VII. STAPHVLiNinAii. — los.AcinoTA. — Arpeuium. - io6. Oi.opHRUM 353 



sprietlict ongeveer even Inng als breed. Dckscliiklen alleen naar den naad toe in minder regel- 

 matige rijen liestippcM, sleclits weinig of niet langer dan te zanien breed. Deze soort onder- 

 scheidt zich van crenata door den meer platge<lrid;ten vorm en de geelroode klem'. Ilals- 

 scliild lan;;s de zijden weinig afgerond, op het midden met een ondiepen, dubbelen indrnU. 

 De bestippeling der deUseliildcn en van het achterlijfis lijner dan liij crenata. Lengte 

 ^1 — 41 mm. In bossclien onder mos en achter bocmischors; ooi; in den zcnineschijn ronilloo- 

 pende; op zachte winterdagen tegen zonnige muren en op wegen. Zeer zeldzaam; Doetinclieni 

 en Maastricht; bij Roermond in "de nesten van Formica riifa. Ooi; in l'.cigië en in de 

 Ivijnprov., o. a. in groot aantal bij CIcel', gedurende den winier . . 2. crucntata Mannerli. 



Arpediiun K.iiclis. 



Lichaam hingwerpii:: , eenigszins platgctlndH. Kop aciilcr ifc weinig vilpuileinlc 

 oogcn met goed ontwikkelde , afgeronde slapen ; van achteren in de breedte ingesnoerd. 

 Bovenlip aan den voor rand vliezig en iiitgcrand. Voor kaken vrij kort, de linker aan 

 de binnenzijde ongctand , de rechter in V midden van den binnenrand met een duidelijken 

 tand Sprieten slank. Achterlijf tamelijk Jijn bestippeld of nagenoeg onbestippeld. Poolen 

 min of meer slank, de schenen niet of slechts zeer fijn gcdooriuh de achtertarsen langer 

 dan de halve achterschencn , het eerste lid duidelijk langer dan het tweede. — Be 

 soorten van dit genus leven onder steenen , mos en in aanspoelscl van rivieren. 



Van de 6 Eiu-opecsche soorten komt i in het aangrenzend gebied voor. 



Kop en acluerlijf zwartachtig, de sprieten, l;ct lialsschild en de dekschilden peUbriiin of 

 gcelbrnin; de sprietwortel, de randen van het halsschild, de zijden en het niteinde der 

 dekschilden, benevens de pootcn roodgeel of geel. Kop van voren en van achteren met 

 twee diepe grocfjes, evenals het halsschild sterk en verspreid-, de dekschilden dichter en 

 naar den naad toe min of inccr in langsrijen bestippeld. Halsschild smaller dan de dek- 

 schilden, rnet iets afgeronde zijden. Achterlijf nagenoeg onbestippeld. Gevleugeld, liij liet 

 (? zijn de voordijen verdikt, de voorschenen vói'ir het midden van stompe tandjes voorzien 

 en de voortarsen verbreed. Lengte 4-5 mm. Onder steeuen, plantenafval, op bloemen 



aas. Niet inl. In de Rijn|irov. bij Aken en Elbcrfcld (quadrum C.rav.) 



aan 



106. Olophnim Erichs. 



Lichaam kort en breed of slechts weinig gestrekt , meer of minder sterk geivelfd. 

 Kop van achteren niet ingesnoerd , op den schedel hoogstens met een zeer oppervlakkigen 

 dwarsindriik. Bovenlip aan den voorrand vliezig en iiitgerand. Voorkakcn aan het 

 niteinde sterk gekromd , ongetand of de rechter met een klein tandje vóór het midden. 

 Sprieten tamelijk slank, het vierde en vijfde lid aan elkaar gelijk. Dekschilden naar 

 het niteinde verbreed. Schenen niet gedoomd, het eerste lid der achtertarsen niet of 

 slechts weinig langer dan het ticeede. Bij het i de voortarsen verbreed. — De so<irten 

 van dit genus leven onder mos , afgevallen bladeren en steenen. 



Van de 9 Europccsehe soorten komen i in Nederland en 2 /// het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 Halsschild van achteren iets brecder dan de dekschilden aan de schouders, met breed afge- 



ronde achterhoeken. Bovenzijde pekbruin of roodbruin, bij ouuitgckleurde exemplaren 



geelachtig 2 



Halsschild van achteren iets smaller dan de dekschilden aan de schouders, met niiiuler breed 

 afgeronde achterhoeken. Bovenzijde geelrood, het achterlijf gewoonlijk iets donkerder. 

 Dekschilden naar het uiteinde vrij sterk verbreed. Lichaam zeer weinig gewelfd. Deze 

 soort herinnert zeer aan Lathrimaeum unicolor. Sprieten en pooten geelachtig. Kop 

 en halsschild vrij sterk-, de dekschilden grover bestippeld. Halsschild tamelijk breed, met 

 naar voren en naar achteren gelijkmatig afgeronde zijden en eeuigszius vlakgedrukte zij- 

 randen. Dekschilden ongeveer i* maal zoo lang als het halsschdd. Lengte ,5 — 3; mm. 

 Ouder mos en dorre bladeren, in bosscheu. Niet inl. In de Rijnprov. bij Aken en Crefeld, 

 in België bij Leuven fassimile Payk.) 



2 Dekschilden met parallcle zijden, aan liet uiteinde nagenoeg recht afgeknot. Halsschild 



grof-, vooral op het midden meer verspreid bestippeld. Lichaam sterk gewelfd, pekbruin 

 of roodbruin, glanzig. Sprietwortel en pooten rood. Halsschild zeer breed, met breed 



23 



