35S VII. Staphylinidae. — iio. Phloeonomus. — iii. Omalium. 



(ie dekscliiUlcn, naar de basis u-cinig versmald, met rctlitc acliterliocken , lljii en cenigs/.iiis 

 verspreid bestippeld, cip liet midden met twee opiiervlakUige lansjsindrnkkcn. Dekseliilden 

 tweemaal zoo lang als het lialsscliild, zeer dicht en vrij sterk bestippeld. Lengte 3 — 35 

 mm. Achter boomschors en op Sorbns aiiciiparia. Niet inlandscli. In lielgië bij Luik 

 en Verviers; ook in Westl'alen (mon ili corn is Gylli.) 



Zesde sprictlid duidelijk smaller dan de volgende Icedjes, de sprietknots minder scherp al'ge- 

 sclieiden, gewoon bewiniperd. Kop breed en kort, met zeer breed, vlak voorhool'd (SÜb- 

 gen. Phloeostiba '1'luinis.). Lichaam vlak en smal, zwart ofzwartbniin , eenigszins glanzig, 

 tamelijk lijn en niet zeer diclu-, op het achterlijf zeer lijn bestip|ield. Sprictwortel, pooten 

 en meer of minder de dekseliilden over het iniddcn roodachtig. Halsschild bijna dubbel 

 zoo breed als lang, met stompe achterhoeken, ecne ondnidelijke middcllijn en veelal 

 nog aan weerszijden met een zeer ondiiidelijken langsindnd;. Dekseliilden weinig of niet 

 brceder, doch veel langer dan liet halsschild. Lengte 2J — 2j mm. Achter boomschors 

 en tnsschen cikenplankcn, in bosschen. Zeldzaam; bij Arnhem, Winterswijk en Heerlen 

 (Limburg); ook in Relgië bij Lnik, Leuven, Vcrvicrs en in de Rijiiprov. bij Crefeld en 

 Diisseldorf "... 1. planus Payk. 



3 De zijden van liet halsschild achter het midden lioekig verbreed. Dekseliilden diclit en duidelijk, 

 eenigszins ruw rimpelig bestippeld, veel grover dan kop en halsschild. Lichaam donkerliruin, 

 de dekseliilden veelal lichter; soms geheel geelbruin, met iets donkeren kop. Pooten rood- 

 geel. De kleinste soort van het genus; navcrwaiit aan pusiUns, doch korter, breeder en 

 veel doller. Sprieten zeer kort. Halsschild met 4 zeer groote, diepe groeven. Dekseliilden 

 veel langer dan het halsschild. Lengte i-t-ij mm. Achter eikenschors; ook tnsschen eiken- 

 planken, in bosschen. Niet inlandsch. In de Belgische prov. Brabant en bij Mons; in de 

 Rijnprov. bij Crefeld, Diisseldorf en Elberfeld (minimus Er.) 



De zijden van het halsschild meer afgerond en naar de basis versmald. Dckschilden lijn ge- 

 chagrineerd en zeer lijn en verspreid bestippeld. Lichaam zeer platgedrukt, lichter of don- 

 kerder roodbruin, minder dof dan bij mini mus, het achterlijf iets glanzig. Kop en 

 gewoonlijk het uiteinde der dekseliilden meer zwartachtig. Sprieten, behalve veelal het uit- 

 einde, de randen der acliterlijfsringen en de pooten geelachtig. Halsschild met twee die|)e 

 langsgroefjes op het midden, twee diepe randindrukken en een ondiiidelijken kleineren 

 indruk van voren. Dekschilden veel langer dan het halsschild. Lengte i^ — 2 mm. Gemeen 

 achter dennenschors 2. pusillus Grav. 



111. Oinaliuui Gravenh. 



Lichaam hiuf^wcrpig en i'lak. Kop vcc/ smaller dan hef halsschild , van achlcrcn 

 halsTormi;^ in^esnocrd , voorhoofd hoven de oogcn zonder verheven lan,!^slijst. Bovenlip 

 aan den voorrand vliezi^if, gewoonlijk in V midden mtgerand. Voor kaken kort, de 

 linker gewoon^ de rechter mei een kleinen tand in 't midden van den binnenrand. 

 Sprieten naar het uiteinde geleidelijk verdikt. Halsschild met gaven zijrand. Meso- 

 sternum gekield. Schenen zeer fijn gedoomd. Eindlid der achtertarsen even lang als- of 

 langer dan de eerste 4 leedjcs te zamen. — De soorten van dit genus leven achter 

 boomschors , m rottende paddestoelen , aan uitvloeiende boomsappen , onder mos en in plan - 

 tenaf'oal , zeldzamer op bloemen. 



Van de 24 Europeesche soorten komen 8 /;/ Nederland en 3 /// het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 Slapen kort, veel korter dan de langsdoorsnede der oogen 2 



Slapen even lang of nagenoeg even lang als de langsdoorsnede der oogen 10 



2 Ilalsgedeelte van den kop verspreid en zeer lijn bestippeld 3 



Halsgedeelte van den kop meer of minder dicht- en veel duidelijker bestippeld 5 



3 Sprieten donker met roodaclitigen wortel. Dekseliilden hoogstens aan liet uiteinde iets rimncli;; 



bestippeld ^ 4 



Sprieten geheel roodachtig. Dekseliilden dicht en gml-rinipelig-, naar het uiteinde iets lijner 

 bestippeld, meer dan tweemaal zoo lang als het halsschild. Deze soort komt in habitus en 

 grootte met rivulare overeen, doch onderscheidt zich door de kortere, geheel roodachtige 

 sprieten en de langere, dicht rimpelige dekseliilden. Het lialsgedeelte en de achterhoeken 

 van het lialvschild zijn dof en onduidelijk bestippeld (bij rivnlarc daarentegen glanzig en 

 sterk besiippeld). In vele opzichten nadert deze soort aan riparinm, doch onderscheidt 

 zich eveneens door de kortere, geheel roodachtige sprieten en de rimpelig bestippelde 



