VII. STAPHYI.lNinAE. - lOQ. X VI.OOROMUS. - I lO PlILOEONOMUS. 357 



I Sprieten taiiKlijl; slank, liet vieriic en vijWe spnctlicl niet lirecder ilan lang. Aclncrlijl 

 duitielijk Luxcilcr tlan liet lials.scliiUl. lioven/.ijdc glan/.ii; roüdgcel; tic Uop , eenc vlek mn 

 het scliiltlje en liet uiteinde van liet acliterlijl' berookt. Halsschild lijn en niet dicht hcstip- 

 peld, hier en daar nier eeiiige aanduiding van iijnc streepjes, met twee zeer onduidelijke 

 middciKToefjcs en stompe aclncrlioeken. Aciiierlijr uiterst lijn-, de dekscliilden iets grover 

 dan het halsschild hcstippeld, met geringe aanduiding van langsrijen. I. engte 2^—25 inni. 

 Onder dorre bladeren, mos en eikcnschors; in hosscheii. Niet inl. 1) In de Rijnprov. bij_ 



Clecf en Aken; in België bij Vcrviers ftestacciis Kr.) 



Minstens het vijfde sprietlid brecder dan lang - 



^ 11-ilsschild dicht bestippcld en duidelijk bebaard, weinig glanzig. Deze soort is zeer verwant 

 aan concinnus, doch iets ineer verlengd en over het geheele lichaam meer zichtbaar 

 "oudgeel behaard, doorgaans een weinig lichter gekleurd, llalss.hild iets minder breed, naarde 

 basis wat minder versmald. Dekscliilden zeer lijn en dicht-, iets rimpelig bestippeld, zonder 

 duidelijke streepjes aan het uiteinde. Achterlijl' uiterst dicht en zeer lijn bestippeld. Lengte 

 3__3' " iDiii. Terzelfder plaatse als concinnus, doch minder verbreid; o. a. gemeen bij 



Maastricht. Ook soins in rottende boicten (deplanatus Gylh.) 1. depressus Grav. 



Halsschild minder dicht bestippeld, weinig behaard of kaal, glanzig 3 



3 Zwart of bruinzwart, de sprieten, de zijden en de basis van het halsschild meer of minder, 

 de dekschilden, de zijden van het achterlijf en de pooten lichtrood; de dekschilden (mi 

 het schildje en aan het uiteinde iets berookt, soms nagenoeg geheel zwartachtig. Lichaam 

 langwerpig, ecnigszins platgedrukt. Halsschild met afgeronde zijden, naar de basis duidelijk 

 versn.ald, met stompe achterhoeken en twee ondnidelijke, soms nauwelijks zichtbare midden- 

 xrocveu. Dekschilden veel langer dan het halsschild, dicht en fijn, eeiiigszins lang^rlnlpellg 

 bestippeld, aan het uiteinde iets gestreept. Achterlijf uiterst lijn en zeer dicht bestippeld, 

 meer of minder duidelijk goudgeelachtig behaard. Onuitgeklcurde exeinidarcn zijn meer 

 roodachti". Lengte 2;— 3i- mm. Verbreid en niet zeldzaam; onder mos, boomschors, op 

 rottende ''vruchten, "in plantenafval, dakstroo, keldervuil, duiventillen, kippenhokken, 



tegen muren en op bloeiende S pi ra e a's 2. concinnus Marsh. 



Glanzif zwart, de sprieten pekbruin met liclitercn wortel en uiteinde of geheel zwartbniin; 

 de pooten lichtbruin of bniinrood. Kop grooter dan bij de andere soorten, evenals het 

 halsschild lijn en niet dicht bestippeld. Dekschilden veel meer verspreid bestippeld dan hij 

 concinnus, slechts aan het uiteinde iets langsrimpclig. Lengte 2I— 3i nuii. Deze soort 

 zou in gezelschap van Lasius fuliginosus leven. 11; zag een Belgisch exemplaar uit 

 Uoboken bij Antwerpen, in November onder aanspoelsel van de Schelde gevangen (ex coU. 

 Paul |. Roelofs) (ariiiiis Seidl.) (cephalotes Eppelsh.) 



110. Phloeonoimis Heer. 



Dit .i^eiiiis is naverwant aan P /i v / /o d r cp a , ii,h-/i onderscheiden doordat het 

 eindhd der achtcrtarsen veel langer is dan de 4 overi:ie , zeer korte lecdjes te zanten ; 

 ook is de bovenlip van voren recht af geknot en hei eindlid der kaaktasfers veel slanker 

 dan het voorafgaande lid. Lichaam smal en vlak. Kop breed met groote oogen , van 

 achteren halsvor'mig ingesnoerd. Mesosternum niet gekield. Schenen zeer zwak gedoomd. — 

 De larve van F. pus il lus is door Perris beschreven. — De soorten van dit genus leven 

 vooral achter boomschors. 



Van de 5 Europcesche soorten komen 2 in Nederland en 2 tn het aangrenzend 



gebied voor. 



1 Kop en halsschild duidelijk bestippeld - 



Kop en halsschild niet of zeer onduidelijk bestippeld, doch zeer dicht gechagrineerd, dof. 



(Sub-gen. Ph 1 oeon o m u s i.sp.) 3 



2 Zesde sprietlid van de volgende leedjes nauwelijks in breedte verschillend, de sprictknotszeer 



scherp afgescheiden en vrij lang bewiniperd. Kop tamelijk breed, naar voren weinig versmald. 

 De randen van het achterlijf sterk opgebogen (Sub-gen. X y I o s t i b a Gaiiglb.). Deze soort heelt 

 den habitus van pi anus, doch is veel grooter, pckzwart of pekbrum, glanzig, de eerste 5 

 sprietleedjes en de pooten roodgeel. Halsschild veelal met roodachtige randen, de dekschilden 

 veelal met geelbruine schouders of over een grooter gedeelte van de basis geelbruin, soms 

 op eene zwartachtige topvlek na, geelbruin, het achterlijf meestal aan het uiteinde, soms 

 •réheel roodbruin. Kop met vier <iiepc groefjes. Halsschild tamelijk Ineed , doch smaller dar. 



Ili-ik.1 .11 Xuuldüq. u|.B.i;cM-ii .•xrmi.laicii van Ak-k suorl l.rliuon-ii lul Ha|ial;! 



