IX. PsF.LAPHinAE. — Trimium. - - 3. Tkichonvx. — Amauronyx. 377 



kleine, door cwce geliogcii ilwarslijncn met elkaar verljoiulcn liasaalgroel'jcs. liet eerste 

 onlicdckt icrgiet, tusschen ile op een vierde van de breedte van elkaar verwijderde korte 

 basaalstrcc|)je,s, dwars ingedrukt, liet <? liclitcr ol' donkerder roodlirnin , de deksekildcii 

 brninrood, het acliterlijl' zwanacbtig, de sprieten, tasters en pooten roodgeel; zeldzamer 

 roodgeel met bruin acliterlijl', ofwel geheel roodgeel; de kop met vrij groote oogen , het 

 halsschild duidelijk langer dan breed; de dekscbilden veel brecdcr dan het balsschild, langer 

 dan te zanien aan het uiteinde breed, met sterk uitpuilende schouderbuil; het nietasternum 

 van achteren gegroefd, het laatste sterniet zeer zwak en breed ingednd;t. liet S is geheel 

 roodgeel; de kop niet zeer kleine üogen, het halsschild weinig langer dan breed, de dek- 

 scbilden iets korter dan te zamen breed, naar de basis sierk afgerond en versmald, zonder 

 uitpuilende schouderbuil. Lengte ongeveer i mm. Onder afgevallen bladeren, mos en drogen 

 mest. Niet inlandsch. In de liijnprov. bij Aken, Crefcld en Diisseldorf. 



(5 brevipenne Chand.) (brevicorne Reichenb.) 



II. Tribus Trichon vcii 1 NI. 



3. Triclionyx Ghainl. 



Kop breed, met gr ooi e , afgeronde slapen. Sprielen matig dik, mei verlengde 

 middenleedjes en groot, ovaal toegespitst cindlid ; aan de zijden van den kop in eene 

 groef ingeplant. Kaaktastcrs tamelijk slank, met lang spoelvorniig , toegespitst eindlid. 

 Halssehild even breed als of breeder dan de kop, hartvormig, met geheel tot aan de 

 basis doorloopende middengroef en drie basaalgroefjes , i'an welke het middelste door 

 eene gebogen dwarsgroef met de groote zijgroefjes verbonden is. Dekschil den met geheel 

 doorloopende naadstreep en sterk verkorte, binnen de schouderbuil dieper ingedrukte, 

 nigst repen, welke beiden iets aehter de basis der dekschil den in een groef je beginnen; 

 de breed omgeslagen zijden tot dicht aehter de schouderbuil door een scherpen , naar 

 voren verkorten zijkant van de rugzij de afgescheiden. Het tweede en derde sterniet, 

 evenals de eerste drie onbedekte tergiten , even lang. Het eerste onbedekt tergiet aan de 

 basis hoogstens met twee rudimentaire basaalstreepjes. Bij het S is een, in twee drie- 

 hoekige zijstukken gedeeld, zevende en een elliptisch achtste sterniet zichtbaar. ^ Tarsen 

 met twee ongelijke klauwen. — De soorten van dit genus leven bij mieren ; zij vliegen 

 op warme zomeravonden rond. 



Van de 4 Europcesche soorten komt i in Nederland voor. 



Roodachtig-geelbruin, dicht neerliggend gcelaclitig behaard. Kop smaller dan het halsschild, 

 bijna onbestippeld. Halsschild breeder dan lang, uiterst lijn bestippeld. Dekscbilden de hcllt 

 langer dan het halsschild, fijn en diclit bestippeld, tnsschen naad- en rugstreep met eene 

 korte, oppervlakkige, soms bijna niet aangeduide langsgrocf. Bij het $ zijn de dijen en de 

 middelschenen dikker; ook zijn de middelschcnen aan de binnenzijde, nabij het uiteinde, 

 van een doorn voorzien. Lengte 2i mm. In oude boomstronken en achter boomschors, 

 bij Lasius brnnnens en Po n era "con t rac ta. Rotterdam, Arnhem, Zutphen, Valken- 

 burg en liemelen bii Maastricht. In de Rijnprov. bij Crefeld en Diisseldorf. 



I. sulcicoUis Reichenb. 



Aiiiaiirou.vx Reiller. 



Dit genus is navcrwant aan Trichony.x, doch onderscheiden dooi- het veel 

 langer tweede sterniet en eerste onbedekt tergiet. De sprieten zijn meer ineen- 

 gedrongen , de middelste leedjes min of meer verbreed. De middengroef op het halsschild 

 loopt niet tot aan de basis door, doch eindigt in het middelste basaalgroefje. De 

 basaalstreepjes van het eerste onbedekt tergiet zijn zeer kort, doch duidelijk. — De 

 soorten van dit genus leven bij mieren. 



Van de 3 Europcesche soorten komt i in het aangrenzend gebied voor. 



Licht roodln-um, vrij lang, neerliggend geelachtig beliaard. Kop nagenoeg zoo breed als het 

 balsschild. Ilalsscliiid hartvormig, 'even 'lang als breed; behalve de basaalgroeven en dcmidden- 

 groef, aan weerszijden legen de basis aan nog met iwee kleine groefjes. Dekschilden de 

 helft langer dan bet balsschild, zeer lijn doch weinig besiippeld. De korte basaalstreepjes 

 van het eerste onbedekt tergiet op ongeveer iets meer dan J van de breedte van elkaar 



