VII. Stai'hylinidak. — III. Omalium. 359 



dukscliildcii. l)c kluiir licr Imvcnzijdc koim inci dit van hic v iii scu 1 11 111 overucii, rocst- 

 klcurig-pcUbniin, tamelijk gkanzig; ile omtrek van liet halsschiUl en ilc scliomicrs, liet uiteinde 

 en de zijden der dckseliildeii, alsook liet uiteinde en de zijranden van liet iets donkerder 

 achterlijf, lichter gekleurd. Kop met twee evenwijdige lungsgrocvcn. Halsschild duidelijk 

 lireeder dan lang, een weinig voor het midden het breedst, iets meer verspreid bcstippcid 

 dan de kop, niet twee dollere, iets grover bestippeldc langsgrucvcn op het midden en aan 

 weerszijden met eenc diepere zijgroef. Schildje dof. Achterlijf dof, zeer onduidelijk bestip- 

 peld. Lengte 3J— 3i- mm. Deze, alleen uit de omstreken van Londen bekende soort werd 

 door den beer A'. Kempcrs in drie exemplaren op Texel gevangen . . i. rugulipenne Kye. 



4 Kop en halsschild tamelijk fijn en vcrs|ueid-, de dekschildcn veelfijner en tamelijk wijd uiteen-, 



naar het uiteinde eenigszins rimpelig bcstippeld. Kop zwart , balssclüld en deksciniden rood- 

 bruinachtig, met lichtere schouders en licliteren toprand. Achterlijf bruinachtig, veelal de 

 randen, zoo ook de sprietwortel en de |)ootcn rood. Halsschild naar voren minder versmald, 

 met iets meer van elkaar staande, niet zeer diepe middengroefjes. Lengte sj — 4 mm. Langs 

 de zeekust onder zeewier. Niet inlandsch. Zij zon op Norderney gevangen zijn. 



(fucicola Kr.) (lae v i uscn I u m Gylh.) 



Kop en halsschild vrij sterk-, de dekschilden tamelijk grof en dicht besti|ipeld. Deze soort 

 gelijkt zeer op rivniare, de sprieten zijn iets langer, geelachtig, behalve de bruine knots. 

 Kop minder glanzig, fijner en meer verspreid bestippeld. Halsschild naar voren en naar 

 achteren minder versmald, fijner bestippeld, niet minder uitstekende achterhoeken en minder 

 afgeronde voorboeken , en met dichter bijeenstaande middengroefjes, welke minder diep zijn 

 dan de zijgroefjes. Dekschilden veel minder diep bestippeld, aan den roodgeranden top iets 

 rimpelig, met eenigszins scheef afgesneden buitenhoeken. Lengte 3 ~%\ mm. Niet zeldzaam 

 langs de stranden en op zeeklei onder wieren, steenen en in de eierklompcn van Bticcinum. 



2. riparium Thonis. 



5 Kop matig dicht bestippeld 6 



Kop uiterst dicbt rimpelig bestippeld, eenigszins dof. De dekschilden langs de zijden en aan 

 het uiteinde eenigszins opgericht. Deze soort heeft den habitus en de kleur van riviilarc, 

 doch is kleiner. Halsschild sterk en rimpelig bcsti[)peld; de middengroeven en de zijden 

 diep ingedrukt. Dekschilden zwart- of bruinachtig, grof, dicht en rimpelig bestippeld. 

 Onuitgeklenrde exemplaren zijn roodachtig, de kop en soms ook bet achterlijf donkerder; 

 ook zijn de sprieten grootendcels roodachtig. Deze onuitgekleurde exemplaren gelijken 

 eenigszins op Allardii, doch zijn dadelijk te ondersclieiden door de zeer grove bestip|>cling 

 van den kop. Lengte 2^ — 3 mm. Vrij gemeen onder steenen, tusscben rottende bladeren, 

 in mest en plantenafval 7. caesum Grav. 



6 Kop en halsschild tusscben de stifipels zeer fijn rimpelig. Deze soort gelijkt zeer op caesum, 



doch is veel fijner bestippeld. Donkerbruin, niet sterk glanzig. Kop zwartachtig, de sprieten, 

 behalve de bruinachtige knots, de zijden en de basis van het halsschild, de schouders en 

 de zijranden van bet achterlijf roodgeel. Het voorhoofd grootendcels onbestippcld. Hals- 

 schild slechts iets brceder dan lang, naar de basis weinig versmald, met rechte achterhoeken, 

 twee diepe, dicht aaneenstaande middengroefjes en met een breeden , diejien zijindruk, 

 tamelijk fijn en dicbt bestippeld. Dekschilden van voren dicht en sterk-, naar het uiteinde 

 fijner en duidelijk in rimpelige streepjes bestippeld. Achterlijf zeer fijn en dicht bestippeld. 

 Lengte 25— 2J mm. In mest, i>laiitenafval en dorre bladeren. Den Haag, Rotterdam, Roer- 

 mond en Amsterdam, Sept., in aantal 3. Allardii Fairm. & liris. 



Kop en halsschild tiisschen de stippels glad 7 



7 Lichaam 3—4 mm. lang 8 



Lichaam i^ — 2^ mm. lang 9 



8 Lichaam zwart, bet voorlijf sterk glanzig. Dekschilden roodbruin of bruin; de sprietwortel, scliou- 



ders en pooten geelachtig; de randen der achterlijfsringen en bet uiteinde van het acliterlijf 

 veelal roodachtig. Kop met 4 groefjes en vrij sterk bestippeld. Halsschild met rechte achter- 

 hoeken, twee dicht bijeenstaande middengroefjes, welke den voorrand bereiken, en een 

 tamelijk diepen zijindruk. Dekschilden brceder dan en tweemaal zoo lang als het bals- 

 schild, sterk, dicht en eenigszins rimpelig bestippeld, aan bet uiteinde recht afgesneden , met 

 afgeronde buiten-topbocken. Lengte si — 3^ mm. Zeer gemeen in rottende plantenstolTen, als 

 koolstronken, paddestoelen, onder dorre bladeren en in drogen mest. . . 4. rivulare Payk. 



In habitus en kleur zeer gelijkemle op rivulare, doch onderscheiden doordat de voorlaatste 

 leedjes der gewoonlijk geheel roodachtige sprieten duidelijk breeder zijn; zelden is het uit- 

 einde der sprieten iets donkerder. Kop en halsschild fijner en veel dichter bestippeld. Hals- 

 schild naar voren en naar achteren meer gelijkelijk versmald, met minder afgeronde zijden , 

 meer rechte achterhoeken en kortere, breedere, dichter bijeenstaande middengroefjes. Dek- 

 schilden minder glanzig, dichter dan bij rivulare en naar het uiteinde eenigszins rimpelig 



