404 



XII. SlLPHlDAE. — 4. CaTOPS. 



DekscliiUicn laiigwtrpig-circiikl nl' ovnal, n:ui de zijiicii niet Iniikig verlireed, inct zeer iijiic, 

 aan de basis namvelijlis aangeduide langsstrepen. Het vierde lid der acluertarsen sledits 

 weinig korter dan liet derde. De basis van liet lialsscliild naast de acliterlitjeken meestal 

 incer of minder duidelijk uitgerand, waardour de acliterlioeken ecnigszins s|)its naar aelitcren 

 uitsteken 5 



5 Sprieten lang en slank, cenklciirig geelruod, lioogstens liet zevende lid aan het uiteinde iets 



dcjiikerdcr; liet achtste lid bij liet ^ duidelijk-, bij het J nagenoeg vierkant. Lichaam 

 langwerpig-eirond; ;:vvartbniin ofpekbruin, de pooten geclrood. Halsschild uiterst lijn geel- 

 achtig-, de dekschilden leikleurig behaard; de zijden van het lialsschild gewoonlijk iets 

 lichter gekleurd. Halsschild niet sterk afgeronde zijden, iets achter het midden het breedst, 

 de basis aan weerszijden, naast de achterhoeken, vrij diep uitgerand, waardoor de achter- 

 hoeken sterk uitsteken. Overigens is deze soort naverwant aan nigricans. Lengte^^ — 5 nun. 

 Verbreid en op sommige plaatsen niet zeldzaam; o. a. meermalen in het Haagsclie boscli en 

 bij Loosduinen onder rottende paddestoelen en tusschen schimmelende bladeren. In ISclgie 

 bij Leuven (raeridionalis Aiibé, saburratiis Gozis) 2. marginicollis Lucas. 



Achtste sprietlid iii beide seksen duidelijk verbreed C> 



6 Sprieten met bnunachtigc knots. De basis van het halsschild aan weerszijden, naast de acliter- 



lioeken, met ecne weinig duidelijke uitranding, waardoor de achterhoeken niet sterk uitsteken. 

 Lichaam eirond, zwart, bruiiizwart ofpekbruin; de sprieten, behalve de knots, alsook de 

 pooten roesikleurig-rood. De beharing als bij marginicollis. Halsscliild sterk verbreed, 

 aan de zijden afgerond, naar voren iets meer dan naar achteren versmald, in of iets 

 aciner het midden liet breedst, zeer dicht en lijn rimpelig bestippeld. Dekscliildcu naar het 

 uiteinde lijn gestreept, iets minder dicht rimpelig bestippeld. Voorschenen bij het J' aan de 

 binnenzijde, achter de basis, eeiiigszins hoekig uitgebogen. Overigens gelijkt deze soort zeer 

 op picipes, doch is smaller en met onduidelijke strepen op de dekscliilden. Kleine exem- 

 plaren zijn als Jiilij^iiiusiis Er. beschreven. Lengte 4—5 mm. Op ve'e plaatsen niet zeld- 

 zaam in rottende pacidestoelen en onder dorre bladeren 3. nigricans Spencc- 



Sprieten gewoonlijk eenkleurig roestrood of brninacbtig-geel, bet zevende lid veelal aan het 

 uiteinde iets berookt; bij uitzondering de knots iets donkerder getint, bet zesde en zevende 

 lid slechts iets langer dan breed. Halsschild aan weerszijden van de basis zeer Hauw twee- 

 maal uitgerand, met duidelijke rechte achterhoeken, aan de zijden sterk afgerond, naar 

 voren meer versmald en ver achter het midden het breedst. Lichaam breed-eirond, zwart- 

 bruin, de randen van het halsschild veelal lichter gekleurd en geelachtig behaard; de dek- 

 schilden roodbruinaclitig en lijn leikleurig behaard, dikwijls aan den schouder iets lichter. Bij 

 bet tJ de voorschenen aan de binnenzijde, nabij de basis, nagenoeg niet uitgebogen. 

 Lengte 3;— 4i mm. Zeer verbreid, docli gewoonlijk zeldzaam. Onder rottende aardappeFen , 

 schimmelende bladeren , paddestoelen en in stallen onder mest. Zeer gemeen aan den ingang 

 van den St. Pictersberg bij Maastricht 4. fuscus Panz. 



7 Het zesde en achtste sprietlid iets verbreed, van gelijke lengte en breedte. Sprieten krachtig 



ontwikkeld, zwart, de wortel en het uiteinde van het laatste lid roodgeel. Licbaain zeer 

 lang gestrekt, langwerpig-ovaal; zwart, de pooten rood-bruiiiaclitig, de dijen donkerder. 

 Halsschild bij het $ iets smaller dan de deksi'hilden , aan de zijden gelijkmatig afgerond, 

 iets langer dan bij de aanverwante soorten, dicht geelaclitig behaard. Dekschilden veelmeer 

 dan tweemaal zoo lang als te zamen breed, üjn leikleurig behaard. De langere einddoorn 

 der achterschenen langer dan de helft van bet eerste tarslid. Lengte 4] mm. Niet inlandsch. 

 In llelgic in de grot van Rochefort; ook in Westfalen ". (Ion gu lus Kellner) 



Het achtste sprietlid sterk verbreed en veel korter dan het vierkante zesde lid 8 



8 Eindlid der sprieten niet smaller dan het voorlaatste lid ri 



Kindlid der sprieten duidelijk smaller dan het voorlaatste lid. Halsschild groot, ruim zoo 



breed als de dekschilden, aan de zijden sterk afgerond, dicht achter bet midden liet breedst, 

 nabij de stompe achterhoeken niet uitgerand. Dekschilden kort-eirond, diudelijk en dicht 

 bestippeld, nagenoeg zimder eenige aanduiding van langsstrepen. Bij het g vertoonen de 

 voordijen aan de miderzijde een tandvormig bultje. Lichaam eivormig, zwart of bruiiizwart; 

 de sprieten en pooten roodbruin, de sprietwortel iets lichter, het uiteinde der sprieten don- 

 kerder. Lengte 3J — 4 mm. Uitsluitend gevangen aan den ingang van den St. Pietersbcrg bij 

 Maastricht; ook in België bij Ileure 6. grandicolUs Er'ichs. 



9 Deks'. bilden langwer|)ig-ovaal, meer dan tweemaal zoo lang als te zamen breed, zwart. Hals- 



schild ruim ij maal zoo breed als lang, lijn geel behaard, de dekschilden iets lijner geel- 

 grijs behaard en leikleurig berijpt. Sprieten roodbruin of bruiiizwart, de eerste twee leetTjes, 

 benevens het eindlid, geclrood. Pooten roodbruin, de dijen soms iets donkerder. Achter- 

 schenen lijn gedoomd, de langere einddoorn korter daii de helft van het eerste tarslid. 

 Bij liet J zonder bultje op de onderzijde der voordijen. Lengte 3.!— 4 mm. Verbreid en 

 niet zeldzaam onder dorre bladeren en in' aangespoeld riet ...."..-. 5. morio F. 



