Xll. SiLPiiinAE. — S. Necrophorus. 41.I 



uitgetrokken. Sprictknots, bclialve liet eerste lid, rood. DckschiUicn, vooral langs de zijden , 

 verspreid lang geel behaard. Bij ab.c. 'FayeiitlorJJi Westli. zijn de deksdiilden gelieel rood- 

 acluig; bij ab.c. *IUilsmaiiui 'Westh. is de voorste rooile band zeer smal, de acliterste 

 nagenoeg "iiitgcwisclit en de epipleuren van voren rood (beiden in Wesifalcn). In Frankrijk 

 werd cene gclieel zwarte aberratie (abc. »7v/«r</n' Fauconnct') aangetroffen, welke van linnie- 

 ralis door de geelachtige beharing onderscheiden is; de sprietUnop roodaduig. Lengte 12— 23 

 mm. Zeer gemeen op aas van zoogdieren 3- vcspillo I,. 



Acliterschenen rcclit. Trochanters der achter|iooten niet een knrten, soms liaakvorniig terng- 

 gebogen land 4 



4 Sprietknots, behalve het eerste lid, roodgeel S 



Sprietknots gelieel zwart. Halsscliild van voren nagenoeg even breed als aan de basis, gelieel 

 onbehaard. Ilct vliezige gedeelte van den dypens bij het ^ zwart, bij het S ontbre- 

 kend. 1'ygidium aan het niteindc geel bewimperd. De vo^irste en achterste zwarte dwars- 

 band der dekschilden grijpt over de epipleuren heen; de achterste mode band op elk der 

 dckschilden is tot cene, geheel door het zwart omgeven dwarsvlek beperkt. I5ij cene in 

 Westlalen gevangen ab.c. *Altii!iii't Westh. zijn de dekscliilden bijna geheel rood. Lengte 11 — t6 

 mm. In bosscheii, gemeen op doode vogels, doode slakken en in rottende padde^toclen. 



(mortnurum F.) 8. vespilloides llerbst. 



5 llalsschild van voren veel breeder dan van aditeren, aan den geheelen omtrek, zoo ook het 



sternum, de zijranden der sterniten, benevens de buitenzijde der acluerdijen lang en dicht geel 

 behaard; ook zijn de dekschilden hier en daar met lange gele, verspreide haren bezet. De 

 epipleuren geheel geel. Dekschilden met twee uitgezakte , oranjeroode dwarsbanden , van welke 

 soms de achterste tot enkele vlekjes gereduceerd is (ah.Q. ititerniptiis Brullé); zelden is ook 

 de voorste dwarsband meer ot' minder onderbroken. Soms is de voorste dwarsband zoozeer 

 uitgezakt, dat zij tot aan den tweeden dwarsband nadert. Het eerste lid der siirietknots zwart i). 

 Lengte 14—23 min. Verbreid in de greiisprovinciën; ook 0|i Texel en bij Leiden. 



4. vestigator Herscliel. 



Halsschild van voren slechts weinig breeder dan van acluercn, in 't geheel niet behaard. Het 

 sternum kort behaard. De zijrand van het achterlijf en de achterdijen niet dicht geel behaard. C> 



6 I'ygidinni en propvgidium geel behaard, gewoonlijk ook het daaraan voorafgaand tergiet aan 



de randen geel 'bewimp'erd. De voorste zwarte dvearsband der dekschilden grijpt over de 

 epipleuren heen, de voorste roode band is meestal aan den naad duidelijk onderbroken. 

 Kop achter de oogen bij het ? en bij kleine mannetjes zwak-, bij groote mannetjes sterk 

 oiigcblazen. De tand van de trochanters der achterpooten is kort en spits, soms min ot 

 meer haakvorniig teruggebogen (de vorm gallicus Duv.), doch zijn daarvan overgangs- 

 vormen. Bij Gottingen komt eene ab.c. 'caitrimaciiliilus Reitt. voor, bij welke de geel- 

 roode kleur der dekschilden zoozeer de overhand heeft, dat alleen de smalle naad, een 

 niet op de epipleuren overgrijpende basaalband en eene kleine, gemeenschappelijke midden- 

 vlek, benevens de toprand aan den naadlioek zwart blijven. Bij ab.c. *lrimi!ciiliiti!s Gradl 

 is de zwarte middenband in tamelijk kleine vlekjes opgelost; bij ab.c. 'bruinnpcs Gradl zijn 

 de pooteu, benevens de coxae licht bruinrood. Lengte 14-18 mm. Verbreid in Gelderland , 



Noord-Rrabant en Limburg (fossor Er.) 5. interrupius Ste|ili. 



Hoogstens het pygidium geel bewimperd, het propygidium en de daaraan voorafgaande tcr- 

 giten zwart bewimnerd 7 



7 Het pygidium geel bewimperd. De epipleuren geheel rood; de voorste roode band aan den 



naad niet onderbroken ; zelden hangt de voorste band met den achtersten door eene smalle 

 strook samen, zoodat eene zwarte vlek op het midden van den naad voorhanden is (bij 

 Maastricht). Kop achter de oogen bij het J en bij kleine mannetjes (^microcephuliisT\\mws.') 

 bijna niet-, bij groote mannetjes sterk opgeblazen. De tand der trochanters van de achter- 

 pooten klein en spits, bij groote mannetjes gewoonlijk haakvorinig teruggebogen. Het 

 sternum dicht geel behaard. Lengte 14 — 21 inni.'Niet zeldzaam in liet voorjaar in bosschen 

 op doode kraaien (vestigator Gylh., ruspator Er.) 6. investigator Zett. 



Ook het pygidium zwart bewimperd. De voorste zwarte dwarsband der dekschilden grij|)t over 

 de geheele breedte der epipleuren en laat eene roode schoudervlek vrij. Bij groote manneties 

 is de tand der trodianters van de achterpooten meer ontw^ikkeld dan bij de wijfjes en bij 

 kleine mannetjes, en is meer haakvorniig gekromd. Lengte 14—22 min. Zeer zeldzaam; bij 

 Vlissingen en Roermond; ook bij Ikiissel en Diisseldorf . (obrutor Er.) 7. sepultor Cliarp. 



Il Vulüciis r.cillcT kuinl iii p-lie.-l Miild.1- c-ji /,uiil-F,i;ni|.;i .■.•u.- ii:iMiwaiilf M.urI (a ri 1 .■ Ti ii :i 1 u . U.'ill.) vo..r , l.i| \v.-ll>.- 

 li-edji'< iliT S|iiii'lkiiut> BHi'lruud üi|ii ; uuk P'ik.'u de riiiidiii m.ii d.ii rijiiciis iiirl vu..i-lilj (li'ii loiiriiiid \au li.l \\i' 

 clyiicaalgedcclii-, zouaU bij ve.s ligatur. Vulf^i-iis (jtiri'/thtiiicr is lii-iy jl-'.-iils i-i-iic varittnl san Vfs t ii; a l.-r. 



