^c)6 XI. Platypsvllidae. 



.s|)ricigrcicl' gclci^il wurdcii, wclUc n:\n cicii nind v:in liet li:ilssciiild nninvLZi}; is; het twucilc sptictliil 

 is riMgcvccr hiiir /.mi lang als liet eerste; aan liet iiiteiiulc van tien seiieel' naar hinncii algeknutten 

 rand, aan de onderzijde, met kurtc-, van Iniven en vooral van buiten met lange luren liczet; in ccnc 

 diepe intliidling van liet tweede lid staan de, tot een eciiigszins eivormigen sprietknup verecnigde, 

 laatste leedjes; de door sommige schrijvers vermelde beharing van dezen sprietUnop is nier aanwezig, 

 evenmin dat bet tweede lid uit twee stidckcn zou zijn samengesteld. — liovcnlip zeer klein, vanboven 

 onzichtbaar. Voorkaken nidinieiuair, als korreltjes zichtbaar. Acliterkaken vrij groot en zeer vlak, uit 

 twee nagenoeg gelijke, dicht behaarde lobben samengesteld. Kaaktasters 4-ledig, het eindlid kegel- 

 vormig, smaller dan het derde lid. Kin zeer groot en vlak, liet grootste gedeelte van de onderzijde 

 van den kop bedekkend, van voren nitgerand, langs de zijden algerond, aan de basis drielobbig. 

 Tong nitgerand, zonder paraglossen. Liptasters 3-lcdig, de leedjes geleidelijk in dikte afnemend. 



De V-vormig gebogen achtcrrand van den kop vertoont een kaïn, nit een 24-tal korte, dikke, 

 naar achteren gerichte, eenigsziiis zeisvurmige stekels bestaande. Deze kam, welke ongetwijfeld als 

 hecbtofgaan dienst doet, herinnert aan een dergelijk werktuig bij de soorten van bet genus Cera- 

 topsyllus onder de vlooien 1), bij welke echter iedere stekel van dezen kam recht is. 



Het lialsschild heeft de gedaante van een gclijkbeenig trapezium, is aan den voorrand diep 

 V-vormig uitgebogen en heeft afgeronde achterhoeken, welke met lange baren bezet zijn; de basis is 

 driemaal uitgebogen, aan weerszijden van een licht gekleurd middenveld, bruin gevlekt liet groote 

 prosternum is n.et doorntjes bezet, de zijraiulen zijn van lange liarcn voorzien; naar achteren 

 eindigt liet in eene afgeronde, aan den rand eveneens sterk behaarde plaat, welke iets over het 

 mesostcrnum licengrijpt. Het inesosternum is kort, van voren afgennid, naar achteren versmald, 

 evenals het prosternum eindigende in eene voortzetting, welke hier aan bet uiteinde dieper nitgerand 

 is en zich iets over het voorcinde van het metasternum voortzet en evenals het prosternum behaard 

 is. De episterncn en epimeren duidelijk ontwikkeld; de epimcren naar verhouding kort, ongeveer 

 half zo<i lang als de cpisternen, den zijrand niet bereikend. Het metasternum is even lang als het 

 niesosternuni, doch aan de basis iets brcedcr en eveneens met haren bezet. De epimeren van het 

 metasternum zijn even groot als de episternen. 



liet vlakke achterlijf bestaat uit fï tergiten , waarvan het eerste door de uiteinden der dekschilden 

 bedekt Wordt; elk teigiet vertoont eene rij haren. Ook zijn 6 siernitcn aanwezig; van het eerste stcrniet 

 zijn echter alleen de hoeken zichtbaar, daar het overige gedeelte door de epimeren van het n-etaster- 

 nuin bedekt wordt. De beharing is op de eerste twee stcrniten verspreid; op het derde en vierde 

 sterniet elk met twee haarrijen, op het vijfde met tene enkele haarrij , terwijl het laatste wederom 

 verspreid behaard en aan den rand met langere haren bezet is. 



De stigmata bevinden zich in de voorhoeken der ringen. Op den metathorax ligt ecu stigma 

 zoowel op het epistenuim als op hei epinieruni; het stigma van den prothorax wordt door het 

 daarover liggend cpiniernm bedekt. 



Het schildje is vrij groot, driehoekig. — De verkorte dekschilden zijn ongeveer even lang als 

 het halsscliild en grijpen aan de zijden ver over de randen van meso- en metathorax; de binnen- en 

 buitcn-tophoeken zijn afgerond; de oppervlakte is grof en lijn dooreen bestippcld, behalve om het 

 schildje, waar de l-.estippeling ontbreekt; naar het uiteinde en aan de zijden is deze tïichter; langs den 

 naad bevindt zich eene llaiiw aangeduide streep; de omgebogen zijrand is van mideren dicht met 

 korte haren bezet. — Ongevleugeld. 



De platte dijen nemen naar volgorde, zoowel in lengte als in breedte toe; de voorschenen zijn 

 aan het uiteinde van eenige stijve haren voorzien, de middelschenen zijn dichter met stijve 

 haren bezet, de beharing hij de achter^chenen is nog dichter. Tarsen 5-lcdig, de klauwen met een 

 stompen tand aan de basis. De onderzijde der voor- en niiddcltarsen diclit met lijiie witte haren bezet, 

 liij de grooicre wijfjes zouden de voortarscn van lijne, knotsvorinige haartjes voorzien en de zijden 

 van het achterlijf meer bestippeld en dichter behaard zijn. 



Deze kevers loopcn zeer geschikt, doch kunnen in 't geheel niet springen, lu water geworpen 

 keeren zij zich op den rug en blijven hetzij geheel zonder beweging op de oppervlakte liggen of 

 trachten den rand van het vat te bereiken om er dan tiit te kruipen, liij het kond worden van een 

 doüdcn bever loopen zij over de lange haren angstig rond. 



De witaclitige larven werden door l'riedrich in de mondhoeken van den bever, in gezelschap van 

 vele Acariiien,aangetrolVeii. Kop, als bij het volkomen insect, groot. Bovenlip groot; voorkaken krachtig 

 ontwikkeld, driehoekig en naar elkaar toegebogen; acliterkaken groot, kaaktasters 3-ledig; onderlip 

 met twee tasters en eene korte tmig. Sprieten kort, :5-ledig, in diepe groeven aan den zijrand van 

 den kop ingeplant, de leedjes aan het uiteinde niet korte haren bezet. De 3 borstringen dragen de 

 3-ledige |>ofiteii, wier eindlid klaiiwvorniig en tot het vasthouden aan de baren van den bever geschikt 

 is. Aan den achterrand van eiken borstring bevinden zich op de onderzijde 4 haren op gelijken afstand 

 van elkaar. Van de y achterlijfsringen nemen de eerste 8 geleidelijk, de laatste iilotseling in breedte af; 

 de laatste draagt aan het iiiieiiide twee aanhangsels, welke, naar het schijnt, tot vasthechten van bet 

 lange aclucrlijl' moeten dienen Kik sterniet draagt, op gelijken afstand van elkaar, 8 lange haren, 

 tusschcn welke km-ie do.irntjes regelinatig gerangschikt zijn. Op de tcrgiteii staan 4 lange haren. De 

 stigmata der borst- en achterlijfsringen zi'iièu aan de acluèrhoekcn der z'ijraiuleu. 



1) l).-/,. I.A.-ri |,;,laMliMll i.)i lloliilfll, kuUi'll, maillTs 1'IU. 



