356 VII. Staphylinidak. — loS. Philorinum. — Micralvm.ma. — 109. Xylodromus. 



108. Philoriiiuiii Kraal z. 



Lichaam tamelijk smal, platgedrukt , fijn behaard. Bovenlip uiteer ajid. Voorkaken 

 aan de binnenzijde angetand , de rechter veelal in 't midden van den buitenrand iets 

 iiit^q'cbogen. Eindlid der kaaktasters iets langer dan het voorafgaande lid. Schenen niet 

 Xedoornd , het eerste lid der achlertarsen even lang als de 3 7'ol.i^ende leedjes te zamcn. 



Van de 3 Eiiropeesche soorten komt i /;/ Nederland voor. 



Dc/.c soorc lierinncrt in voorUomen a.iii Pli yllo ei re pa vilis, docli is iccs grootcr en brccdur, 

 cenigszins platgcdniUi en lijn en vrij dielu grijs belin.arii. Bruinzvvart; tialsscliijd en ilel;- 

 scliikkn gewoonlijk donkerbruin, zeldzamer geclbriün; de sprietwortcl en pootcn roodgeel. 

 De bestippeling is dnidclijU en vrij diebt, op de dekscbilden hier en daar een weinig 

 rimpelig, op bet acliterlijl' uiterst Hjn. Halsschild naar voren en naar acbteren gelijkelijk 

 versmald. Dekscbilden veel langer dan liet balsscbild. Bij bet $ zijn de sprieten langer en 

 is het eindlid minder verlengd. Lengte li — 2!, mm. Deze soort leeft gewoonlijk in aantal 

 bijeen op bloemen van Ulex, Genista en Sa ro tbam n iis; vooral in bosscben. In 

 I.imbin'g bij Homheni, Juni; ook in Noord-Frankrijk bij Rijsscl, in België en in de 

 Rijnprov. in bet Zevengebcrgte. . . (snbpiibesccns Stepli., Imniile Er.) i. sordidum Stepb. 



Micraljinma Westwood. 



/)// genus is zeer in 't oog vallend door de zeer korte dekschildcn , welke den 

 metalhora.x nauivelijks overschrijden en iets korter dan het halsschild zijn. Ongevleu- 

 gcld. Kop met zeer kleine ocellen. Bovenlip breed uitgerand. ]''oor kaken kort, de linker 

 met gespleten top, aan de binnenzijde niet getand , de rechter met gewonen top, aan de 

 binnenzijde getand. Eindlid der kaaktasters 2J — 3 maal zoo lang als het voorafgaande 

 lid. Sprieten naar het uiteinde tamelijk verdikt. Achterlijf aan de zijden afgerond- 

 verbreed , naar het uiteinde toegespitst , nut breed opgerichte zijden. Dijen tamelijk 

 breed, de schenen niet gedoomd , de tarsen vrij kort, het eindlid ongeveer even lang als 

 de eerste 4 leedjes te zamen. — De ontwikkelingsgeschiedenis , levensivijze en anatomie 

 van M. marinum is door Laboulbène bekend geworden. 



De cenige Europeesche soort , ïvelke langs o?ize kust nog niet is aangetroffen , leeft 

 in aantal bijeen met Aepus tusschen Podurellen en Acaridcn in rotsspleten en naar het 

 schijnt ook aan steenen zeeiveringen onder sieenen en algen , die bij vloed onder water 

 staan. Zij werd aangetroffen langs de zeekust van Noord-Frankrijk , Groot- Brittannie 

 en Denemarken. 



Zwart, lijn geelachtig bebaard, weinig glanzig. Sprietwortcl en pooten donker roodbruin. 

 Ko|) en balsscbild fijn en verspreid bcstippeld. Halsschild kort hartvormig. Dekscliildcn 

 duidelijk korter dan het balsscbild, naar het uiteinde verbreed, lijn gecbagrineerd, ver- 

 spreid en eenigszins ruw bestippeld. Achterlijf zeer breed, ovaal, vrij dicht en lijn 

 bestippeld. De bestippeling en de lengte dev dekscbilden varieert een weinig. Het $ is 

 grooier en breedcr, met langere sprieten en breeder balsscbild. Lengte 2|— aj mm. Maart 

 tot September; o. a. bij Dinnkcrken (marinum Strocm) 



409. Xjiodroiims Heer. 



Lichaam langwerpig, smal, met parallele zijden , tamelijk vlak. Kop tnet goed 

 ontwikkelde , nagenoeg parallele slapen. Bovenlip in 't midden uitgerand Voorkaken 

 aan de binnenzijde ongeland. Eindlid der kaaktasters veel lafiger dan het voorlaatste 

 lid. Sprieten kort en dik , het tweede lid verdikt , even lang of iets langer dan het 

 derde, de voorlaatste leedjes verbreed. Dekschildcn veel langer dan het halsschild. 

 Achterlijf met nagenoeg parallele, breed opgerichte zijden. Schenen fijn en weinig 

 gedoomd , de eerste 4 leedjes der achlertarsen in lengte geleidelijk afnemend , het eind- 

 lid korter dan de eerste 4 leedjes te zamen. — De soorten van dit genus leven achter 

 boomschors , onder mos , afgevallen bladeren en allerlei plantenafval. 



Van de 6 l-'.uropecsche soorten komen 2 in Nederland en 2 in het aangrenzend 

 gebied voor. 



