XIII. Anisotomidae. — 2. Anisotüma. 421 



niet verbreed. Lengte 25 — ij mm. In de onderaardschc dcclen van paddestoelen, in bos- 

 scbcn aan graslinlmen en andere lage planten. Zeldzaam. Woiidricbcni , Breda, VV'interswijk , 

 Valkenburg, Bemelen en Niith bij Maastricht y. calcarata l'.r. 



Rasis van bet balsschild recht afgeUnut, de achtcrschenen hij het ^ nagcnueg recht .... 1.; 



19 Acliterhoeken van het halsschild zeer stomp. Voorhuol'd met twee groiitcrc stippen. Lichaam 



boog gewelfd, roest- of geelrood, lijn en ccnigszins verspreid hestippeld. lialsschiUI langs 

 de zijden zeer sterk afgerond. Dckscbildcn kort, met krachtige, veelal duidelijk gegr(iefde 

 stippellijnen; de tusschenriiinitcn iets gewelfd. Sprietknots zelden gebruind. Hij het J* de 

 achterdijen aan het uiteinde van buiten afgerond, van binnen in een kort tandje eindigend; 

 de voortarsen niet verbreed. Lengte 2V — 3 mm. Zeer zeldzaam. Den Haag en Oirschot. Inde 

 lielgiscbe provincie Luxemburg bij Izel 10. rubiginosa Schmidt. 



Achterhoeken van het balsschild nagenoeg recht. Langwerpig-eirond , bruinzwart, roest- of 

 geelrood, glanzig; de sprietknots donker gekleurd. Halsschild van af de basis naar voren ver- 

 smald. Dekschilden met krachtige stippelrijen, wier groote stippels minder dicht staan dan 

 bij de verwante soorten. Bij bet ij de achterdijen aan het uiteinde van buiten met een grooten 

 spitsen tand; de middelste leedjes der voor- en middeltarscn zwak verbreed. Roestnjode 

 exemplaren met donkerbruine of zwarte dekschilden vormen de ab.c. hicolor Branczik. De 

 soort onderscheidt zich van calcarata door de lijne , minder dichte bcstippeling en de 

 nagenoeg rechte achterhoeken van het halsschild. Lengte 2J- 2J mm. Niet inlandsch. In de 

 Rijnprov. bij Crefeld. Ik zag twee exemplaren van Reltter (Mus. y. d. Puil'). 



(.n i g ri ta Schmidt) 



20 Dekschilden ovaal, aan de basis iets smaller en reeds van vói^r het midden naar bet uiteinde 



geleidelijk versmald ai 



Dekschilden langwerpig-eirond, de grootste breedte in of iets achter het midden 24 



21 Basis van het halsschild aan weerszijden naast de zeer stoinpe achterhoeken een weinig uitge- 



bogen. Sprieten kort, de knots breed en lang, zelden iets donkerder gekleurd. Kop zeer groot; 

 voorhoofd in den regel slechts met twee grootere stippen. Lichaam kort-ovaal, zeer breed 

 en hoog gewelfd, bruin- of geelrood. Bij het J de achterdijen aan het uiteinde van binnen 

 met een klein tandje, op de onderzijde met eene hoekige verbreediug; de acbtersclicnen in den 

 regel vrij sterk gebogen en aan de basis van binnen bochtig; de voor- en middeltarscn niet 

 verbreed. De mannetjes zijn grooter dan de wijfjes. Lengte 3 — 3; mm. Op vochtige gras- 

 velden in bosschen. Zeer zeldzaam. Wolfbezen in Juli 11. Triepkei Schmidt. 



Basis van het balsschild recht afgeknot, nabij de achterhoeken eenigszins schuin naar voren 

 opgericht 22 



22 Sprietknots breed, haar eindlid duidelijk smaller dan het voorlaatste lid 23 



Sprietknots niet zeer breed, evenals de rest der sprieten licht gekleurd, liet eindlid niet veel 

 smaller dan het voorlaatste lid. Voorhoofd met 4 grootere stippels. Dekschilden met fijne 

 stippellijnen. Lichaam eirond, licht roestklenrig. Deze soort onderscheidt zich van de 

 zeer op haar gelijkende dubia, door de meer gewelfde, eironde gedaante, de kortere 

 en meer gedrongen sprietknots, het veel fijner besti|ipelde halsschild, de fijnere en dichter 

 geplaatste stippels der langslijnen op de dekschilden en de duidelijker bestippelde, minder 

 glanzige tusschenruimten. Lengte 2 — 2; mm. Niet inlaiidscli. In Oldenburg, in de Rijnprov. 

 bij Diisseldorf, in Westfalen bij Hamm (pallen s St.) 



23 Sprieten zeer kort, den kop weinig overschrijdend, meestal eenkleurig. Lichaam kort gedron- 



gen ovaal, sterk gewelfd, lichter of donkerder geelbruin, soms licht bruinrood. Dekschilden 

 met lijne stippellijnen, wier stippels naar het uiteinde iets wijder uiteen staan. Bij bet <? 

 de achterpooten verlengd, de achterdijen gewoon, de achterschenen gekromd; de middelste 

 leedjes der voortarsen zeer weinig verbreed. Lengte 2; — 3i mm. Niet inlandsch. Zij zou 

 op Borkum en Norderney, bij Hamburg en in AVestfalen gevangen zijn. Ik zag drie exem- 

 plaren uit de collectie Reitter (Mus. v. d. Pol!) (rotundata Er.) 



Sprieten langer, het midden van het halsschild iets overschrijdend, de knots meestal donker 

 gekleurd. Lichaam kort-ovaal, roodbruin, met licht roestkleiirig-gele dekschilden; of geelachtig 

 met donkerder dekschilden, of wel eenkleurig roestrood of roestbruin. Bij het <? de achterdijen 

 aan bet uiteinde van binnen en van buiten met een stompen tand, de achterschenen zwak 

 gebogen, de voor- en middeltarsen iets verbreed. Overigens gelijkt deze soort zeer op 

 dubia, doch onderscheidt zich vooral door de breedere sprietknots, van welke de 

 twee voorlaatste leedjes veel grooter en dikker zijn dan het eerste eu laatste lid; het laatste 

 lid eindigt in eene kegelvormige punt. Lengte 2j — 2^ mm. Niet inlandsch. In West-Europa. 

 Ik zag exemplaren uit de coU. Rcitfer (Mus. r. d. Poll) (flavescens Schmidt) 



24 Halsschild aan de basis vóór het schildje zonder grovere stippels. Sprietknots zeer breed, 



donker gekleurd. Voorhoofd met onduidelijke grootere stippels. Halsschild iets vóór de basis 



