VII. Staphvlinidae. — Geodromicus. — 104. Lestkva. 351 



Geodromiciis Redtenb. 



Dii ^^onis onderscheidt zich van A u t hop hag u s hoofdzakelijk, doordat de klamven 

 aan de basis niet van een vliezig hitidlobje voorzien zijn ^ alsmede door hel korter 

 eindlid der kaaktastcrs. Bij het 3 zijn de eerste 4 voortarscn-lcedjes verbreed en aan 

 de randen dicht bewimperd. — üc soorten van dit genus leven in bergst reken , langs 

 beken en rivieren , onder mos en plantenafval. 



Van de 8 Europeesche soorten komt i in het aangrenzend gebied voor. 



Deze soort heeft den liabittis van ccne grootc Les te va; gelieel zwart, tamelijk glanzig, 

 lijn grijs behaard. Sprieten zeer lang, met zeer lange leedjes, evenals de iiootcn zwartaclitig 

 of pelilimin. Kop met eene dwarsgruef tnsschen de s|irictcn en met drie langsgroefjes tnsschen 

 de oogcn, in een tairelijk breeden, vierhoeltigcn indrnk. Halsschild hartvormig, met reclitc 

 achterhoeken , een diepen basaalindrnk en met de aanduiding van eene middengroef. Scliildje 

 onbestippcld. Dekscliilden naar het niteindc verbreed, iets meer verspreid en minder diep 

 bestippcld dan het halssdiild; soms bevindt zich op het midden, nabij den naad, eene 

 ondiiidclijkc, donkerroode vlek. Achterlijf zeer lijn en diclit bestippeld. Bij het g zijn de 

 sprieten langer en krachtiger ontwikkeld en de voortarsen verbreed. Lengte 4, — 6 mm. In 

 bcrgstrcken langs beekoevers onder steenen , op slib, in mos, plantenafval en aanspoelscl. 

 Nie't inlandsch. In België bij Namen, Vcrvicrs, Luik, Vielsalm en Ilockai; in de Rijnprov. 

 langs de Ahr. — Slechts het ras nigrita Müll. 1) (plagia t u s F.) 



-104. Leste va Latr. 



Dit genus komt in habitus met Geodromicus overeen. Lichaam langwerpig , 

 ecnigszins vlakgcdrukt en behaard. Bovenlip met vliezigen, in 7 midden uitgeranden 

 voor rand. Voor kaken , in V midden aan de binnenzijde, van een klein tandje voorzien 

 of ongetand. Eindlid der kaaktastcrs viermaal zoo lang als het voorlaatste lid. Oogen 

 fijn behaard. Balsschild veel smaller dan de dekschilden , hartvormig. Mesosternum 

 gekield. Schenen niet gedoomd ; het eindlid der achtertarsen veel korter dan de vooraf- 

 gaande leed/es te zamen. — De soorten van dit genus leven vooral langs oevers , onder 

 steenen , tnos en plantenafval. 



Van de 11 Europeesche soorten komen 4 in Nederland en i /// het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 Kop aan weerszijden met een die|)en, min of meer rondachtigen indruk 1 



Kop aan weerszijden met een zeer breeden, van voren groefachtig verdiepten langsindrnk. 

 Nsverwant aan pubescens, iets smaller, tamelijk glanzig, lijn en kort behaard. Halsschild 

 naar voren iets meer verbreed en naar de basis meer versmald, meer verspreid bestippeld, 

 met eene oppervlakkige basaalgroef, doch zonder midden-indrukken. Dekschilden langer, 

 meer gewelfd, naar het uiteinde aanmerkelijk verbreed en minder diclit bestippeld, bij het 

 $ aan het uiteinde naar den naad toe recht afgeknot, hij het S sterk afgerond en met den 

 naad een lioek vormend. De dijen meer geelrood. Lengte sj— 4 mm. In bergstreken , onder 

 vochtig mos langs beken en bronnen. In België bij Verviers .... (fontinalis Kiesw.) 



2 Voorhoofd, tnsschen de heide indrukken, duidelijk gewelfd. Halsschild zonder duidelijke indruk- 



ken aan den zijrand. Bovenzijde tamelijk lijn of slechts matig sterk bestippcld. Gevleugeld. 3 

 Voorhoofd, tnsschen de indrukken, nagenoeg vlak. De zijden van het halsschild in het midden 

 met een duidelijken indruk. Bovenzijde zeer grof bestippeld. Ongevleugeld 4 



3 Kop en halsschild zeer lijn en dicht-, de dekschilden duidelijk grover en minder dicht bestip- 



peld. Dekschilden ongeveer ij maal zoo lang als het halsschild, naar het niteindc duidelijk 

 verbreed. Lichaam donkerbruin of roodbruni , eenigszins dof, vrij lang en dicht grijs 

 behaard. Sprieten en pooten donkerrood, het midden der dijen en de larsen meer geelachtig. 

 De indrukken op den ko)i zetten zich naar achteren in eene minder diepe groef voort. 

 Halsschild met een meer of minder duidelijken, dubbelen indruk op het midden en met 

 rechte achterhoeken. Dekschilden lichter of donker roodbruin. Lengte si— 4 mm. In vochtig 

 mos, onder steenen en in aanspoelscl. Zeer zeldzaam; Rotterdam. In België bij Namen, 

 Laroche en Hastière; in Westfalen en inde Rijnprov. bij lilherfeld. De heer G. 5(V<')-;rt ving 

 deze soort in groot aantal in de grot van Rochefort (Belgiü) op stalactieten. 



I. pubescens Mannerh. 



I) In lli't hijijj;.- Niiordeii van Enru|ia fii in dp Ai['<ii kuiin-n nop •'iikflc andi-n- rasst'ii vnoi-, wi-lkr in v^rni, lit-sti(ii>''liii^ en 

 klt'ur /fcr niidfrsülifidt'ii /iju. 



