vin. MiCKorEPLioAE. — I. MiCRoi'EPLUS. 369 



op liL't gcwcimc iiiiiliiL-ii en biiiiicii ilc sterk 0|iij;cricluc zijden met niitvorniige groeven. De ilck- 

 scliiliien, welke ilc eerste ilrie tergitcn lieilekken, vertooncn een sehcrpkantig opgcriclitcn naadnuul , 

 een seher|iknntig iipgcricliten rand der epiplcnren en zijn bovendien van eenige langsrlblicn voorzien. 

 De vleugels zijn volgens /vojjiv ovaal, nagenoeg alleen nit liet volkomen pigment- en aderlooze 

 topgcdccltc bestaande', waarbij bet basaalgedeelie als een rudimentair aanhangsel aanwezig is; liet 

 gewricht is gewoon; de aderen zijn rudimentair en de adnerrand van vrij lange winiperliaren voor- 

 zien. Achterlij f kort en breed, naar liet uiteinde toegespitst, niet breed opgericlne zijden; de ringen 

 zijn nagenoeg even vast aaneen verbonden als bij de P selapli ida e; de eerste 4 onbedekte tergiien 

 aan de basis met 4 van elkaar gescheiden, vierhoekige dwarsgroeven. Sterniten aan de basis dwars 

 gegroefd, het zesde sterniet bij het ^ aan het uiteinde uitgerand. De buikplaat van den tweeden 

 achterlij Isring ontbreekt; het eerste sterniet vormt tnsschcn de achtercoxae eene brecde, van voren 

 afgeknottc voortzetting. Het inesosternum vertoont gewoonlijk drie ruitvormige groeven; het mcta- 

 stcrnum is groot, door groeven en nitliollinacn zeer oneiVen. Pooten kort en dun. De coxae zijn 

 klein en steken nauwelijks uit; de voorcoxae zijn cyliiidervormig, de middelcoxae kegelvormig-ovaal 

 en staan ver van elkaar verwijderd, de achtercoxae zeer kort, in de breedte kegelvormig en eveneens 

 ver van elkaar verwijderd. Trochanters der achterpooten groot, minstens J zoo lang als de achter- 

 dijen. Tarsen kort, :,-lcdig, de eerste twee leedjes kort, het eindlid twee- of driemaal zoo lang als 

 de eerste twee leedjes te zamen. 



De zeer eigenaardig gevormde larve, welke in 't oog valt door de sterk ontwikkelde, geheel 

 verhoonide, in zijstukken tiitgetrokken rugschilden van thorax en achterlijf, komt veel overeen niet 

 die van sommige S ta ph y lin i da e (Sy n toini u ni), herinnert ook aan sommige Sil])hiden- 

 larveii, doch wijkt meer af van die der Nitidnlidae, waartoe Luhbock dit genus eerder ilan bij 

 de Sta pil ylin idae rekent. Fativel en Gaiiglbiuicr bescbouwcn de M ie ro p e p I i dae als eene 

 ouderfamilie van de Stapliy lin idae. 



Deze iamilic is slechts door een enkel genus in Europa vertegenwoordigd. 



1. Microiieplus Latr. 



£)i- sfloitoi -rail dit genus leven in aantal bijeen in vuilnis , aanspoelscl en seliim- 

 melende plantenstoflen. Zij vliegen veelal rond na zonsondergang. — De larve van 

 M. staphyl in o i de s is door Liibbock beschreven. 



Van 'de 12 Eiiropeesehe soorten komen 3 /;/ Nederland en 3 in het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 Ttisscbenruimten der langsribbcn op de dekschildeu krachtig bcstippeld 2 



Tusschcnruimten der 3 langsribben op elk der dekschildeu glad en nagenoeg onbestippeld. 



De kleinste soort van het genus. Zwart of donkerbruin. Voorhoofd met twee bultjes; lials- 

 scliild kort. Lengte \\ mm. Onder plantenafval , in oude eikeiistrouken en op lage planten 

 langs oevers; ook in bosschen 's avonds rondvliegende. Niet iiilandscli. lu Duitschland en 

 Engeland; in Noord-Frankrijk bij Rijssel (tesserula Curt.) 



2 Dekschildeu elk met 5 langsribben :> 



Dekschildeu elk met 4 langsribben 4 



3 Het vierde onbedekt tergiet inet vier even groote, verdiepte vakjes als die der 3 voorafgaande 



tcrgiten. Voorhoofd ingedndct, met opgerichten zijrand. Lichaam dofzwart; sprietwortel en 

 pooten roodachtig. Ilalsschild bijna dubbel zoo breed als lang, naar voren sterk versmald, 

 aan weerszijden in bet midden hoekig verbreed, met verscheidene door verheven lijnen net- 

 vormig begrensde valijes. Onuitgekleurde excra]ilaren zijn bruin of geelrood met zwarten 

 kop. lÜj het $ is het laatste sterniet hoekig uitgerand. Lengte \\—l\ mm. Verbreid en op 

 sommige plaatsen niet zeldzaam; onder stecnen , oud hout, dorre bladeren, mos en in droog 



gras I. porcatus Payk. 



Het vierde onbedekt tergiet met 4 kleinere, alleen aan de basis aangeduide, verdiepte vakjes. 

 Voorhoofd niet ingedrukt. Kop en halsschild zeer rimpelig, doch slechts met zeer opper- 

 vlakkige indrukken. Deze soort is doorgaans iets kleiner dan porcatus, doch evenzoo 

 gekleurd. Lengte i* mm. In Noord- en West-Duitschland; in het voorjaar langs overstroomde 

 weilanden. Niet inlandsch Ccaelatus Er.) 



4 Dekschildeu korter dan te zamen breed, duidelijk smaller dan halsschild en achterlijf, aan het 



uiteinde slechts iets ingedrukt. Voorhoofd met twee bultjes, welke elk van een stippel 

 voorzien zijn. Halsschild korter en breeder dan bij fulvus. Aciiterlijf met eene kielvormige 

 iniddcllijn , welke op het vierde onbedekt tergiet hoog opgericht is. Lichaain zwart, de 

 randen van het halsschild roodachtig doorschijnend. Sprieten en pooten roodachtig. Onuit- 

 gekleurde exemplaren zijn meer geelbruin- of geelachtig, hetzij eenkleurig of met bruinen 

 kop. Rij het $ eindigt de clypeus van voren in een korten tand en zijn de schenen ook 

 minder getand dan bij ftilviis; bij het J zijn deze deeleii ongetand. Lengte 2 — 1\ mm. 

 Op droge [ilaatsen onder steenen, dorre bladeren in kuilen, in Agarici van weilanden, 



24 



