302 VII. SlAPIlYLINIIIAE. — 112. PhYLLUURKI'A. — II3 ACROLOCHA. 



8 Aclitcrlijl' weinig of niet breedcr dan liet lialsschild, niet panillele zijden. Ilalsscliild met onciicpe 



indriild<cn. liovenzijde roodgeel, slechts aan liet uiteinde van liet aclucrlijl' iets donkerder. 

 Kop en lialsscliild laniclijlc verspreid en sterU-, de dcUscliilden grot' en eenigszins rimpelig 

 en in rijen liesuiipeld. Aclncrlijf lijn bcsti|ipeld. lialsschild eenigszins vierhoekig, aan de 

 zijden iets afgerond. Lengte 2j mm. Achter schors van oude dennen, vooral in bergstreken. 



Niet inlandscli. In de Rijnprov. bij Aken (linearis Zctterst.) 



Achterlijf duidelijk breeder dan het lialsschild, meer ovaal 9 



9 Bovenzijde zwartaclitig of zvvartbruin, de sprieten alleen aan den wortel geelrood; de dck- 



schildcn soms, zeldzamer nok het lialsscliild bruinachtig. Onuitgeklenrde exemplaren {Hicr'ii 

 lieer, iibsoleta Rcy) zijn grootcndeels bruingeel, l'ooten geelrood. Kop, lialsschild en 

 dekschilden tamelijk lijn en dicht-, op de dekschilden eenigszins in rijen bestippeld. Hals- 

 schild aan de zijden iets hoekig, niet llanw aangeduide langsgroeven. Lengte 2 — a'. mm. 

 Achter boomschors, onder mos, zeldzamer op bloemen. Zeer zeldzaam; bij Doorn en Maars- 

 bergen. In België bij Verviers; ook in Westfalcn 5. vilU Er. 



Bovenzijde geelbruin of geelrood, kop en achterlijf zwartachtig, het midden van het halsschild 

 en het uiteinde der dekschilden gewoonlijk iets berookt. Sprieten en pootcn geelachtig, 

 de sprieten veelal naar het uiteinde iets berookt. Het voorlijf is sterker en iets minder 

 dicht bestippeld dan bij vil is, op de dckscliilden met flauwe aanduiding van stiiipclrijen. 

 lialsschild aan de zijden volkomen afgerond, nagenoeg zonder middeugroeven. Dekschilden 

 ongeveer tweemaal zoo lang als bet lialsschild. Overigens herinnert deze soort aan ioptera 

 en Xylodronius tcstaceus. Lengte 2j— 2j mui. Achter boomschors en in mos. Zeer 

 zeldzaam; bij Arnhem en Loosduinen. In de Rijnprov. bij Cleef. 



(hieinale Fuss) 6. gracilicornis Fairni. 



113. Acroloclia Thoms. 



£)if ,i,'cii!/s onderscheidt zich va?i Phyllodrcpa door den meer gedrongen , aan 

 Anthobiuin herinnerenden vorm, door de c^ Zedige , scherp afgescheiden spriclknots , 

 de zeer dunne basis van hei derde sprietlid en door de kortere achtcrtarscn , ttjclkc 

 slechts even lang zijn als de halve schenen. Het eindlid der achtertarscn is iets langer 

 dan de eerste 4 leedjes te zamen. --- De soorten van dit genus leven in fungi, drogen 

 mest en onder rottende plantenstoffen. 



Van de 3 F.uropeesche soorten komen 2 in Nederland en i //; het aangrenzend 

 gebied voor. 



i Dekschilden niet lijne, eenigszins onregelmatige stippellijnen; daartusschen met lijnc dwars- 

 rinipels. Halsschild duidelijk bestippeld. Bovenzijde zwart, tamelijk glanzig; dekschilden 



zwart of donkerbruin 2 



Dekschilden met zeer duidelijke, regelmatige stippellijnen; daartusschen lijn maar duidelijk-, 

 langs de zijden eenigszins dwarsrinipclig gechagrineerd , doch niet met dwarsrimpels. Halsschild 

 lijner bestippeld en bovendien lijn rimpelig, soms met llauwe aanduiding van eene midden- 

 groef. Lichaam pekzwart, weinig glanzig; de sprieten, behalve de donkere knots, liet hals- 

 schild langs de zijden en veelal op het midden, de dekschilden, de pootcn en het uiteinde 

 van het achterlijf geelachtig-roodbruin. Dekscliilden tweemaal zoo lang als het halsschild. 

 Deze soort lieeft eenigszins het voorkoinen van Anthobium torquatum. Lengte 2J—2J 

 min. In .Agarici. Niet inlandsch. In Duitschland o. a. bij Hamburg en Elherfeld. 



fa m a b i 1 i s Heer") 



2 Halsschild niet twee ondiepe laugsindrukken in het midden, niet netsgewijze gerimpeld tusschen 

 de bestippeliug. De sprietwortel, behalve het tweede lid, benevens de pooten roodbruinaclitig. 

 Bovenzijde zwart; onuitgekleurde exemplaren <nidcrsclieiden zich van sulciilus door de 

 meer langvverpig-ovale gedaante. Kop aan weerszijden duidelijk gegroefd, evenals het hals- 

 schild vrij sterk bestippeld. Halsschild aan den zijrand tamelijk breed-, doch niet diep inge- 

 drukt. Deze snort lierinnert in vuorkomen zeer aan Proteinus brach y p t e r us. Bij het ^ 

 zijn de voortarsen verbreed en is het zesde steniiet aan de basis van twee langsplooien voor- 

 zien. Lengte ij — 2 mm. In plaiitenafval en onder drogen koemest. Zeldzaam; INIiddeUnirg, 

 Breda, Tiel, Rotterdam, Zierikzee en .Arnlieni; ook in België en in de Rijnprov. 1. striata C.rav. 



Ilalsscliihl zonder laugsindrukken, slechts met eene zwak aaugeduide iniddengroef; tussclien de 

 hesiippelin;', duidelijk netsgewijze gerimpeld. De sprietwortel , belialve het tweede lid, benevens 

 de po'Uen tdodgeel. Lichaam zwart of zwarihniin, het lialsscliild soms pekbruin, de dek- 

 scliilden meestal riKidbruinachtig; ook de zesde achterlijfsriiig en het uiteinde van het achter- 

 lijf licht roodliruin. Kop zonder indrukken, evenals het halsschild veel lijner en dichter 

 bestippehl dan bij sttiala. Halsschild kurter, meer gewelld, met meer afgeronde zijdenen 



