VII. StAPIIVI.INIDAK. - 112. I'IIYI.LODRKPA. 361 



2 Sclicilcl met uvcc diiiilclijkc grocrjcs ol'vcrdiLinu, .schuin siaandcsircciijcs (,Siili-i;cii. Pliyllo- 



drcpa i.S|).) .......•', 



Sclicdcl zoiuicr i;rocfjcs vóór de occllcu e, 



3 Bovenzijde v;iii liet licliaaiii gelicel zwart cif pekbruiii 4 



Licliaiiin liclitrcind, tnniclijU glanzig; de kop, eeiie vlek aan lici uiteinde van elk der dek- 

 .scliilden en liet voorlaatste tergiet min ol'ineer Ijruin.iclitig, de pooten iets meer geelniod. Ko|) 

 en lial.sscliild eenigszins verspreid en vrij sterk bcstippeld. HalsseliiUl tu.sschen de stippels 

 lijn geeliagriueerd, uiet reihte acliterhuekcn en met twee zeer iip|icrvlakkige middeugnicrjcs. 

 Dckscliilden veel langer dan het halsschild, kraeluig-, liier en daar in laugsrijeu hestippeld, 

 en met enkele, onduidelijke langssirepen , zonder dwarsrimpcls. Achterlijf uiterst lijn hcstip- 

 lield. Lengte 3i— 35 mm. In lioleten, achter beukenschors en soms op appelbloescm. Niet 

 inlandsch. In de Rijnprov. bij Elberleld (brunnea Payk.) (me I a u occ pliala I''.) 



4 De krachtige liestipptling der dekschilden gedeeltelijk in verdie|)te langssirepen, de stippels 



niet door langs- of du'arsrim]iels verbonden. Lichaam zwartachtig, halsschild en dekschilden 

 meer pekbruin, de randen van het halsschild en van het achterlijf' iets lichter. Sprietwonel 

 en pootcn gecirood, de sprieten naar het uiteinde of slechts in "het midden iets donkerder. 

 Halsschild met vrij duidelijke middengrocven, tiisschen de bestippeling lijn gcchagrineerd. 

 Dekschilden veel langer dan het halsschild; de tnsschcnrniniten der langsstrepen hier en 

 daar iets gewelfd. Achterlijf zeer lijn en verspreid bestippeld. Lengte 34 — 4 mm. Op 

 bloeienden meidoorn, souis in mos; ook in den zonneschijn rondvliegend; in boschrijke 

 streken. Zeer zeldzaam; Arnhem, Hnissen, den Haag, Maarsbergen, Leiden, den Bosch en 



Roermond '...." i. salicis Cylh. 



De lijnere, dichtere bestippeling der dekschilden slechts hier en daar onduidelijk in strepen 

 aangeduid, de stippels ireer of minder door langs- en dwarsrimpcls verbonden 5 



5 Kop en halsschild tnsschen de bestippeling bijna glad, met den microscoop bezien, hier en daar 



uiterst lijn gechagrincerd. Dekschilden evenals het halsschild matig sterk- en eenigszins ver- 

 spreid bestippeld. Bovenzijde glanzig zwart; de pooten geelrood,' de dijen soms bruinachtig. 

 Sprieten in den regel zwart, naar het uiteinde niet zelden roodbruin; soms is ook het derde 

 en eierde lid bruinrood of zijn de sprieten geheel roodgeel Qmaailiconic Heer). Achterlijf 

 weinig glanzig, zeer lijn en verspreid bestippeld. Lengte 3è— 4Ï mm. Niet zelden op allerlei 

 bloeiende iilanten als: Crataegus, Spiraea, Sarothamnus, Primula enz. 



2. floralis Payk. 

 Kop en lialsscliild tusschen de bestippeling gewoonlijk duidelijk gechagrincerd. Halsschild 

 krachtiger bcstippeld dan hij floralis; dekschilden grof-langsriinpeHg bestippeld. Bovenzijde 

 zwart, de zijden en gewoonlijk ook de achterrand van het halsschild, benevens de schouders 

 der dekschilclen, roodbruin. Sprietwortcl , tasters en pooten geelrood; soms de sprieten geheel 

 geelrood. Deze soort, welke iets kleiner is dan flora lis, zou volgens Fativel slechts een 

 vorm van deze zijn, met overgangen. Lengtes 3; mm. Veel zeldzamer. Maastricht, Cnyk, 

 NijUerk en Doetinchem; ook op het eiland Borkiim (atra Heer.) 3. nigra Grav. 



6 Halsschild aan de zijden afgerond, slechts voor de basis zwak hitgcbogen Trochanrers en het 



zesde sterniet bij het ^ gewoon (Sub-gen. Dropephylla Rey) 7 



Halsschild in 't midden van de zijden iets stomiihoekig, van daar naar voren geleidelijk alge- 

 rond, naar achteren iets versmald en tiitgebogen. Trochanters der achterpooten bij het ^ 

 bidteugewoon sterk ontwikkeld, driehoekig-bijlvormig. Het zesde sterniet bij het $ met 

 twee lange tandjes en daarvoor diep half-cirkelvormi"g ingedridtt (Sub-gen. Il'a |)al a raca 

 ïlioms.). Lichaam tamelijk breed en vrij sterk gewelfd', lichter of donkci'der vuil roodbruin , 

 de kop, de randen en het uiteinde der dekschilden, alsook het midden van het achterlijf, 

 meer bruinachtig. Voorlijf vrij sterk en dicht-, achterlijf uiterst lijn bestippeld. Dekschilden 

 bijna tweemaal zoo lang als het halsschild. Lengte 2^— 2^ mm. Achter boomschors, onder 

 plantenafval en in bolcten. Zeer zeldzaam; Roozendaal bij Arnhem, Nootdorp, Berkel en 

 Grebbe; ook in België, in de Pvijnprov. bij Aken en Diissèldorf en in Oldenbnrg. 



7- pygmaea Gylli. 



7 Lichaam iets meer gedrongen en eenigszins gevvelld, met minder iiarallele zijden , sterk glanzig. 



Achterlijf iets breeder dan het halsschild. liovenzijdc rood, de kop, de naad of een groot 

 gedeelte der dekschilden, behalve eei.e meer of minder ontwikkelde schoudervick, en het 

 uiteinde van het achterlijf meer of minder nitgebrcid zwart. Sprietwortcl en pooien, veelal 

 de gehcele sprieten, geelachtig. Voorlijf vrij sterk en dicht-, de dekschilden vrij regelmatig 

 of slechts iets verward in krachtige rijen bcsti|ipeld; achterlijf zeer lijn besti|'>peld. Hals- 

 schild met onduidelijke niiddeugroefjes. Dekscliilden veel langer dan het halsschild. Lengte 

 -l—'l '"'"• Niet zeldzaam achter boomschors, onder mos op daken, in holeten, kcldervinl, 



tegen muren en s<m]s op bloeiende Crataegus (lucida Er.) 4. ioptera Stcph. 



Lichaam met meer |)arallcle zijden, tamelijk vlakgcdridit eu minder sterk glanzig 8 



