^yS IX. PSELAPHIDAE. — AmAURONYX. — 4. BaTKISUS. 



vcrwijiicril. liij liet $ zijn ili; iroLlKiiUcrs ilcr niiiUicliiootcii vnn ccii Moinp ilooiiuiu vuor- 

 /.icii; licc huuSLC stcrnict ingedrukt. Lcnyic 1 mm. Bij Tc l ramuri u in ca es p i 1 11 111 cii 

 Puil era cüntracia. Niet inlaiuiscli. In Iklgic en in de Rijnprov. bij Elberlcld. 



(Maerliclii Aubé) 



III. Tribus I! A TRisiNi. 



4. Biitrisus Aubé. 



Lil haam !aiig7verpi;^ , sterk f^ewclfd. Sprieten onder de i'oor hoeken 'can hel voor- 

 lioofd of onder twee naar voren f^erichte sprietbuikn ingeplant^ {gewoonlijk dik en 

 meestal met grootere ^ bij het $ verschillend gevormde eindleedjcs, Kaaktasters vrij 

 lang, met groot , meestal spoelvormig of in vorm zeer veranderlijk eindlid. Halsschild 

 met drie 'door eene dwarsgroef vereenigde basaalgroefjes , uit ivelke drie verdiepte 

 lijnen naar voren verloopen ; bovendien nog aan weerszijden tnet twee kleinere groef jes , 

 dicht nabij den zijrand. Dekschihlen buikig geivelfd, met geheel doorloofende naad- 

 streep , welke in een basaalgroefje begint ; met een korten indruk binnen de schouder- 

 buil, welke van binnen door een, eveneens uit een basaalgroefje ontspringende , naar 

 binnen sterk verkorte, rugstrccp begrensd wordt ; tusschen de basaalgroefjes van naad- 

 en rugstreep is nog een derde basaalgroefje voorhajiden , dat zich naar achteren soms 

 in eene zeer korte groef verlengt. De zijden van het achterlijf niet opgericht ; hei 

 eerste stemlet zeer kort , korter dan de achtereoxae ; het laatste stern iet groot, bij het 

 (? ingedrukt of gegroefd. Tarscn met tioec zeer ongelijke klauwen. — De soorten van 

 dit genus leven bij mieren, vooral bij Las i us-soorten , in oude booinen en onder 

 steenen ; zij voeden zich volgens Wasmann met A c ar i nen. 



Fan de 14 Europecschc soorten komen 3 /;/ Nederland en 2 in het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 Eindlid der liaaktasters vóór lier midden bet breedst. Halsschild voor de basis zonder doorn- 



aclitigc bultjes. Tweede en derde onbedekt tergiet aan de zijden niet gerand of slechts aan 

 de basis met eene zijkiel. üerdc tarslid veel korter dan het tweede. Achterschenen zonder 

 eindspoor fSiib-gen. Batrisus i.sp.). Liclit roodbruin, glanzig, zeer kort en weinig behaard. 

 Sprieten dik, de middelste leedjcs breed rondachtig, de 3 eindleedjcs grooter en breedcr, 

 het eindlid ovaal en- tocges|)itst, bij het ^ aan de onderzijde uitgehold en aan de basis der 

 uitholling van een haakvormigcn tand voorzien. Schedel bultig ojigericht, van voren en aan 

 weerszijden eenigszins hoclijzer-vorinig ingedndct, van achteren met een groefje; het voor- 

 hoofd van voren recht afgeknot. Halsschild in 't midden der zijden bultig verbreed, tus- 

 schen de basaalgroefjes rimpelig. Dekschilden lijn bestippeld, tusschen de naad- en rugstreep 

 met eene zeer korte basaalgrocf. liet eerste onbedekt tergiet met drie even breede, zeer diepe 

 en scherp begrensde basaalgroeven, aan den buitenrand der zijdelingsche basaalgroevcn met 

 eene schuine, het midden van het sternict iets overschrijdende kiel. Middeldijen bij het $, 

 aan de binnenzijde in het midden, van een zeer kleinen doorn voorzien; de middelschenen in 

 het eerste gedeelte scherp tandvormig, voor het uiteinde stomp verbreed en aan den top 

 met een rechten, naar binnen gerichten doorn. Het groote tweede sterniet is bij het $ 

 van achteren gegroefd. Lengte 3-3! mm. De grootste Europccsche Pselaphidc. ISij 

 t, asius brunneus aan den voet van oude boomen. Uitsluitend bij Aalbeek nabij Valken- 

 burg (Limburg) in Juli gevangen. Ook bij Bentheim en Düsseldorf . . i. formicarius Aubé. 



Eindlid der kaaktasters dichter bij de basis liet breedst. Halsschild voor de basis met doorn- 

 achtige bultjes. Tweede en derde onbedekt tergiet aan de zijden volkomen gerand (Sub- 

 gen. Ba trisodes Reitt.) 2 



2 Achterschenen zonder eindspoor 3 



Acbtersclicnen met eene duidelijke eindspour. Het derde tarslid korter dan het tweede. Lichaam 

 bruinrood, de dekschilden meestal lichter rood, lijn en vrij lang behaard. Kop met uit- 

 puilende oogen, bet voorlioül'd aan weerszijden in een vrij langen sprietbult uitgetrokken. 

 Sprieten tamelijk slank, de middelste leedjcs langer dan breed, bij bet J het negende 

 en tiende lid weinig verbreed, nagenoeg kogclvorniig, niet breedcr dan lang, het eindlid 

 lang-ovaal, tocgcspiisi en naar het uiteinde uitgebogen; bij het $ bet tiende lid grooter 

 dan bij bet J, zijdelings hoekig verbreed en aldaar met eenige lange baren bezet, het 

 eindlid iindcr aan de basis met een kleinen afstaanden doorn bewapend. De hoog opgerichte, 

 naar voren in de sprietbidten voortgezette zijden van den kop zijn rim|)clig bestippeld en 



