376 IX. PSELAPHIDAK. — I. EUPLKCTUS. — 2. BiBLOPORUS. — TRIMIUM. 



Verbreid; onder rottende plantenstoflcn, nclitcr lioomstliDrs en in molm v:in oude lioomen; 

 ook bij l^asius fuliginosns 6. Karstenii Reiclienb. 



Naverwant aan I\arstcnii en pnnctatns, doch vooral onderscheiden door de l^enmerl;en 

 van liet $, Grooter, vlal;l;cr en met langer en dichter behaarde delisclnldcn dan bij 

 Karstenii; van iiunctatns ondersclieidcn door den minder brecdcn kop. Rij liet g is 

 het metasternmn in 't midden ojipcrvlakkig gegroefd, het vijfde en zesde sturnict nagenoeg 

 over de gehcele breedte diep dwars ingedrukt, met opgerichten achterrand. Lengte i ,^ mm. 

 Uiterst zeldzaam. liij den Maag onder dorre bladeren; ook bij Arnlicra. 7. intermedius Wollasi. 



2. Bibloporus Thoms. 



Dit gemis onderscheidt zich van Eiiplectus, doordat het middel'ste luisaalgroefje 

 van het halsschild niet met de zijgrocfjcs verbonden is. De zijgroefjcs zetten zich 

 naar voren in eene fjne groef voort. Ook is de kop veel smaller dan het halsschild 

 en zijn de slapen veel korter en convergecren naar achteren. De de ksc kilden zijn veel 

 breeder dan het halsschild , tamelijk ge7vel/d en aan de zijden afgerond. 



Van de 7 Europeesche soorten komt i in Nederland voor. 



l'ekzwart, zeer lijn en kort grauw behaard; de sprieten, tasters en pooten geel. Kop smaller 

 dan het halsschild, aan weerszijden achter den sprietwortel met eenc kleine bultige vcr- 

 licvenlieid; tusschen de oogen met twee vrij diepe groefjes. Halsschild iets voor het midden 

 het breedst, voor het middelste basaalgroefje niet eene afgekorte middengroef. Dekschilden 

 veel breeder dan het halsschild, ongeveer even lang als te zamen breed, tamelijk gewelfd, 

 met diejie, ongeveer tot aan het midden reikende rugstrepen. De eerste onbedekte tcrgiten 

 zonder b.asaalstrcepje of wel het eerste of ook nog het tweede mer twee uiterst korte 

 basaalstreepjes. Bij het $ is het metasternum in het midden breed ingedrukt; het eerste 

 steriiiet in het midden met eenc sterk verheven, van boven afgeplatte en iets lutgeholde 

 langskiel; het tweede sterniet iets langer dan het derde, het vijfde in bet midden tot op den 

 achterrand onder het vierde teruggetrokken, het zesde zoo lang als het vierde en vijfde 

 te zanieii, van achteren breed en diep nitgerand, het zevende in twee smalle, eenc laiigs- 

 grocf insluitende zijstnkken verdeeld; de trochanters der middelpootcn aan den binnenrand 

 der dijen verlengd en in een doorn uitgetrokken, de middeldijen zeer sterk verdikt, aan 

 de biimenzijde nitgerand , de middclschcnen in het midden van den binnenrand in een 

 zeer sterken, driehoekigcn tand verbreed. Bij het $ het metasterninn gegroefd; het eerste 

 stei^niet met eenc als bij het $ gevormde langskiel, de volgende sterniten gewoon, bet 

 vijlde in bet midden tot op den achterrand onder het vierde teruggetrokken; de middel- 

 pootcn gewoon. Lengte ongeveer i mm. Onder afgevallen bladeren, mos en achter 

 boomscliors. Zeldzaam; in het voorjaar in het Ilaagsche bosch en bij Delft onder schim- 

 melenil stroo. In de Rijnprov. bij Crcfeld . . . . " ". . i. bicolor Denny. 



Trimiiiiii Aubé. 



Kop vrij groot , even breed als of slechts weinig smaller dan het halsschild , bij het 

 if met grootere, bij het % gewoonlijk met tamelijk kleine oogen. Kaaktasters matig lang , 

 4-led/g, met vrij groot spoelvormig cindlid. Sprieten kort, met bnite/ige'woon groot , 

 ovaal cindlid. Halsschild vrij lang, vóór het midden, het breedst , met drie basaalgroefjcs, 

 van welke het middelste door eene gebogen lijn met de zijdelingsche verbonden is. Dek- 

 schilden breeder dan kop en halsschild , tamelijk gewelfd , met doorloopende naadstreep 

 en verkorte rugstrepen , jcelke beiden i// een groef /e beginnen. Bij de gevleugelde 

 mannetjes zijn de dekschilden langer dan of minstens even lang als te zamen lireed en 

 vertoonen eene krachtige schonderbuil ; bij de ongevleugeldc wijfjes zijn de dekschilden. 

 korter en naar de basis sterk versmald, zoodat eene schouderbuil bijna niet aanwezig 

 IS. liet eerste onbedekt tergiet is veel langer dan het tweede, aan de basis van tivec 

 basaalstreepjes voorzien, /fet eerste sterniet is zeer kort en aan den achterrand dicht 

 met gele haren gezoomd. Tarsen j,-ledig, met één klauw. — De soorten van dit genus 

 leven onder vochtige bladeren en mos. 



Van de i S Europeesche soorten komt i /'// het aangrenzend gebied voor. 



Kop nauwelijks zoo lueed als het balsschild, mei een van voren zeer diepen , boelijzer-vormigcn 

 nidriik en een langsgroefje of) den schedel. Halsscliild langer dan breed, met' drie tamelijk 



