360 VII. StAI'HYLINIDAE. — III. OmaLIUM. — 112. Phvllodrepa. 



ticstipptld. Lengte 3.; — 35 111111. Niet iiihuuiscti. In West-Duitsclibnd, o. a. bij Elberlcld, en 

 in Engeland ... (imiire.s.sum Kr.) (^.se p ten tri on is Thoms.) 



y Ilals.scliild breed, aan de zijden gelijkmatig algerund, met .stompe aeluerboel;en , vrij krachtig 

 en dicbt bestippcld, met twee opiiervlakkige langsindrukkcn op bet midden. Deksebilden 

 dubbel zoo lang aks bet lial.s.seliiUl , krachtig en diclit be.stippeld, niet ol' .slechts zeer zwak 

 gerimpeld. Kop tamelijk sterk- en vrij dicbt bestippcid, op den schedel met twee korte, 

 gebogen langsstreeiijes. Achterlijl' uiterst lijn gecbagrineerd en daardoor dol', zeer lijn en 

 verspreid bcstippeld. Zwart, kop en halsschild glanzig, de deksebilden bruin, de .sprieten 

 geheel ol' minstens aan den wortel en het uiteinde donker, de pooten roodgeel. Lengte 

 2^ — 2i mm. Verbreid, onder aas, in rottende paddestoelen, vergane jilantcn, veelal met 

 riviilare; soms op bloemen 5. oxyacanthae Grav. 



Halsschild smaller, nanr achteren in 't oog vallend incer versmald , met diepere langsindrukkcn. 

 Kop en halsschild lijiier bestippcid. Deksebilden iels korter en veel meer rimpelig besti|)peld. 

 Zwart, de lijnere sprieten naar den wortel iets roodhruinachtig. Overigens o|) oxyacanthae 

 gelijkend, doch veel kleiner. Lengte 1 .; — 2 mm. Zeer zeldzaam onder plantenal'val en in 

 rottende Agarici. Den Haag 6. exiguum Gylli. 



10 Ko|) tamelijk verspreid bcstippeld. Schildje met eenigc diepe stippels. Lichter ol' donkerder 

 liriiiiirood, de kop zwart, het midden van bet halsschild, om bet schildje en bet midden 

 der tergiten gewoonlijk bruinachtig; de sprieten, tasters en jiooten roodgeel. Kop tussehen 

 de siirieten aan weerszijden met een tamelijk breeden, zwakken langsindriik, op den schedel 

 met twee diepe langsgroevcn. Ilnl.sschild breed, naar voren iets afgerüiid-vcrsmald, op het 

 midden met twee tamelijk ver van elkaar verwijderde langsindrukkcn, vrij sterk en ver- 

 spreid bestip])cld. Deksebilden nauwelijks dubbel zoo lang als bet halsschild, zeer grof' en 

 dicht-, min ol' meer rimpelig bcstippeld. Achterlijl' zeer lijn gecbagrineerd, weinig glanzig, 

 bijna niet merkbaar bcstippeld. Lengte 4 — 5 mm. In bommcinestcn en ook aan den ingang 

 van grotten. In Westfalen (validum Kraatz) 



Kop zeer dicht bestippcid. Schildje glad. Naverwantaan cacsum, de kop kleiner; het halsschild 

 iets smaller en glanziger, met zeer diep ingedrukte zijden, zeer diepe, dicht tegen elkaar 

 staande middengroeljes, veel iijiier bcstippeld. Deksebilden veel brecder, korter, minder 

 dicht- en niet rimpelig bestippcid. De tergiten bijna niet zichtbaar gecbagrineerd, sterk 

 glanzig en onbcstippcid. Lengte 2;— 3! mm. Verbreid, in vochtig mos, ouder drogen mest, 

 in aansiioclsel en keldervuil (t'ossulatum Er.) 8. excavatuni .Steph. 



112. Phyllodrepa Thoms. 



Lichaaiii min of meer ^s^cstickf , met paiallele zijden. Bp'eenlip van voren nit^e- 

 rand. Voor ka ken korf , de linker aan de binnenzijde ongetand , de rechter aan de bin- 

 nenzijde met een klein tandje Eindlid der kaaktasters 2 tot ymaal zoo lang en aan 

 de basis even dik als liet voorlaatste lid. Sprieten kort, de eerste twee Iccdjes verdikt , 

 het zevende tot tiende breed. Mesosterniim niet gekield. Schenen Jijn- of niet gedoomd ; 

 de achtertarsen langer dan de halve achterschencn , het eindlid niet of slechts zeer 

 weinig langer dan de eerste 4 leed/es te zamen. — De ecnigszins tivijfelachtige larve 

 en de f of van vil is zijn door Per ris beschreven. — De soorten van dit genus leven 

 of bloemen, onder mos, achter boomschors en in paddestoelen. 



Van de 15 lüiropeesche soorten komen 7 in Nederland en 3 in het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 VoorhooUl vlak gewelld, weinig boven de iiogen verbeven; tussehen de sprieten, aan weers- 

 zijden, met ccn diiidelijken indruk 2 



Voorbool'd boog boven de oogeu verbeven, van hoven vlak; tiisscbeii de sprieten, aan 

 weerszijden, met een zeer zwakkeu ol ondiiidclijkcn indruk (Sub-gen. Hypopycna Rey). 

 Geelrood, tamelijk glanzig, bet uiteinde van het' achterlij 1' berookt. Kop,' balssciiild en eene 

 scutellairvlek soms iets bruinachtig. Sprieten lichtrood, krachtig ontwikkeld, geleidelijk 

 iiaiir het uiteinde knotsvormig verdikt, vrij lang behaard. Pooten meer gcelaelitig. Hals- 

 schild naar aciitercn versmald, met rechte achterhoeken, op het midden met twee ondui- 

 delijke indrukken, voorts met een diepen randhidruk; welke zich min ol' meer op de basis 

 voortzet; vrij dicht en lijn bestippcid. Deksebilden veel langer dan bet halsschild, dicht en 

 bier en daar in onduidelijke langsrijen bestip|)eld. Achterlijf uiterst lijn bcstippeld. Lengte 

 2 mm. Onder mos, stukken hout en acliier .schors; in hoscbrijke streken. Niet inlandscli. 

 Zij zou bij Hamburg gevangen zijn (riil'ula Er.) 



