VII. STArHvi.iNinAE. - Df.i.u'hrum. — PnYi.T,onRF,i'()iDEA. — Orocharks. 35S 



Dcliphniiii Erichs. 



Dit scitus oihiiischeidt zich van O l o p h r u m en f.a t h r i ui a eii m vooral <loor 

 dm diep en scherp ingesneden schedel en de krachtig gedoomde schenen. De zijrand 

 van het voorhoofd alleen hoven den sprietwortel opgericht. Jfalsschild naast den zijrand 

 nut eene verdiepte langsgroef, icelke voor het midden in een meer of minder duidelijk 

 groef je eindigt. — De soorten van dit genus leven onder afgevallen Idadercn , mos en 

 in fiingi. 



Van de 2 Europecsche soorten komt i /// het aangrenzend gebied voor. 



Zw;irt, k()|i en liulsscliilil met geringen bronzigen weerschijn, de zijden en de acliterrnnd van 

 liet halsscliild bruinrood; dcl;scbiklcn gcclbrnin , sprietwortel' en pooten roodgeel. Sprieten 

 vrij kort, naar bet niteinde dnidelijlc verdikt. Kop aclitcr de oogen met ecne nitspringendc 

 lijst, tamelijk lijn en niet dicht bestippcld, voor de ocellcn met twee kleine gi-oefjcs ol" 

 niet twee naar aciueren convergcercnde groeven, tnsschen de sprieten aan weerszijden met 

 een kleinen indruk. Halsschild' nagenoeg dnbbel zoo breed als lang, naar voren iets meer 

 versmald dan naar achteren, met afgeronde zijden en achterhoeken, iets sterker en dichter 

 dan de kop bestippeld, naast den zijrand met een langsindrnk en over het midden met eene 

 lijne langslijn. Dekschilden meer daii \\ maal zoo lang als het halsschild, naar aciiteren iets 

 verbreed, krachtiger en dicliter bestippcld dan liet halsschild, hier en daar in rijen; achterlijf 

 zeer lijn en vet-sin-cid bestippeld. Lengte 3 -r,i mm. In den herfst en in het eerste voor- 

 jaar in boletcn, mos, achter schors en aan nitvloeiende bi>ümsappcn. In bergstreken. Niet 

 iniandsch. In Westfalen (t^ctum Payk.) 



Plij'llodrepoidea Gaiiglb. 



Dit genus herinnert in habitus aan Phyllodrefa salie is. Het vierde sprietlid 

 is veel kleiner dan hei vijfde , van af het vijfde lid zijn de .sprieten duidelijk verdikt. 

 Kop onmiddelijk achter de oogen versmald en van achteren duidelijk ingesnoerd. Hals- 

 schild aan den zijrand, achter het midden, ingedrukt. Dek.^childen met gegroefde stippel- 

 lijnen. Schenen krachtig gedoomd. 



De eenige soort van dit genus leeft achter boomschors en komt in het aangrenzend 

 gebied voor. 



Pekzwart of pekbniin, de zijden van het lialsscliild en de schouders roodbniin; de eerste 4 

 sprietleedjcs en de pooten roodgeel. Kop tamelijk tijn en verspreid bestippeld, voor de 

 ocellen met twee korte, sclicevc indrnkken, tusschen de sprieten met twee diepere groefjes. 

 Halsschild nagenoeg dnbbel zoo breed als lang, aan de zijden afgerond, naar voren iets 

 meer versmald dan naar aciueren, met cenigszins stompe of nagenoeg rechte achterhoeken, 

 tamelijk lijn en cenigszins verspreid bestippeld, in 't midden niet zelden met twee groefjes, 

 aan de zijden naar de basis scheef ingedrukt. Dekschildcn ongeveer dubbel zoo lang als bet 

 halsschild, met 7 of 8 cenigszins schuine, groefacbtig verdiepte, vrij regelmatige stippel- 

 rijen, daartiisscben verspreid bestippeld. Achterlijf uiterst lijn en verspreid bestippeld. Lengte 

 31— 4 mm. Achter schors van eiken en dennen. Niet iniandsch. lïij Antwerpen, (crenata Grav.) 



Orochares Kraatz. 



Lichaam verlengd, cenigszins vlakgedrukt , on behaard. Bovenlip uitgerand , met 

 een vliezigen zoom in de uitranding. De linker voorkaak gewoon , de rechter met een 

 middentand. Eindlid der kaaktasters meer dan dubbel zoo lang als het derde. Sprieten 

 slank , naar het uiteinde zeer ïcieinig verdikt. De zijrand der dekschildcn , achter het 

 midden , in ecne sterke bocht bcnedenioaarts gericht. Schenen fijn gedoomd , het eerste 

 lid der achtertarsen weinig langer dan het tïueede. 



De eenige Europecsche soort komt in het aangrenzend gebied 'voor. 



Zwart, glanzig, de sprietwortel, een smalle randzoom van het halsschild, de dckschilden en 

 de pooten geelbruin. Kop en halsschild uiterst fijn gechagrineerd en zeer lijn verspreid-, 

 de dckschilden vrij sterk en dicht bestiiipeld en met llauwe aanduiding van langslijnen. 

 Kop met twee indrukken tusschen de oogen. Dckschilden rinni tweemaal zoo lang als het 

 halsschild, naar het uiteinde duidelijk verbreed. Lengte 3 — 3J mm. In het eerste voorjaar 

 onder mensclielijke uitwerpselen, in paardenmest, rottende plantenstolTen en op bloemen; 

 soms rondvliegende; vooral gedurende den winter, wanneer de sneeuw smelt. Niet inl. In 

 de Rijnin-ov. bij Cleef en Uüsseldorf; ook in België (angustata Er.) 



