XIII. Anisotomidae. — Triarthron. — I. Hydnobius. 417 



aan de basis gerand. Dekschilden mcl stippellijnen. Mcso- en metasternnin ongekield. 

 Lichaam lang^verpig-eirond. Alle tarscn ^-ledig ; bij het <i de eerste 3 voortarsen- 

 leedjes verbreed. 



De eenige Europeesche soort komt in het aangrenzend gebied voor. 



Lnn"werpig-"vaal, gewelfd, ghmzig rocstrciód. Knp en Imlsschild lijn bcstippeld. Dekscbildcn 

 met Uraclnij^e stippellijnen; de al\vi,ssclende tnssclienruinucn met enkele i>rontere-, de eerste 

 tussclienrniiine met dicht opccnstnande stim'els liezct. liij liet $ de Uop bijzonder groot, 

 de voornind van het voorlmntd ball'-cirkclvürmif; iiitgcrand en de clypcns uitgebold; ook 

 zijn de aciiterdijcn knotsvormig verdikt en aan de onderzijde in 't midden met een drie- 

 tandigen l.nlt. Lengte 3 mm. Niet inlandscb. In de Rijnprov. hij Crefeld. (MiirUelii Schmidt) 



1. H.vdnoltlus Schmidt. 



Spriet knots s-ledig , het tweede lid kleiner dan de overige leed j es. Bovenlip klein , twee- 

 lobbig. Voorkaken sterk uitstekende, van binnen in 't midden met een tand ; de rechter 

 stomp en gespleten, de linker gewoon. Kaakt asters draadvormig, het eindt id zoo lang 

 als de beide 'ooora/gaande leedjes. Halsschild aan de basis gerand. Dekschilden in de 

 tusschenruimten meer of minder duidelijk dnHirsrimpelig ingekrast of cenigszins oneffen. 

 Lichaam langwerpig-eirond. Mesostcrnum niet gekield. Tarsen in beide seksen ^dedig. 

 Hei $ mei 'een grooten tand nabij het uiteinde der achterdijen. — De soorten van 

 dit genus leven in fungi en tusschen gras van open plaatsen in bosschen. 

 Van de 13 Europeesche soorten komen 5 in Nederland voor. 



1 Zijrand der dekschilden met lijne haren dicht bewimperd. Lichaam geheel roodbniiii. Sprieten 



kort, de knots donker. De zijden van het halsschild overal gelijkmatig gerand. Ko|i, behalve 

 op het midden , en het halsschild krachtig en vrij dicht bcstippeld. Dekschilden met eenigs- 

 zins onregelmatige, dicht opeenstaande' stippelrijen , doordat de tusschcnrijcn bijna even 

 sterk ontvvikkeld zijn als de hool'drijen; de tusschenruimten niet dwarsrimpelig, doch iets o(' 

 wat onelTen. Bij het $ de aciiterdijcn met breeden, drielioekigen tand, waarachter nog een 

 klein tandje. Lengte 3;— 3^ mm. Deze zeldzame snort werd enkele malen bij den Haag 



aan^etriilVen (ciliaris Thoms.) i. Perrisii Fairm. 



Zijrand der dekschilden niet bewimperd, hoogstens aan de schouders met enkele korte, moeielijk 

 zichtbare haartjes bezet ^ 



2 Sprietknots zwart of bruin, het eindlid duidelijk smaller dan het voorlaatste lid 3 



Sprietknots geel. Tusschenruimten der lijne stippellijnen op de dekschilden met eene iets fijnere 



stippclrij en overal sterk dwars ingekrast. Lichaam roestrood, de sprieten en pooten geel. Het 

 eindlid der sprietknots nauwelijks smaller dan het voorlaatste lid. Bij het $ de achterdijen 

 met een breeden, drielioekigen tand. Lengte \\ mm. Eenmaal bij Wylrii (Limbiu-g) in Jidi,^ 

 uit gras gesleept; ook in de Rijnprov 5- strigosus Schmidt. 



3 De stippelrijen der tusschenruimten op de dekschilden even sterk ontwikkeld als de hoold- 



stiiipelrijeii zelf, waardoor de dekschilden dicht opeenstaande stippelrijen vertoonen; in de 



tusschenruimten hoogstens met zwakke aanduiding van dwarsrimpels 4 



De stippelrijen der tusschenruimten veel fijner dan de hoofd-srippelrijcn en vooral de tus- 

 schenruimten langs de zijden der dekschilden in schuine richting dwarsrimpelig ingekrast. 

 Bovenzijde licht roodbruin of roodgeel, de kop en het midden van het halsschild gewoonlijk 

 donkerder. Achterdijen bij liet <? met een grooten haakvormigen tand. Lengte 2—24 min. 

 Valkenburg (Limburg), jiili 4- spioipes Gylli. i) 



4 De stippelrijen der tusschenruimten ccnigszins onregelmatig. Bovenzijde glanzig zwart ot bruin- 



zwart, zelden bruin of geelachtig; de sprieten, behalve de knots, alsook de tarsen geelbruin. 

 Achterdijen bij het $ op de onderzijde aan het uiteinde met een haakvormigen tand. Lengte 

 2!_2i mm. In paddenstoelen en in gras. Ik sleepte deze soort eenmaal van gras in liet 

 lïaagsche bosch, Sept.; ook bij St. Pietcr in November. In Westfalen. 2. puntatissimus Steph. 

 De stijipelrijen der tusschenruimten volkomen regelmatig. Bovenzijde bruin-, roest- of geel- 

 rood. Halsschild lijn-, de dekschilden krachtig bcstippeld. Aciiterdijcn bij het ^ met een 

 grooten, doornaclitigcn smallen tand. Lengte 2— 2J mm. Op gras; Scheveniiigen , Mei; ook 

 in Belgisch Limburg 3- punctatus St. 



t) VolgPTis (iitii'[ll"uia- iii'-t l.' umI.T^<lifitI<'ii van imiielat ll-s Si, 



27 



