebruind of 

 berookt. Bij zeer donkere exemplaren zijn soms kop en halsschild een weinig berookt. 

 Oiiuitgekleiirdc exemplaren zijn geheel geelachtig en slechts de dekschilden aan het uiteinde 

 een weinig berookt. Lengte 4^ — 5 mm. Op boonien en heesters, onder steenen en jilanten- 

 afval, vooral langs oevers; ook soms rondvliegenile. Niet inlandsch. In BelgiiJ bij Leuven, 

 Fleurus en Luik; in de Rijnprov. bij Aken. Bij een donkerrood exemplaar, dat ik van den 

 Baron /'. i!f Mufarls uit de (irov. Link ontving, zijn de dekschilden op de geheele achter- 

 helft zwart ■ . ; (pfaeustns Miill.) 



