XII. SiLPHIDAE — I. ClIOLKVA. 40I 



Voorkaken met 3 tandjes. Mcsostenium iiict fickield AihlirJijeii slank , on,i;ci'cer dubbel 

 zoo lang als de aciUercoxae , ver buiten den zijrand van het lirliaam uitstekende. Tarsen 

 e^-ledi^ ; bij het S de voortarsen , doeh niet de middeltarsen , verbreed. — De soorten 

 vati dit gemts zijn zeer bewegelijk ; zij bewegen zich eenigszins spartelend en leven in 

 aas en allerlei rottende stoffen , onder vochtig hout , rottend stroo en soms in groot 

 aantal in grotten op vleernniizenmest. 



Van de 16 Europeesche soorten komen 5 /// A^e der land voor. 



1 Miiliiclscliencn liij liet $ sterk-, bij het J z\v:iU gebdgeii. Sprieten niet geheel zoo laiii^ als lici 



liiilve licliiiain, lie eiiuileeiljes weinig lai'ger d;iii brecil. Ilalsscliiitl zoo brccii als tic dek- 

 schiUlcn , aan de basis aanmerkelijk breeder dan van voren, tot aan den zijrand gewelld, 

 niet stompe, min of meer nl'geronde aclitcrhocken, lijn en niet zeer dicht bestippeld. Dek- 

 schilden, vooral naar het uiteinde, duidelijk gestreept. Trochanters der aciucrdijcn bij het ^ 

 niet verlengd, doeh in 't midden verbieed en getand. Lichaam korter en breeder dan bij de 

 aanverwante soorten, gewoonlijk donkerbruin met d(mkerroode sprieten, of meer rondbrnin 

 met lichtere sprieten; de dekschilden meestal iets lichter gekleurd; stoflijn behaard. Lengte 

 4J — 4; mm. Zeer verbreid, doch niet gemeen i. agilis lllig. 



Middelsehencn hoogstens bij liet $ zwak gebogen. Sprieten even lang als het halve lichaam, 

 de eindleedjes veel langer dan breed. Halsschild smaller dan de dekschilden , naar voren en 

 naar achteren nagenoeg gelijkelijk versmald, nabij liet midden het breedst. Trochanters der 

 acliterdijen bij he: <? verlengd, bij uitzondering gewoon 2 



2 HaUsschild krachtig en dicht bestippeld, vóór het midden het breedst, de zijden op de achter- 



helft breed afgezet en iets opwaarts gebogen, met eene korte, meer of minder duidelijke 

 middengroef. Kop iets langer dan, met de oogen, breed. Bovenzijde geelgranw, iets afstaande 

 behaard; zwartbruin , de randen van het halsschild, de sprieten, pooten en het voorste 

 gedeelte van de dekschilden roodbruin of nagenoeg geheel ruodhruin. Dekschilden sterk 

 gestreept, in beide seksen met afgeronde lophocken. Trochanters bij liet $ naar buiten 

 verbreed en gewoonlijk sterk getand, in den vorm van een hollen beitel; ofwel gewoon 

 verlengd. Lengte 4i — 5 mm. Uiterst zeldzaam. Eenmaal bij Doorn bij Lasins l'n I i gi n osus, 

 Aug. In BelgiC bij Brussel en ook bij Hamburg 2. spadicea St. 



Halsschild lijn bestippeld. Kop niet langer dan, met de oogen, breed 3 



3 Halsschild kort voor het midden het breedst, de zijden achter het midden slechts zwak en 



onduidelijk afgezet, naar achteren geleidelijk versmald, met meer of minder afgeronde achter- 

 hoeken, tamelijk lijn en niet zeer dicht besti|ipeld. Dekschilden bij bet S ^.in 'ii^t iiitciude 

 eenigszins afgeknot, met uitstekenden naadhoek. Sterniten bij het $ met eene zwakke langs- 

 groei'. Het achtste sprietlid is ongeveer tweemaal zoo lang als breed en veel korter dan de 

 aangrenzende leedjes. Bij het $ vertoonen de acliterdijen op de onderzijde een klein tandje. 

 Lichaam donkerbruin, tamelijk lijn en dicht geelachtig behaard; meestal de dekschilden geel- 

 achtig-roodbruin , de sprieten en pooten roestkleurig-rood. Dekschilden niet flauw aange- 

 duide langsstrepen. Deze is de smalste en meest gerekte soort, de sprieten zijn langer dan 

 bij intermedia. Lengte 5 mm. Zeer zeldzaam. Arnhem, Baarle-Nassau , Hoek van Holland. 



(J' Stiirmii Bris.) 3. angustata F. 



Halsschild in het midden liet breedst, naar achteren afgerond-versmald. Dekschilden bij het J 

 aan het uiteinde gewoon 4 



4 Halsschild tot aan den zijrand gewelfd, slechts in de achterhoeken iets ingedridct. Dekschilden 



zeer lijn neerliggend, stoflijn behaard. Bij het <? de trochanters der achterdijen zelden 

 gewoon scherp verlengd, meestal in 't midden verbreed en meer of minder krachtig getand; 

 bovendien het tweede tot vijfde sterniet diep gegroefd. Lichaam in den regel donkerder 

 gekleurd dan angustata, gewoonlijk cenkleurig jiekzwart, de dekschilden meestal, geheel 

 of gedeeltelijk, iets lichter gekleurd, veelal roodbriun; sprieten en pooten roestkleiu'ig-iood, 

 het uiteinde der sprieten iets donkerder. Halsschild met of zonder middengroef, tamelijk 

 lijn en zeer dicht bestippeld. Dekschilden met llauw aangeduide langsstrepen. Lengte 5 — 5J 

 mm. Verbreid en niet zeldzaam; ook in de kalkgrotten van Zuid-Liniburg. 4. cisteloides Friilil. 



Halsschild vinir het midden dindelijk gewelfd, achter het midden naast den zijrand inge- 

 drukt en aldaar met duidelijk opwaarts gebogen zijden. Dekschilden gedeeltelijk met 

 eenigszins opgerichte beharing, gedeeltelijk lijner neerliggend behaard. Bij het $ zijn de 

 trochanters naar binten verbreed, meestal sterk getand en in den vorm van een hollen 

 beitel; de sterniten zijn vlak ingedrukt. Lichaam geheel roestkleiirig-bruin , de kop en het 

 midden van het halsschild gewoonlijk iets donkerder. Lengte 4; — 5', mm. Verbreid en niet 

 zeldzaam. Zeer gemeen aan den ingang van grotten in den niergelsteen van Zuid-Liinburg. 



5. intermeiita Kraatz. 



26 



