414 XII. SiLPHiDAE. — Sphaerites. — Hadrambe. — 9. Agyrtes. 



VI. Tribus A o yrti n i. 



Sphaerites Duftschm. 



Sprieten w-ledix, met T,-ledi;^e ^ grootc , /aiif^icerpige , dichte knots : het eerste lid 

 groot. Boven/i/) afyeknot. Voorkaken ver uitstekende ., met haakvormig omgebogen top; 

 de linker aan den binnenrand met tivee tanden , de rechter met een grooten stompen 

 tand. Rindlid der kaaktasters even lang als de beide voorafgaande leedjes te zamen. 

 Lichaam rondachtig, cenigszins vierhoekig en iets gewelfd. Ilalsschild volkomen tegen 

 de dekschilden aangesloten , tegen het groote schildje eenigszins uitgetrokken , van voren 

 iiitgcraiid , aan de zijden kantig gerand. Dekschilden aan het uiteinde a/geknot , het 

 pygidiiiin o?ibedekt. Mesosterntim tusschen de middelcoxae uitstekend. Achterlijf met 5 

 sterniten. Bij het S is nog een klein , onduidelijk zesde sierniet voorhanden. — Dit 

 genus verbindt de Silphidae met de Anisotomidae en H iste ridae. 



De eenige Europeesche soort komt in het aangrenzend gebied voor. 



Lichaam l;ort en breed, in voorliomeii aan H is ter herinnerend; op de bovenzijde groenachtig- 

 bronsUleiirig, glanzig en glad. Sprieten, belialve de donkere l<nots, roodbruin. Onderzijde 

 en pooten zwartachtig. Halsscliild zeer l'ijn verspreid bcstippeld, aan de basis tweemaal uit- 

 gerand, niet dik gerande zijden. Dekschilden zeer iijn verspreid bcstippeld en met duidelijke 

 stippelrijen. Lengte 5— 6J mm. In bcrgstreken, in bosschen aan uitvloeiende boomsappen en 

 in vermolmde biiomen, in den grond en in het najaar in fungi; volgens sommigen ook in 

 rottende dierlijke en plantaardige stollen en op mest. Niet inlandsch. Zij zou in de Rijii- 

 prov. bij Aken en ook in Oldenburg gevangen zijn . (glabratus F.) 



Hadrambe Tlionison. 



.Sprieten naar Jiet uiteinde geleidelijk verdikt. Clypcus tusschen de sprieten door 

 een e diepe dwarsgroef afgescheiden. Bovenlip breed uitgerand. Eind lid der kaaktasters 

 dun , cylindervormig , i ^ waal zoo lang als het voorlaatste lid. Halsschild dubbel zoo 

 breed als lang, even breed als de dekschilden; van voren diep uitgesneden , aan de 

 basis tamelijk recht, zeer fijn gerand, iets over de basis der dekschilden grijpend. 

 Dekschilden aan het uiteinde afgerond , het pygidium bedekkend ; met tot aan het uit- 

 einde reiliende langsstrepen. Lichaam langiverpig-ovaal , iets gewelfd. Achterlijf in 

 beide seksen met 5 sterniten. Middelcoxae elkaar aanrakende. 



De ecntge Europeesche soort komt in het aangrenzend gebied voor. 



fdanzig zwart of bruinzwari, onbehaard; de sprieten en pooten bruinrood, de tarsen roest- 

 rood. Kop en de zijden van het lialsschild verspreid bcstippeld. Sprieten van afliet zevende 

 lid geleidelijk sterk verdikt, het eindlid tweemaal zoo lang als de twee voorafgaande leedjes 

 te zamen. Halsschild met algeronde hoeken. Dekscliildcn met krachtige stippellijnen, welke 

 tot aan het uiteinde reiken, liij liet $ de tarsen der voor- en middclpooten verbreed. Lengte 

 .S— 54 '"!"• Niet inlandsch. Zij zou bij Düsseldorf en Elberfeld gevangen zijn. Ik zag een 

 exemplaar in het museum Nei-rynort r'. d. Poll (glabra Payk.) 



9. Agjrtes Fi(ihl. 



Dit genus onderscheidt zich van Hadrambe , doordat het eindlid der kaaktasters 

 eivormig en meer verdikt is. De laatste 4^/5 sprietleedjes vormen eene geleidelijk in 

 dikte toenemende of gelijk breede knots. LLalsschild \\ maal zoo breed als lang, de 

 voor rand nagenoeg recht , slechts flauw uitgerand. Nie't alle strepen bereiken het uit- 

 einde der dekschilden , doch de middelsten zijn van achtereti met elkaar verbonden en 

 tamelijk fijn. J/et lichaam is meer verlengd. Achterlijf met 5 sterniten : bij het i van 

 A. castaneus nog een klein zesde stern iet. 



Van de 2 Europeesche soorten komt i in A^ederland en i /// het aangrenzend 

 gebied voor. 



