352 VII. Stai'hyi.inidae. — 104. Lesti'.va. — 105. Acidota. 



Kop cii Imlsscliild taniL-lijk lijii, dodi niet liiclncr lK-sti|ipekI dan de deksdiilden ann de basis. 

 lJel<schilden meer dan dnbbcl zoo lang als bet lialsschild, naar bet uiteinde een weinig 

 verbreed. Licbaani zwanbrnin, eenigszins glanzig, vrij dicht en kort geelacbtig bebaard. 

 .Sprieten en pootcn roodacbtig, bet eerste sprietlid, de knieën en de scbenen soms iets 

 donkerder. Dekseliilden lirijinacbtig ol' roodbruin. Onuitgeklcurde exemplaren zijn grooten- 

 dcels geelacbtig-roodbruin. Bij een gewoonlijk kleineren, fijner bestippclden, donkeren 

 vorm zijn de sprieten en pooten bruin (var. *maura Er.). De bcstippcling is kraebtiger, 

 meer gelijkmatig en minder dicbt dan bij |iubesecns. Achterlijf zeer dicht en uiterst fijn 

 bestippeld. Bij het S zijn de sprieten langer. Lengte 4— 4.I mm. Niet zeldzaam op vochtige 

 plaatsen onder mos, dorre bladeren, steencn en stukken bont; langs oevers. Vie \ar. maiira 

 zou bij Hamburg gevangen zijn (bicolor VS) 2. longelytrata Goeze. 



4 Kop van achteren duidelijk balsvorniig ingesnoerd; de indrid^ken van het voorhoofd nagenoeg 

 even groot als bij puliescens. Deksehildcn slechts iets grover bestippeld dan het bals- 

 schild. Halsschild nagenoeg even lang als breed, duidelijk hartvormig, met nagenoeg rechte 

 achterhoeken, aan de zijden voor de basis niet gerand, even glanzig als de dekschilden. 

 Deze soort is slanker dan de vorigen. Donker-roodbruin of pekbriun; bet achterlijf 

 zwartacbtig, de sprieten en de pooten rood. De beharing is geelachtig. De bestippeling is 

 eenigszins rimpelig op de dekschilden, lijn en tamelijk dicht op het achterlijf. Dekschilden 

 duidelijk brceder en langer dan het halsschild. Lengte 3Ï — 4 mm. Onder vochtig inos, langs 

 beken en in aanspoelsel der rivieren. Zeer zeldzaam ; Rotterdam. In België bij Vervicrs en 

 Dulfel; in de Rijnprov. bij Aken 3. punctata llr. 



Kop van achteren zeer breed en slechts iets balsvorniig ingesnoerd; de indrukken van het 

 voorhoofd zeer klein. Dekschilden veel grover dan het halsschild bestippeld. Kop en hals- 

 schild veel dichter bestippeld dan bij punctata, minder glanzig dan de dekschilden. 

 Licliaaiii kleiner, korter en naar achteren breeder dan bij |)nnctata, in den regel lichter 

 gekleurd, hetzij roodbruin of rood, ofwel bruinachtig met roodachtige dekschilden. Hals- 

 schild korter, naar voren en naar achteren minder versmald en met eenigszins stompe achtet- 

 hueken, aan de zijden volkomen gerand. Lengte 2j — 3J mm. Ondersteenen, mos, voclitige 

 bladeren, langs slooten en greppels in bosschen. Vrij zeldzaam; Den Haag, Anisterdani, 

 Arnliem, Oisterwijk, Gilze-Rijen, Kolliorn, Nijkerk, Roermond en Hillegersberg. 



(Heerii Faiivel). 4. sicula Lr. 



105. Acidota Sleph. 



A'o/ achtfr de tainelijk uitpuilende oo,i^en zonder duidelijk ontwikkelde slapen , 

 veelal echter nut eeiie uititeke?ide , de oo^en van onderen en van achteren omgrenzende 

 orhitaal-lijst ; op den schedel divars ingedrukt. Bovenlip geheel hooi'nachtig , recht af ge- 

 knot. Voor kaken kort en krachtig, aan de binnenzijde ongeland. Eindlid der kaak- 

 tasters 'i of t, maal zoo lang als het derde lid. Sprieten krachtig ontwikkeld ., helderde 

 lid duidelijk langer dan het tweede. Dekschilden en achterlijf met parallelc zijden , de 

 randen van het sterk hcstippelde achtcrtijf opgericht. Schenen aan den buitenrand 

 meer of minder duidelijk gedoomd ; het eerste lid der achtertarsen langer dan het 

 tweede. Bij het i de voortarsen verbreed. — De larve en de pop van A crcnata is 

 door Beling beschreven. — De soorten van dit genus leven onder afgevallen bladeren , 

 ?nos en boomschors. 



Van de 3 Europeesche soorten konten 2 /// Nederland voor. 



Clypeiis aan den gcheeleii voorrand sterk bultig opgericht, vi'ii'ir de ocellen vlak; de schedel 

 daarachter dwars ingedrukt. Het vierde en vijlde sprietlid duidelijk langer dan breed. De 

 dekschilden langer dan te zamen breed, met regelmatige, grove stippelrijcn. Boven- 

 zijde rood, roodbruin of pckbrnin, bij oiuutgekleinde exemplaren geelachtig, onbeliaard, 

 glanzig; de sprieten, de randen van bet halsschild, de dijen en tarsen , de zijden en 

 de achterrand der ringen, benevens het uiteinde van het achterlijf lichter gekleurd. 

 Kop en hal.s.scliild dicht en sterk-, het achterlijf lijn en verspreid bestipjield. Hal.sscliild 

 met breed omzoomden, ingedrukten, geleidelijk afgeronden zijrand, naar voren meer dan 

 naar achteren versmald, met stomjie achterhoeken en een onduidelijk basaalgroefjc. Dek- 

 schilden en achterlijf eveneens omzoomd. Lengte 6 — 6^ mm. Achter boomschors, onder 

 mos, sieencn en .Sphagnuin in moerassige streken, soms rondvliegende. Zeer zeldzaam; 

 Amsterdam, den Haag, Venio, Breila, C.ilze-Rijen , Oisterwijk, Valkeveeii, Groningen en 

 Roermond ' i. crenata 1". 



Clypeiis slecbts aan weerszijden bultig opgericht, vi'n'n- de ocellen aan weerszijden met een 

 ondiepen langsiiulruk , de schedel daarachter nici du-ars ingedrukt. Het vierde en vijfde 



